Zjawisko zmiany objętości betonu


Właściwości betonu

 

Oferta: Program TESTY UPRAWNIENIA BUDOWLANE 2018 w wersji na komputer  oraz w wersji na telefon. Dodatkowo każda z wersji posiada PROGRAM EGZAMIN USTNY. Wrażenia osób, które już są po egzaminie na uprawnienia budowlane znajdziesz na podstronie Opinie. Zobacz także jakie przygotowaliśmy promocje do zakupu naszych kluczy licencyjnych.

 

Beton to wieloskładnikowy materiał budowlany, który uzyskiwany jest w wyniku zmieszania w odpowiednich proporcjach kruszywa grubego, np. żwiru i kruszywa drobnego, np. piaskiem z mineralnym spoiwem (zwykle cementem) oraz wodą. Norma konstrukcyjna do konstrukcji betonowych dotyczy betonu zdefiniowanego EN 206-1, czyli betonu o zwartej strukturze wykonanego z określonych kruszyw o takim zagęszczeniu i składzie, aby zawartość zatrzymanego powietrza była jak najmniejsza. Betonem zwartym nazywany jest beton, który po zagęszczeniu nie zawiera więcej niż 3% powietrznych porów. Według normy PN-EN 206-1 wyróżnia się trzy rodzaje betonów:


• beton ciężki – jego gęstość pozorna w stanie suchym wynosi powyżej 2600 km/m3,
• beton zwykły – jego gęstość pozorna w stanie suchym wynosi 2000-2600 kg/m3,
• beton lekki – jego gęstość pozorna w stanie suchym wynosi poniżej 2000 kg/m3.


Beton to tworzywo niejednorodne, które składa się z trzech faz – gazowej, ciekłej i stałej. Dominuje oczywiście forma stała, czyli kruszywo i stwardniały zaczyn cementowy. Jednakże w strukturze wewnętrznej znajduje się pewna ilość wody i powietrza. Każda z tych faz ma wpływ na cechy betonu. Wytrzymałość betony zależy przede wszystkim od fazy stałej, czyli od jakoości kruszywa grubego i drobnego, jakości i klasy cementu, szczelności stosu okruchowego oraz warunków pielęgnacji i warunków hydratacji spoiwa. Wytrzymałość betonu w mniejszym stopniu zależy od fazy ciekłej, choć pewna część wytrzymałości wynika z więzi fizyko-chemicznych.
Na tzw. skurcz, czyli zjawisko zmiany objętości betonu niezależne od zewnętrznych obciążeń, wpływa przede wszystkim zawartość i rodzaj cementu oraz stosunek wody do cementu. Wpływ skurczu można zminimalizować poprzez wykonanie mieszanki betonowej o niskim skurczy i zastosowaniem łożysk oraz przerw dylatacyjnych.

 

Skurcz betonu wzrasta, gdy wzrasta ilość zaczynu, wielkość stosunku wody do cementu, zwartość alkaliów czy glizanu trójwapniowego. Skurcz zmniejsza się wraz z wiekiem beton, poziome chropowatości ziaren kruszywa, nasiąkliwości kruszywa oraz długością okresu pielęgnacji.