Szybki rozwój infrastruktury


W związku z szybkim rozwojem infrastruktury w naszym kraju zwiększyła się ilość wiaduktów, które cechują się powtarzalnością nie tylko przy projektowaniu, ale również wykonawstwie. Obecnie wobec wznoszonych obiektów stawiane są wysokie wymagania. Oprócz wysokiej trwałości oczekuje się również stosunkowo krótkiego czasu prowadzenia robót budowlano-montażowych oraz racjonalnie niskiej ceny. Zdecydowanie najbardziej typowymi rodzajami mostów autostradowych są konstrukcję sprężone oraz zespolone, które najczęściej się obiektami dwuprzęsłowymi.


Konstrukcją zespoloną nazywana jest konstrukcją będąca wynikiem połączenia dwóch elementów, do których wykonania zastosowano materiały konstrukcyjne różniące się parametrami fizycznymi. W rodzimy budownictwie najczęściej wykonywane są dwa typy konstrukcji zespolonych – beton z betonem sprężonym oraz beton ze stalą. Przekrój zespolone może powstać wyłącznie wtedy, gdy zagwarantowane jest efektywne zespolenie części składowych. W tym przypadku o jakości zespolenia decydują sworznie. Generalnie idea konstrukcji sprężonych bazje na mimośrodowym przyłożeniu siły poziomej, wywołującej stan naprężenia, który jest przeciwny do stanu wywołanego przez ciężar własny i różnego rodzaju obciążenia użytkowe.


W Polsce pierwszy most kablobetonowy wybudowano w 1953 roku. To typowa konstrukcja płytowa, której rozpiętość przęsła wynosi 2,6m. Dopiero na przełomie lat 50. i 60. stworzono poważniejsze konstrukcje kablobetonowe, takie jak most Młyński w Bydgoszczy, most Portowy w Szczecinie czy most przez Motławę w Gdańsku. W latach 70. powstało kilkadziesiąt mostów sprężonych, w których rozpiętość pojedynczego, najdłuższego przęsła wyniosła 75m. W 1973 roku w Polsce wdrożono krajowy system kabli i zakotwień ze splotów siedmiodrutowych. Jednak dopiero w latach 90. zaczęto konstruować odważniejsze realizacje mostów kablobetonowych. Obecnie jest to rozwiązanie bardzo popularne, które zostało wprowadzone do polskich biur projektowych na stałe.