Ochrona przed porażeniem elektrycznym dla instalacji niskiego napięcia

Ochrona przed porażeniem elektrycznym dla instalacji niskiego napięcia

Często w mediach można usłyszeć, że ktoś wskutek zaniedbania lub też nieprawidłowo zaprojektowanej instalacji elektrycznej został porażony prądem. Jak temu zapobiegać? Przede wszystkim każda modyfikacja instalacji elektrycznej powinna być skontrolowana pod kątem norm bezpieczeństa.

Instalacje elektryczne niskiego napięcia powinny być projektowane zgodnie z normą, w której uwzględniona jest ochrona przed porażeniem elektrycznym. Jako niskie napięcie oznacza się sieci o napięciu w zakresie od 50 V do 1000 V.

Linie niskiego napięcia powinny być projektowane w układzie TN-C. Możliwe jest projektowanie w układzie TN-S oraz TT, jeśli w projekcie zostanie wykazane, że jest to konieczne dla prawidłowej pracy układów lub dla spełnienia specjalnych wymagań bezpieczeństwa.

Przewody powinny być projektowane zgodnie z normą, w tym minimalny przekrój przewodów powinien być zgodny ze wzorem związanym z płynącymi w przewodach prądami, czasem działania zabezpieczenia oraz z materiałem przewodu.

Powinno się stosować odpowiednie uziemienia, które zapobiegną porażeniom elektrycznym. Przewody należy w miarę możliwości łączyć z istniejącymi uziomami. Inne zapisy dotyczące projektowania przewodów są zawarte w normie.

Ważne jest również zabezpieczenie instalacji przed dotykiem bezpośrednim, co zapewni podstawową ochronę przed porażeniem. Należy również zaprojektować odpowiednie zabezpieczenia, które mogą ochronić przy dotyku pośrednim, w przypadku uszkodzenia.

Również stosuje się samoczynne wyłączenie zasilania jako środek ochrony przy uszkodzeniu (przy dotyku pośrednim) - zarówno dla układów TN oraz TT. Ważne jest, aby wykonywane były uziemienia, zabezpieczające przed uszczerbkiem zdrowotnym po dotknięciu. Uziemienia powinny być odporne na warunki zewnętrzne, jak np. korozja oraz być odporne na ciepło powstałe w wyniku największych prądów uziomowych, a także spełniać wymagania określone w normie. Minimalny przekrój przewodów uziemiających do 16 mm^2 dla przewodów wykonanych z miedzi oraz 50 mm^2 dla przewodów wykonanych ze stali.