Cementy szybkosprawne

Ostatnio zostały wprowadzone na rynek budowlany cementy szybkosprawne marki 400 i 500 (program uprawnienia budowlane na komputer). Cementy te wynalazku prof. J. Grzymka odznaczają się szybkim przebiegiem twardnienia, tak że beton z nich wykonany już po 24 godzinach może (zależnie od stosunku cementowo-wodnego, rodzaju kruszywa i panującej temperatury) osiągnąć wytrzymałość na ściskanie ok. 200 kG/cm2. Czas wiązania tych cementów jest natomiast normalny (początek najwcześniej po 40 minutach, koniec nie później jak po 8 godzinach) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Cementy te pozwalają na znacznie szybsze rozdeskowanie i oddanie do użytku konstrukcji i prefabrykatów betonowych, dzięki czemu osiąga się poważne oszczędności i skraca czas wykonania robót. Cementy te wyrabia się w podobny sposób jak cement portlandzki jednak ze specjalnie dobranych surowców, zaś proces wypału musi być przeprowadzony ze szczególną starannością w ściśle określonych warunkach.

Również chłodzenie klinkieru jest przeprowadzane w specjalny sposób, aby zapewnić odpowiedni skład krystalograficzny cementu (uprawnienia budowlane). Cement glinowy jest drobno zmielonym hydraulicznym szybko twardniejącym spoiwem otrzymywanym przez stopienie składnika bogatego w tlenek glinu (zwykle boksytu) łącznie z wapieniami i domieszkami pomocniczymi. Główną cechą charakterystyczną cementu glinowego jest bardzo znaczna szybkość twardnienia.

Już po 24 godzinach od zarobienia wytrzymałość zaprawy z cementu glinowego staje się tak wielka, jak z niektórych cementów portlandzkich po 28 dniach. Cement glinowy został wynaleziony w r. 1912 przez uczonego francuskiego Bied (program egzamin ustny).

W czasie pierwszej wojny światowej produkcja jego stanowiła tajemnicę strategiczną, gdyż służył do szybkiej budowy umocnień i fortyfikacji. Dopiero w okresie międzywojennym stał się on ogólnie dostępny (opinie o programie).

Boksyt i wapień

W Polsce podjęto produkcję cementu glinowego w roku 1931 w Łaziskach Górnych na Śląsku. Nadano mu nazwę Alca-Elektro (od symbolów Al i Ca) oraz ze względu na to, iż wypalany jest w piecach elektrycznych. Fabrykacja cementu glinowego. Głównymi surowcami są minerały boksyt i wapień. Boksyt zawiera cenne dla produkcji wodorotlenki glinu: A1203 • 3H20, A1203 • H20 i A1203 • nH20. Prócz tego w boksytach są różne inne domieszki, jak SiOz, Fe203, Ti02. Nadmiar Si02 i Fe203 jest szkodliwy i wymaga usunięcia z wyrobu.

Ponieważ jest to trudne, zwłaszcza jeżeli chodzi o SiOz, przeto boksytów zawierających znaczną ilość SiOz i Fe203, a szczególnie tego pierwszego, nie opłaci się używać do produkcji. Przydatność do fabrykacji ocenia się zawartością A1203 i stosunkiem A1203 do SiOz. Boksyty zwłaszcza nadające się do produkcji cementu glinowego występują dość rzadko (segregator aktów prawnych). W Polsce boksyt znaleziono dopiero w 1951 r.; surowiec sprowadzano z zagranicy i dlatego cement glinowy był bardzo drogi, około 4 razy droższy od zwykłego portlandzkiego.

W czasie ostatniej wojny wyprodukowano w Anglii środek zastępczy boksytu w sposób następujący: mieszankę szlamu z czerwonej glinki i żużla wysokoglinowego poddaje się działaniu kwasu siarkowego; po ukończeniu reakcji mieszankę neutralizuje się przez dodanie kredy pławionej; potem roztwarza się ją w wodzie i filtruje; z przefiltrowanej masy po przemyciu i przesuszeniu formuje się brykiety zastępujące boksyt (promocja 3 w 1).