Odwadnianie wykopów

Odwadnianie wykopów za pomocą drenażu pionowego jest częściej stosowane niż odwodnienie powierzchniowe. System drenażu pionowego jest szczególnie przydatny przy robotach fundamentowych wykonywanych na znacznych głębokościach poniżej poziomu terenu. Drenaż pionowy polega na zapuszczaniu w grunt na żądaną głębokość studni wierconych (filtrów rurowych) lub igło- filtrów i pompowaniu z nich wody (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wskutek pompowania poziom wody gruntowej wokół studni lub igłofiltru obniżą się. Im dalej od filtru, tym obniżenie poziomu wody jest mniejsze. Woda gruntowa podczas pompowania tworzy tzw. lej depresji, którego ukształtowanie jest w dużym stopniu zależne od rodzaju gruntów, a szczególnie od współczynnika filtracji gruntu. Dobierając odpowiedni rozstaw filtrów i ich liczbę, można doprowadzić do żądanego obniżenia poziomu wody gruntowej na całej powierzchni wykopu lub nawet terenu budowy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Drenaż pionowy daje najlepsze efekty przy stosowaniu go w gruntach piaszczystych z niewielkimi przewarstwienia- mi gruntów spoistych. W gruntach nieprzepuszczalnych efekty odwodnienia pionowego są mniejsze i dlatego bardziej celowe wtedy jest stosowanie odwodnienia powierzchniowego. Odwadnianie za pomocą drenażu pionowego jest związane z koniecznością opracowania specjalnego projektu i zastosowania odpowiednich urządzeń, a ponadto powinno być wykonane przez wyspecjalizowaną załogę (uprawnienia budowlane).

W celu poprawienia warunków wykonywania robót izolacyjnych prowadzonych na otwartym powietrzu należy stosować zabezpieczenia przed opadam atmosferycznymi i wiatrem. Mogą to by> prowizoryczne zadaszenia i osłon z płacht brezentowych lub z folii polietylenowej grubości co najmniej 0,2 mm rozpięte na stelażach drewnianych lub na rusztowaniach rurowych. Przykładowe rozwiązanie zabezpieczenia elewacji budynku za pomocą osłon; z folii polietylenowej zawieszanej n< rusztowaniu rurowym. Odcinki osłony z folii o wymiarach 2,0 x 5,4 m, uzbrojone w listwy napinające, uchwyty i zaciski, zawiesza się n£ rusztowaniach rurowych i mocuje dc stojaków i podłużnie. Uchwyt uniwersalny z zaciskiem do mocowania osłon z folii (program egzamin ustny).

Folia polietylenowa

Folia polietylenowa może również być stosowana przy wykonywaniu prowizorycznych zadaszeń nad miejscem prowadzenia robót izolacyjnych lub składowisk materiałów. Można nią także pokrywać szkielety ścian.

Elementy szkieletu konstrukcji zadaszeń i ścian powinny być gładkie, wykluczające możliwość uszkodzenia lub przebicia folii. Rozstaw elementów szkieletu nie powinien przekraczać siatki 1,0 x 1,5 m. Folię dociska się do elementów szkieletu listwami drewnianymi (opinie o programie).

Do czasowego zabezpieczenia stanowisk roboczych, składowisk materiałów oraz gotowych podłoży pod izolacje (lub fragmentów izolacji) przed wpływami atmosferycznymi bardzo przydatne są gotowe osłony z folii w postaci plandek o wymiarach 5,5 x 9,0 m i 6,0 x 11,5 m (producentem osłon są Zakłady Elementów Wyposażenia Budownictwa w Kaliszu (segregator aktów prawnych).

Podstawowe zalety osłon z folii polietylenowej są następujące:

• przepuszczalność światła,
• możliwość osłaniania dużych powierzchni jednym płatem folii,
• niewielki ciężar osłon (100 m² -ok. 19 kG) ułatwiający manipulacje na budowie,
• zakres temperatury stosowania od -30 do +65°C.

Prowizoryczne zabezpieczenia w postaci zadaszeń można również wykonywać w sposób tradycyjny, używając do tego celu papy, płyt azbestowo-cementowych.

Przed przystąpieniem do robót izolacyjnych należy przygotować narzędzia i sprzęt niezbędny do ich wykonywania odpowiednio do przyjętej technologii, stanowiska topienia mas bitumicznych stosowanych na gorąco, a w przypadku wykonywania izolacji z żywic syntetycznych - stanowiska przygotowywania  mieszanek żywicznych itp. Podobnie należy odpowiednio wcześniej przygotować materiały do prac izolacyjnych, tak aby ich brak nie powodował przerw w wykonywaniu izolacji (promocja 3 w 1).