Okres zimowy

Pod sumą wartości robót wykonywanych siłami własnymi generalnego wykonawcy wpisuje się do planu kolejno poszczególnych podwykonawców i dla każdego z nich podaje się globalne wartości planowanych robót w danym miesiącu, wynikające z miesięczno-tygodniowych planów podwykonawców, uzgodnionych z generalnym wykonawcą (program uprawnienia budowlane na komputer).

Na podstawie miesięczno-tygodniowego planu robót oblicza się potrzebne zatrudnienie i fundusz płac. Obliczenia potrzebnego zatrudnienia dokonuje się jedynie dla robót wykonywanych siłami własnymi, bez uwzględnienia robót wykonywanych przez podwykonawców. Bardzo ważną rzeczą przy ustaleniu poziomu zatrudnienia jest uwzględnienie zadań do wykonania w okresie I kwartału, w przypadku, gdy ze względu na okres zimowy przewidziane jest obniżenie wielkości produkcji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W celu określenia stanu zatrudnienia na dany miesiąc oblicza się liczbę robotniko-godzin potrzebnych do wykonania poszczególnych rodzajów robót przewidzianych w miesięczno-tygodniowym planie operatywnym z rozbiciem wg zawodów. Liczbę robotniko-godzin ustala się w oparciu o obowiązujące normy pracy i doświadczenia poprzednich okresów, uwzględniając przewidywany wzrost wydajności wynikający z dalszego usprawniania metod produkcji i organizacji budowy (uprawnienia budowlane).

Przez pomnożenie ilości każdego rodzaju robót (elementu rozliczeniowego obiektu) przez odpowiednie wskaźniki jednostkowe (kol. 4 X kol. 5 = kol. 6) otrzymujemy liczbę robotniko-godzin potrzebnych do wykonania całkowitej ilości robót w miesiącu. Mając obliczoną liczbę robotniko-godzin potrzebną do wykonania całkowitej ilości robót w danym miesiącu, opracowujemy miesięczno-tygodniowy plan zatrudnienia (program egzamin ustny).

Miesięczny plan funduszu

Potrzebną liczbę robotniko-godzin ogółem, z podziałem według zawodów. Zaplanowaną liczbę robotniko-godzin na poszczególne tygodnie ustala się proporcjonalnie do ilości robót wykonywanych w tych okresach. Potrzebną liczbę robotników w poszczególnych tygodniach otrzymamy dzieląc obliczoną liczbę robotniko-godzin przez efektywną liczbę robotniko-godzin, przewidzianą na jednego robotnika w planowym tygodniu. Odejmując od tych liczb faktyczny stan zatrudnienia na początku miesiąca otrzymamy liczbę brakujących robotników lub ich nadmiar w poszczególnych tygodniach planowego miesiąca (opinie o programie).

W nawiązaniu do miesięcznego planu robót, wynikającego z harmonogramu, kierownik budowy opracowuje miesięczny plan funduszu płac dla budowy i w terminie, zazwyczaj do 25 dnia miesiąca przed okresem objętym planem, składa go do zatwierdzenia w dyrekcji przedsiębiorstwa (kierownictwu zarządu budowlanego, grupy robót, odcinka, wzgl. rejonu budowlanego).

Miesięczny plan funduszu płac robocizny bezpośredniej budowy obejmuje robociznę związaną bezpośrednio z wykonaniem produkcji podstawowej oraz wynagrodzenie operatorów obsługujących sprzęt ciężki i obsługi transportu wewnętrznego w przypadku, gdy rozliczenia funduszu płac budowy dokonuje się łącznie (segregator aktów prawnych).

Podstawą do sporządzenia planu operatywnego funduszu płac dla bezpośredniej produkcji podstawowej są wskaźniki udziału robocizny bezpośredniej w wartości poszczególnych jednostek rzeczowych produkcji (elementów robót). Wskaźniki te mogą być ustalone przez określenie robocizny bezpośredniej ujętej w kosztorysach w przypadku, gdy warunki realizacji budowy odpowiadają warunkom przyjętym w kosztorysie albo też udziału robocizny bezpośredniej wyliczonej w oparciu o dane statystyczne z okresów ubiegłych.

Zatwierdzone wskaźniki są podstawą do wyliczania w planach operatywnych budowy planów funduszu robocizny bezpośredniej i obowiązują budowę do końca roku. Wraz ze wskaźnikami udziału robocizny bezpośredniej w wartości produkcji dyrektor przedsiębiorstwa zatwierdza wskaźniki narzutów na robociznę bezpośrednią (promocja 3 w 1).