Osłona kablowa

Osłona kablowa wymaga zawsze uszczelnienia od czoła, aby zapewnić swobodny naciąg kabla bez przypadkowego zabetonowania; najczęściej konieczne jest także dołączenie przewodów odpowietrzających, umożliwiających iniekcję po naciągu. W każdym systemie sprężania występują odpowiednie urządzenia naciągowe. Szczególnie zróżnicowane są prasy naciągowe, gdyż muszą być one dostosowane nie tylko do określonego przedziału sił naciągu, lecz także do konstrukcji kabli i elementów zakotwień (program uprawnienia budowlane na komputer).

Większość współczesnych pras naciągowych nawiązuje do konstrukcji Freyssineta z 1939 r., tzw. prasy podwójnego działania przenośnego urządzenia hydraulicznego współpracującego z agregatem pompującym. Prasa taka umożliwia kolejno naciąg i kotwienie, realizowane przez przekazanie ciśnienia do odpowiedniej komory. Poniżej przedstawiono charakterystykę niektórych pras polskiej konstrukcji, a na wybranych przykładach nowoczesnych pras dla dużych sił omówiono zagraniczne tendencje rozwoju urządzeń naciągowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jak wspomniano, w kraju w konstrukcjach kablobetonowych dominuje system Frcyssinela z pewnymi modyfikacjami, polegającymi na zwiększeniu liczby drutów w kablu. System ten uzupełniają cięgna wielosploto- we IBDN1 o podobnej zasadzie naciągu i kotwienia. Najszerzej rozpowszechnione są dla tych systemów prasy Herkules, dostosowane do trzech poziomów sił naciągu: 320, 650 i 1200 kN (uprawnienia budowlane). Prasy tej serii zastąpiły rozwiązania wcześniejsze, mniej sprawne i cięższe. Masa prasy ma bowiem istotne znaczenie przy naciągu, kiedy konieczne jest manewrowanie między licznymi często zakotwieniami na czołach elementów. Widok zestawu naciągowego oraz schemat konstrukcji średniego typu prasy 11-60, do którego odnosi się skrócony opis działania prasy (program egzamin ustny).

Całość zestawu naciągowego

Całość zestawu naciągowego składa się z prasy, rozdzielacza sterującego R i pompy P z silnikiem S. Działanie pompy i ciśnienie podawanego oleju kontroluje się manometrami M. Przestrzeń cylindra prasy 4 podzielona jest wewnętrznym dnem 5 i tłokiem 8 z tloczyskiem 7 na trzy komory: A - naciągową wewnętrzną, B - naciągową główną i C - powrotną (opinie o programie). Komora kotwiąca D zamknięta jest w korpusie 18 tłokiem kotwiącym 10 z tloczyskiem 19. Powrotny ruch tłoka kotwiącego zapewnia sprężyna 11. Oparcie prasy na bloku zakotwienia odbywa się za pomocą stopy oporowej 12, mającej nacięcia dostosowane do liczby i średnicy drutów kabla 17. Również pierścień uchwytowy 15 z klinami 16, służący do uchwycenia kabla przy naciągu, jest wymienny i dostosowany do liczby i średnicy drutów (segregator aktów prawnych).

Do ręcznego manewrowania prasą służy uchwyt 14 i osłona 3, a miernik milimetrowy 13 służy do pomiarów wydłużenia cięgna. Węże ciśnieniowe 1 i 2 dołączane są do króćców z tyłu prasy, natomiast trzeci przewód 6 łączony jest z komorą kotwiącą D. Tłoczenie oleju przewodem 2 do komór naciągowych A i B powoduje ruch cylindra 4 wraz z pierścieniem uchwytowym 15; w tym czasie zawór przerzutowy 9 do komory kotwiącej musi być zamknięty, a z komory C powinien być możliwy swobodny spływ oleju (promocja 3 w 1). Po uzyskaniu odpowiedniego wydłużenia zaprogramowanego dla kabla dokonuje się otwarcia zaworu 9, co wywołuje ruch tłoka JO z tłoczyskiem 19 i wciśnięcie stożka kotwiącego między druty w bloku. Jest to tzw. kotwienie dynamiczne, gdyż cały cylinder wraz z kablem porusza się ruchem powrotnym, wolniej niż zatłaczany stożek. Gdy kotwienie dynamiczne nie jest w pełni skuteczne, czyli występują nadmierne poślizgi drutów, poprzedza się je kotwieniem statycznym przez wywołanie ciśnienia w komorze kotwiącej D.

Istnieją trzy podstawowe sposoby wytworzenia kanałów:

• dla cięgien prostoliniowych lub łagodnie krzywoliniowych formuje się różnymi rdzeniami kanał w betonie, w który wprowadzane jest cięgno bezpośrednio przed naciągiem,
• dla cięgien krzywoliniowych układa się w formie lub w deskowaniu cięgna w osłonie i dopiero wówczas betonuje,
• dla cięgien o dużej masie w deskowaniu układa się same osłony i dopiero po zabetonowaniu konstrukcji wprowadza kable.