Klasyfikacja z punktu widzenia konstrukcji

Zakres stosowania fundamentów płytkich zależy od lokalnych warunków gruntowych i wymagań eksploatacyjnych, stawianych danemu obiektowi (program uprawnienia budowlane na komputer). W każdym wypadku należy przede wszystkim rozważyć możliwość posadowienia w otwartym wykopie, a dopiero wtedy, gdy takie rozwiązanie z powodów technicznych nie może być przyjęte, bierze się pod uwagę inne metody fundamentowania.
W praktyce inżynierskiej wykształciły się różne formy konstrukcyjne fundamentów płytkich.

Podział ich z punktu widzenia konstrukcji przeprowadza się zależnie od sposobu rozczłonkowania powierzchni posadowienia budowli. Rozróżnia się następujące typy fundamentów płytkich:
I fundamenty stopowe stanowią niezależne posadowienie każdego słupa szkieletu oddzielnie; występują one również niekiedy przy posadowieniu ścian nośnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID);
II fundamenty grupowe tworzą wspólny fundament pod kilku sąsiadującymi ze sobą słupami i powstają przez połączenie we wspólny blok kilku stóp fundamentowych;
I fundamentu taśmowe mają kształt belek spoczywających na podłożu i obciążonych ścianą nośną, szeregiem słupów itp. fundamenty taśmowe nazywa się również ławami fundamentowymi;
a) fundamenty rusztowe powstają ze skrzyżowania dwóch układów ław fundamentowych, przecinających się na ogół w osiach słupów (uprawnienia budowlane);
b) fundamenty płytowe przenoszą obciążenia skupione względnie rozłożone liniowo lub powierzchniowo na powierzchnie posadowienia o znacznych wymiarach podłużnych i poprzecznych, obejmujących często cały obrys budowli;
c) fundamenty skrzyniowe powstają przez połączenie płyty fundamentowej ze ścianami i stropem dolnej kondygnacji we współpracującą całość o znacznej sztywności.

W ogromnej większości przypadków fundamenty płytkie wykonywane są z betonu i żelbetu. Fundamenty wykonuje się z betonu, jeżeli układ sił działających na fundament nie wywołuje w nim większych naprężeń rozciągających. Warunek ten jest spełniony na ogół jedynie w przypadku fundamentów stopowych i ławowych o znacznych wysokościach. Zastosowanie żelbetu prowadzi do zmniejszenia kubatury fundamentów, a czasem również do zmniejszenia ilości robót ziemnych (program egzamin ustny).

Klasyfikacja z punktu widzenia

Obok fundamentów wykonywanych na mokro, w budynkach montowanych z elementów prefabrykowanych występują również fundamenty prefabrykowane.
Prawidłowe obliczenie fundamentu zależy od właściwego uwzględnienia cech wytrzymałościowych zarówno samego fundamentu, jak i podłoża budowlanego, na którym fundament spoczywa. Skonstruowane zostały różne modele obliczeniowe pracy podłoża budowlanego, fundamentu oraz współpracy tych dwóch elementów.

Modele obliczeniowe podłoża budowlanego. Wyznaczenie parametrów obliczeniowych dla podłoża budowlanego jest bardzo skomplikowane (opinie o programie). W praktyce inżynierskiej należy się posługiwać znacznymi uproszczeniami, polegającymi na uwzględnieniu jedynie tych własności podłoża, które w zasadniczy sposób wpływają na związki pomiędzy stanem naprężeń i stanem odkształceń w fundamencie oraz w podłożu budowlanym.
Najważniejszymi czynnikami są tutaj: struktura podłoża (jednolita lub uwarstwiona), miąższość poszczególnych warstw, ich cechy fizyko-mechaniczne, a w szczególności ściśliwość i zdolność przenoszenia naprężeń stycznych oraz wymiary powieirzchni posadowienia fundamentu (segregator aktów prawnych).

Cechy te decydują o wyborze właściwego dla danego przypadku modelu statycznego podłoża budowlanego. Pod tym pojęciem należy rozumieć ośrodek materialny, określony jednym lub kilkoma parametrami charakteryzującymi jego pracę pod obciążeniem. Model taki powinien możliwie wiernie odtwarzać rzeczywistą pracę podłoża budowlanego.

Właściwy dobór modelu decyduje o prawidłowości wyników obliczenia konstrukcji spoczywającej na podłożu budowlanym. Z tego względu przy omawianiu poszczególnych modeli statycznych podłoża zostanie podany zakres stosowalności oraz sposób doboru parametrów (promocja 3 w 1).