Agaty

Starożytni Grecy i Rzymianie doprowadzili do wysokiej doskonałości obróbkę agatu, stosując go w płaskorzeźbie miniaturowej. Agatowym medalionom nadawano najczęściej owalny kształt. Na zewnętrznej stronie takich medalionów, zwanych gemmami, rzeźbiono głowy lub postacie, a nawet grupy osób (program uprawnienia budowlane na komputer). Gemmy z wypukłą płaskorzeźbą nazywano kameami, z rzeźbą wgłębioną intagliami. Mistrzowie starożytni umieli doskonale wykorzystywać warstwową budowę agatów. W białej warstwie rzeźbiono twarz, w ciemnej resztę postaci. Również Chińczycy osiągali mistrzostwo w obróbce agatów, z których rzeźbili kwiaty, liście, owoce.

Agaty używane do zdobnictwa brosz, wisiorków, naszyjników i pierścieni szlifuje się płasko lub nadaje im się lekko wypukłą formę (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Od dawna z agatu wykonuje się różne przedmioty ozdobne i codziennego użytku, jak wazy, figurki zwierząt, oprawy do noży i pieczątek, tabakierki, pudemiczki, rączki do parasolek itd.
Agaty występujące w przyrodzie rzadko mają żywe barwy, powszechnie stosuje się więc sztuczne ich barwienie. Jest to możliwe dzięki porowatości agatów i obecności opalu. Nasyca się je różnymi roztworami związków chemicznych, które wnikają w głąb, a następnie ogrzewa lub poddaje działaniu odczynników chemicznych wywołujących pojawienie się pożądanej barwy (uprawnienia budowlane).

Przed właściwym barwieniem agatu zanurza się go najpierw w gorącym kwasie lub ługu. W celu uzyskania barwy czarnej stosuje się najczęściej długotrwałe nasycanie gorącym roztworem cukru (dawniej miodem), a następnie podgrzewa się lub traktuje kwasem siarkowym, co powoduje zwęglenie cukru i wystąpienie pożądanej barwy. Podobnie w celu uzyskania barw brunatnej lub czerwonawej agat nasyca się roztworem soli żelazowych, a następnie ogrzewa. Niekiedy stosuje się bezpośrednie ogrzewanie agatów. Aby otrzymać barwy niebieskie agaty nasyca się roztworem soli żelaza i działa odczynnikami reagującymi z żelazem i dającymi barwę niebieskawą. Żółte zabarwienie otrzymuje się przez zanurzenie w kwasie solnym i słabe ogrzewanie (program egzamin ustny).

Zielone zabarwienie

Zielone zabarwienie można uzyskać przez traktowanie solami chromowymi i silne wyprażanie. Wiele sposobów barwienia agatów stanowi zawodową tajemnicę szlifierzy i firm szlifierskich. Używane niekiedy farby anilinowe dają zwykle barwy zbyt silne i sprawiające wrażenie nienaturalnych (opinie o programie).
Agaty są powszechnie stosowane jako elementy wag analitycznych i różnych przyrządów pomiarowych. W laboratoriach chemicznych powszechnie używa się moździerzyków agatowych.

Onyksy. Agatami o na przemian występujących warstewkach wyraźnie odmiennej barwy jasnej i ciemnej są onyksy. Onyks z warstewkami białymi i czarnymi nosi nazwę onyksu czarnego; nieraz jest on nazywany również onyksem arabskim. Używany jest do wyrobu pierścieni, bransolet i drobnej biżuterii (spinki męskie itp.).
Sardonyks (sardonik). Onyks z naprzemianległymi warstewkami barwy białej i brunatnej nazywany jest sardonyksem.
Chryzopraz. Zieloną odmianą chalcedonu jest chryzopraz. Jego piękna barwa pochodzi od domieszki związków niklu (segregator aktów prawnych).

Zastosowanie chryzoprazu na większą skalę w przemyśle artystycznym i dekoracyjnym datuje się od połowy XVIII w. Jest on obecnie używany do wyrobu drobnej biżuterii. Chryzopraz jest kamieniem występującym w przyrodzie bardzo rzadko. Jego wystąpienia znajdują się w pobliżu wietrzejących skał serpentynitowych. Od wieków średnich chryzopraz wydobywany był na Dolnym Śląsku w Szklarach koło Ząbkowic Śląskich. Do połowy XIX w. złoże to było największe na świecie.

 Obecnie chryzopraz wydobywany jest przy eksploatacji rud niklu w kopalni Marta w Szklarach i w kopalni magnezytu w Wirach. Chryzoprazy występują również w okolicach Swierdłowska na Uralu oraz w Ameryce Północnej w Górach Niklowych w Oregonie i Kalif orni. W 1960 r. odkryto w Australii złoże chryzoprazu, który pod względem jakości surowca i wielkości zasobów może konkurować z chryzoprazem dolnośląskim (promocja 3 w 1).