Kerdometr

Kerdometr - miernik wzmocności (program uprawnienia budowlane na komputer).
Kerma (z ang. kinetic energy released in material) . wielkość charakteryzująca wzajemne oddziaływanie promieniowania jonizującego i materii, wyrażona przez stosunek sumy początkowych energii kinetycznych wszystkich cząstek naładowanych, wyzwolonych w elemencie materii przez cząstki pośrednio jonizujące, do masy tego elementu; jednostką k.

Keson 1 - urządzenie w kształcie skrzyni zamkniętej od góry, a nie mającej dna - najczęściej żelbetowe lub stalowe, stosowane do wykonywania robót hydrotechnicznych pod wodą lub w nawodnionym gruncie; z kesonu woda usuwana jest przez sprężone powietrze o odpowiednim ciśnieniu, co umożliwia odspajanie gruntu i wykonywanie robót jak w warunkach bezwodnych; k. połączony jest z przestrzenią ponad powierzchnią wody śluzą powietrzną służącą do transportu pracowników oraz materiałów i narzędzi w obu kierunkach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Keson2 - lotn. element konstrukcyjny skrzydła o budowie skrzynkowej, usztywniający skrzydło na skręcanie.
Keson fundamentowy - keson1, który po zapuszczeniu do projektowanej głębokości i wypełnieniu jego wnętrza stanowi dolną część fundamentu.
Ket - jednomasztowy statek żaglowy o jednym skośnym żaglu.
Keteny - nienasycone ketony o wzorze RjCcCcO (uprawnienia budowlane).
Ketmia. Hibiscus - rodzaj rocznych lub wieloletnich (drzewiastych) roślin z rodziny ślazowatych; na włókno uprawiane są dwa gatunki: ketmia (Hibiscus esculentus) i kenaf, czyli ketmia kono- piowata (Hibiscus cannabinus).
Ketoheksozy - cukry sześciotlenowe zawierające grupę ketonową, np. fruktoza.
Ketoksymy, R • C(:NOH) • R - produkty kondensacji ketonów z hydroksylaminą; k. tworzą się łatwo, są krystaliczne, służą do identyfikacji ketonów (program egzamin ustny).
Ketonokwasy - związki organiczne charakteryzujące się jednoczesną obecnością w cząsteczce grup funkcyjnych: ketonowej i karboksylowej.

Ketony - związki organiczne zawierające grupę karbonylową • CO •, połączoną z dwoma rodnikami organicznymi; k. są cieczami lub ciałami stałymi, niższe k. mają zapach przyjemny, wyższe - przykry; w wodzie są trudno rozpuszczalne, natomiast ciekłe k. są dobrymi rozpuszczalnikami; najprostszym k. jest aceton.
Ketozy - cukry proste zawierające grupę ketonową :CO; do najbardziej znanych należy fruktoza.

Kędzierzawiarka

Kędzierzawiarka - maszyna do kędzierzawienia tkanin wełnianych.
Kędzierzawienie - wytwarzanie na tkaninach wełnianych nierównej, splątanej struktury powierzchniowej w celu nadania im efektownego wyglądu i poprawienia właściwości ciepłochronnych.
Kędzierzawość włókien -falistość włókien.
Kęs - hutn. półwyrób stalowy o kształcie podłużnym i przekroju poprzecznym kwadratowym (k. płaski, slab) lub okrągłym (k. okrągły), otrzymany przez przekucie wlewka lub kęsiska (k. ku t y), wyciskanie (k . wyciskany) lub walcowanie mają krawędzie zaokrąglone, powierzchnię chropowatą i znaczne odchyłki wymiarowe; przeznaczone są do dalszej przeróbki plastycznej przez kucie, walcowanie lub wyciskanie.
Kęsisko - półwyrób stalowy otrzymany z wlewka przez kucie (k. kute) lub walcowanie (k. walcowane), będący zwykle postacią przejściową od wlewka do kęsa; k. ma kształt podłużny i przekrój poprzeczny zbliżony do kwadratu (k . kwadratowe), prostokąta (k . płaskie) lub koła (k. okrągłe); k. mają krawędzie i naroża zaokrąglone, powierzchnię chropowatą i duże odchyłki wymiarowe.
Khaki - barwa ochronna brunatno-zielona tkanin używanych głównie na odzież wojskową.

Kielich - rozszerzony koniec rury lub kształtki, w którego otwór wkłada się nierozszerzony koniec (tzw. bosy koniec) innej rury, tworząc złącze kielichowe (opinie o programie).
Kielich galwanizerski - urządzenie do jednoczesnej obróbki galwanicznej wielu drobnych przedmiotów metalowych; k.g. ma zwykle kształt ostrosłupa ściętego, który zawiera w sobie kąpiel galwaniczną i podczas obróbki obraca się dookoła swojej osi.
Kieliszek - króciec.
Kielnia - narzędzie (murarskie, tynkarskie) do narzucania i rozkładania zaprawy budowlanej; k. ma kształt trójkątnej płytki stalowej zaopatrzonej w drewnianą rękojeść.
Kieł 1 - element tokarki, szlifierki lub przyrządu pomiarowego zakończony stożkiem, zwykle o kącie rozwarcia 60′; wsuwając k. w odpowiadające im zagłębienia (nakiełki) przedmiotu podpiera się go, ustalając równocześnie oś obrotu.
Kieł 2 - krótki występ na czołowej powierzchni elementu, np. tarczy sprzęgła (kłowego) (segregator aktów prawnych).

Kieł zderzaka - dodatkowy pionowy element zderzaka samochodu, umieszczany na zderzaku przednim i tylnym.
Kiełkownik - przyrząd do oznaczania zdolności kiełkowania nasion; (2) regał drewniany z półkami, na które rozsypuje się moczone ziarno (owies, pszenica) do skiełkowania, w celu uzyskania paszy witaminowej (promocja 3 w 1).
Kierat - urządzenie pozwalające na wykorzystanie siły pociągowej zwierząt do napędu stałych maszyn rolniczych (małych młocami, sieczkami itp.) za pośrednictwem przekładni zębatej i wału przegubowego.