Konstrukcje urządzeń

Konstrukcje urządzeń do składania ułatwiają nadawanie częściom odkształceń wstępnych. Urządzenia te są wykorzystywane również do spawania, ponieważ umożliwiają zmianę pozycji składanych części przez przechylanie lub obracanie. Czynności składania i mocowania części wykonywane
są mechanicznie przy zastosowaniu szybko działających urządzeń centralnie sterowanych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Podstawowymi metodami łączenia części w produkcji masowej jest spawanie i zgrzewanie, przy czym metody te są w wysokim stopniu zautomatyzowane. Zastosowanie w linii technologicznej spawania łukowego automatycznego sprawia wiele trudności, biorąc pod uwagę wymaganą dokładność składania krawędzi materiału tworzących rowek spoiny oraz wpływ deformacji elementu wskutek spawania i zmiany odstępu w grani rowka spoiny. Z tych względów dokładność przygotowania części i ich krawędzi do spawania musi być większa niż w produkcji jednostkowej. W przyrządzie stosowane są mechanizmy mocujące, które wywierając znaczne siły zapewniają stałe położenie złożonych części w manipulatorze (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Pręty lub belki o przekrojach składających się z kilku części zestawia się na stelażu, który ma mechanizmy zabezpieczające wzajemne ustawienie części zgodnie z rysunkiem i potrzebami technologicznymi. Części łączy się za pomocą spawania na stanowisku składania lub po sczepieniu i przeniesieniu elementu na stanowisku spawania. Bardziej złożone zespoły konstrukcji są składane na ramie mającej podłużną oś obrotu, dzięki czemu spoiny można układać z obu stron elementu.
Przy masowej produkcji konstrukcji bardzo duże są możliwości zastosowania zgrzewania.

Metoda łączenia części za pomocą zgrzewania charakteryzuje się znaczną wydajnością, a cały proces zgrzewania przebiega w sposób zaprogramowany. Szczególnie duże szybkości łączenia osiąga się w przypadku zgrzewania z zastosowaniem nagrzewania indukcyjnego (uprawnienia budowlane).
Wszystkie metody spawania i zgrzewania stosowane w produkcji jednostkowej mogą być zastosowane również w produkcji seryjnej po odpowiednim dostosowaniu do zmechanizowanego procesu. W niektórych przypadkach może być stosowane nawet spawanie ręczne, jako czynność pomocnicza, zastępująca kosztowne urządzenia (program egzamin ustny).

Przesuwanie elementów

Po dokonaniu obróbki końcowej elementy zostają pokryte powłokami antykorozyjnymi. W celu zabezpieczenia tych powłok przed uszkodzeniami i ujednolicenia ciężaru wysyłanej partii konstrukcji poszczególne jej części są pakowane w wiązki, kontenery lub specjalne opakowania. W wytwórni elementów stypizowanych istnieją spaletyzowane magazyny wielokondygnacyjne do przechowywania prefabrykatów (opinie o programie).
Przesuwania elementów na stanowiska obróbki mechanicznej w liniach technologicznych dokonuje się za pomocą transporterów rolkowych i różnego typu przesuwaczy.

W transporcie podłużnym stosuje się rolki z napędem indywidualnym, rolki luźne bez napędu oraz pionowe rolki prowadzenia bocznego materiału. Rolki prowadzące są umieszczone na ramie z przesuwaezem bocznym, dzięki czemu możliwe jest dokładne naprowadzenie materiału na oś pracy urządzenia. Zadaniem transportu poprzecznego jest przesuwanie materiału z osi transportera podłużnego na składowiska międzyoperacyjne lub na inny ciąg transportu podłużnego. Konstrukcja przesuwaczy składa się zwykle z kilku łańcuchów o wspólnym napędzie posuwu, na których są zamocowane wspornikowe zabieraki. Łańcuchy znajdują się poniżej stalowego rusztu, po którym przesuwane są elementy konstrukcji (segregator aktów prawnych).

Z typowych elementów można zatem zrealizować w dowolnym zakresie transport materiałów, całkowicie eliminując stosowanie suwnic mostowych jako. środka transportu międzyoperacyjnego. W liniach technologicznych o specjalistycznym programie mogą występować dodatkowe czynności obracania przedmiotów, podawania elementów dodatkowych i inne czynności związane z wykonywaniem prac spawalniczych (promocja 3 w 1).