Koryta przepływowe osadników

Podstawą do określenia wymiarów osadnika Imhoffa są: obliczeniowy przepływ ścieków i obliczeniowa ilość osadu. Jako przepływy obliczeniowe należy przyjmować:

1. dla ścieków bytowo-gospodarczych i ścieków miejskich - średni godzinowy przepływ z 12 godzin dziennych w czasie maksymalnego dobowego przepływu ścieków,
2. dla ścieków przemysłowych - średni godzinowy przepływ w czasie zmiany o maksymalnym przepływie, zwiększony o ewentualny średni przepływ ścieków bytowo-gospodarczych w czasie tej zmiany (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jeżeli sieć kanalizacyjna lub jej część znajduje się poniżej zwierciadła wód gruntowych, przepływy obliczeniowe należy zwiększyć o przepływ wód infiltracyjnych. Jeżeli przez osadniki Imhojfa przepływają ścieki recyrkulacyjne, obliczeniowy przepływ ścieków należy powiększyć o przepływ tych ścieków (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Obliczeniową ilość osadu poddawanego fermentacji należy ustalać na podstawie badań technologicznych ścieków i osadów. Koryta przepływowe osadników Imhoffa należy projektować zgodnie z ogólnymi zasadami projektowania osadników poziomych - podłużnych(uprawnienia budowlane).

Należy przy tym czas przepływu ścieków przez koryta przepływowe przyjmować następująco:

• T = 2 h - dla osadników samodzielnych,
• T = 1,5 h - dla osadników wstępnych przed złożami biologicznymi lub komorami osadu czynnego (program egzamin ustny).

Powierzchnię koryt przepływowych w planie należy ustalać jako iloraz obliczeniowego przepływu ścieków i obciążenia hydraulicznego ich powierzchni. Obciążenie hydrauliczne nie powinno przekraczać 1,5 m³/m² • h (opinie o programie).

Przekrój poprzeczny koryta przepływowego powinien mieć kształt złożony - w górnej części prostokątny, a w dolnej trójkątny. Pochylenie ścian w trójkątnej części koryta nie powinno być mniejsze niż 50° względem poziomu. Stosunek szerokości koryta do wysokości części prostokątnej powinien wynosić minimum 2:1, zaś minimalna wysokość części prostokątnej - 0,3 m (segregator aktów prawnych).

Wysokość użyteczna koryt przepływowych

Wysokość użyteczna koryt przepływowych nie powinna być większa od 2 m, zaś ich szerokość nie większa niż 2,5 m. Szczelina w dnie koryta przepływowego powinna mieć prześwit o szerokości 0,12-0,15 m. W celu uniemożliwienia wydostawania się gazu i osadów z komory fermentacyjnej do koryt przepływowych, szczelina w dnie koryta powinna być od dołu zasłonięta w ten sposób, aby rzut pionowy przesłony ku górze zasłaniał światło szczeliny w nadmiarze 0,12-0,15 m.

Stosunek powierzchni koryt przepływowych w planie do całkowitej powierzchni osadnika w planie nie powinien być większy od 20%, przy jednoczesnym zachowaniu odległości między ścianami sąsiednich koryt przepływowych nie mniejszej niż 0,5 m.

Jednostkową objętość komory fermentacyjnej w osadnikach Imhoffa występujących jako urządzenie samodzielne należy przyjmować v_KF = 57-i~85 1/M. Wartość niższa nie uwzględnia objętości przeznaczonej na magazynowanie osadu w okresie zimowym. Wartości powyższe ustalane są dla czasu fermentacji 120 dni przy temperaturze fermentacji 10°C.

Dolna część komory fermentacyjnej powinna być ukształtowana w formie odwróconego stożka ściętego lub ostrosłupa ściętego. Pochylenie tworzącej stożka lub krawędzi przecięcia się ścian ostrosłupa względem poziomu nie powinno być mniejsze niż 30°. Powierzchnia dna komory fermentacyjnej nie powinna być większa od 0,5 m² (promocja 3 w 1).

Komory o kształcie kołowym w planie nie powinny mieć średnicy wewnętrznej większej niż 10 m, zaś komory o kształcie kwadratowym w planie nie powinny mieć boku komory większego niż 10 m.

Doprowadzenie ścieków do koryt przepływowych należy projektować za pomocą przelewu o poziomej krawędzi przelewowej mającej długość równą szerokości górnej części koryta przepływowego. Bezpośrednio za wlotem ścieków należy przewidzieć deskę ustawioną w poprzek koryta, równolegle do przelewu wylotowego, w odległości 0,3-0,5 m od wlotu do osadnika. Deska powinna być zanurzona dolną krawędzią w ściekach na głębokości 0,2-0,5 m, a górną krawędzią wysunięta ponad zwierciadło ścieków na wysokości 0,15-P0,2 m (powinna być zapewniona możliwość regulacji jej zagłębienia).