Działalność załóg budowlanych

W celu uaktywnienia działalności załóg budowlanych w podnoszeniu jakości budownictwa należy położyć szczególny nacisk na:

• rozwój i stałe pogłębianie świadomości działania do-ro, w celu zapewnienia wymaganej jakości, co wiąże się ściśle ze stałym podnoszeniem wiedzy ogólnej i zawodowej (program uprawnienia budowlane na komputer);
• wyeliminowanie anonimowości bezpośrednich wykonawców z możliwością ich dodatkowego premiowania za jakość robót wyższą od przeciętnej lub obciążania kosztami za usuwanie usterek przy niedotrzymaniu wymaganej normatywnej jakości. Poza tym w budynkach o wysokiej jakości nazwiska wykonawców mogłyby być umieszczone na specjalnej tablicy (program uprawnienia budowlane na ANDROID);
• udoskonalenie zasad organizacyjnych w dostosowaniu do wymaganej jakości robót, że szczególnym zwróceniem uwagi na tworzenie brygad specjalistycznych;
• doskonalenie bazy badawczo-kontrolnej i miernictwa oraz dostosowanie jej do wymagań przyjętego systemu zapewnienia jakości.

Ponadto należy uaktualniać w stosunku do bieżących potrzeb budownictwa mieszkaniowego programy nauczania w szkołach zawodowych, średnich i wyższych (uprawnienia budowlane). Równolegle należy prowadzić dokształcanie kadry zatrudnionej już w budownictwie w zakresie wprowadzanych nowych rozwiązań materiałowo-konstrukcyjnych i technologicznych w ujęciu kompleksowym, tj. ścisłym przestrzeganiu procesów technologicznych, stosowaniu prawidłowych zestawów narzędzi i sprawdzeniu wyników eksploatacyjnych (program egzamin ustny).

Wady i uszkodzenia

Obowiązujące przepisy techniczne i prawne z formalnego punktu widzenia powinny w dostatecznym stopniu zabezpieczyć jakość budownictwa mieszkaniowego. W praktyce jednak przestrzeganie tych przepisów odbiega od przyjętych założeń, co sprzyja powstawaniu wad i uszkodzeń. Zbyt duża tolerancja w konsekwentnym egzekwowaniu dobrej roboty powoduje, że niejednokrotnie nawet przy dostarczeniu na budowę użytkowo i jakościowo dobrych materiałów, elementów i wyrobów tracą one na wartości przez niewłaściwe składowanie i nie wpływają na oczekiwane podniesienie jakości budynków (opinie o programie).

Z chwilą ukazania się ustawy z 24.10.1974 r. o Prawie budowlanym (DzU nr 38 z 30.10.1974 r., poz. 229) funkcję kierowania i kontroli jakości przeniesiono do przedsiębiorstw wykonawczych. Powinna tu być więc stosowana przede wszystkim zasada samokontroli. W praktyce jednak ten system kontroli nie spełnił oczekiwań, stąd też problematyka nadzoru i kontroli wymaga analizy i podjęcia działania w celu zapewnienia przyjętej w projekcie jakości robót. Należy wprowadzić m. in. jako obowiązującą zasadę odbiorów międzyoperacyjnych z udziałem mistrzów, w założeniu, że brygada przyjmująca odpowiada kompleksowo za przyjętą i wykonaną przez siebie pracę (segregator aktów prawnych).

Istotne jest, aby nowoczesny nadzór i kontrola techniczna nie ograniczały się do biernych funkcji wykrywania braków i wad, lecz aktywnie uczestniczyły w procesie produkcyjnym stając się czynnikiem doskonalenia jakości produkcji budowlanej. Główną rolę spełnia więc kontrola bieżąca, dokonywana w przebiegu produkcji budowlanej, a kontrola końcowa budynku schodzi jakby na drugi plan i ma za zadanie ocenić stopień jakości gotowego budynku, przekazywanego do użytkowania. Zarządzenie nr 42 Ministra BiPBM określiło zasady organizacji kontroli jakości w sposób kompleksowy, istotne jest jednak, aby były one prawidłowo realizowane (promocja 3 w 1).

Z pojęciem jakości łączą się bezpośrednio czynności kontroli i odbioru mające na celu zabezpieczenie zgodności wykonania budynku z projektem i obowiązującymi przepisami technicznymi lub dodatkowymi ustaleniami między inwestorem i wykonawcą. Kontrola i odbiór są jednymi z czynników, regulujących jakość. Świadomość, że praca będzie kontrolowana i odbierana, powinna wpłynąć na zwiększenie staranności, dokładności i sumienności wykonawców procesu budowlanego.