Konstrukcja zawieszona na linach

Konstrukcja zawieszona na linach, długości do 40 m, powinna mieć dokładnie oznaczone elementy stykowe oraz elementy naprowadzające konstrukcję do styku. Montaż konstrukcji za pomocą śmigłowców wymaga szczegółowego przeszkolenia i treningów montażowców oraz ścisłej współpracy z załogą śmigłowca (program uprawnienia budowlane na komputer).
Koszt jednej godziny pracy śmigłowca z włączonym silnikiem (czas dolotu do miejsca pracy) wynosi od 20 000 do 55 000 zł (1974 r.).

Uzasadnienie zastosowania śmigłowca w pracach budowlanych wynika z wcześniejszego oddania obiektu do eksploatacji, z wyeliminowania budowy dróg dojazdowych i pracy dźwigów montażowych lub budowy kosztownych rusztowań. W niektórych przypadkach może to być jedyna metoda zmontowania konstrukcji. Stosowanie śmigłowców może być uzasadnione:
- do transportu konstrukcji w terenach nieprzejezdnych,
- do montażu wysokich konstrukcji, jak kominy, podpory linii wysokiego napięcia, podpory kolejek linowych, wszelkiego rodzaju maszty,
- do montażu scalonych urządzeń na dachach hal przemysłowych, konstrukcji wsporczych, masztów antenowych itp.,
- do wywierania siły naciągu w linie, działając jak wciągarka, przy ustawianiu konstrukcji metodą obrotu w terenie trudno dostępnym (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Projekt zastosowania śmigłowca do prac transportowych i montażowych wymaga uzgodnienia pod względem technicznym z przedsiębiorstwem wykonującym takie usługi.
Zastosowanie śmigłowców jest uzasadnione w wyjątkowych przypadkach ze względów ekonomicznych oraz ze względu na ograniczony udźwig i trudności techniczne. W porównaniu ze śmigłowcami korzystniejsze są sterówce. Próby wykorzystania sterowców do prac montażowych, przeprowadzone w Rosji i Stanach Zjednoczonych, potwierdziły ich przydatność (uprawnienia budowlane). Sterowiec jest zdolny do przemieszczania się z małą prędkością, może zatrzymywać się na dowolnej wysokości nad terenem, ma mniejszy ciężar oraz znacznie mniejszy koszt eksploatacji.

Dokumentacja technologiczna

Dokumentację technologiczną do celów montażu konstrukcji stalowej opracowują działy technologiczne przedsiębiorstwa montażowego, w oparciu o dokumentację projektową, po rozeznaniu warunków terenowych. Przez warunki terenowe należy rozumieć zarówno usytuowanie obiektu w terenie, jak też warunki wynikające z jednoczesnego prowadzenia innych prac związanych z realizacją tego obiektu (program egzamin ustny). Poważną rolę odgrywają warunki atmosferyczne w określonych porach roku, szczególnie dla prowadzenia prac spawalniczych. Uwzględniając pory roku, w których będzie montowana konstrukcja, można określić dodatkowe warunki zabezpieczające jakość prac.
Poza działaniami organizacyjnymi przedsiębiorstwa montażowego na montaż konstrukcji składają się dwie fazy: prace przygotowawcze związane z zagospodarowaniem terenu oraz właściwy montaż konstrukcji (opinie o programie).

W dokumentacji technologicznej montażu konstrukcji ujmuje się:
- Transport, załadunek i przeładunek elementów wysyłkowych konstrukcji stalowej i wszystkich materiałów koniecznych do prowadzenia montażu, ujętych w wykazach elementów wysyłkowych i wykazach potrzeb montażowych. Te dane określają wielkość składowiska konstrukcji, potrzebę dróg dojazdowych, środków transportu oraz konieczne urządzenia przeładunkowe i dźwigowe.
- Zakres scalania elementów wysyłkowych w zespoły podnoszone przy przyjętej metodzie montażu, wyposażenie stanowiska scalania w urządzenia do wykonywania połączeń montażowych spawanych, nitowanych lub skręcanych śrubami oraz zabiegów konserwacyjnych (segregator aktów prawnych).
- Metody montażu konstrukcji i kierunki postępu prac montażowych, określając: rodzaj i liczbę dźwigów montażowych, ich udźwig i zakres pracy, kolejność i sposób podnoszenia zespołów konstrukcji, sposoby łączenia ich ze sobą, zapewnienie dostępu do wykonywania styków montażowych.
- Rektyfikację konstrukcji i wykonanie połączeń montażowych stałych (promocja 3 w 1).
- Odbiory międzyoperacyjne i końcowe połączeń montażowych i wykonanie operatów pomiarowych ustalających wielkości odchyłek głównych elementów nośnych konstrukcji.
wielkość frontu robót, ilość niezbędnego sprzętu montażowego, liczba stanowisk pracy i liczba pracowników.