Produkcja płyt wielkowymiarowych metodą potokową

Metoda potokowa produkcji prefabrykatów stwarza optymalne warunki dla zastosowania całkowitej mechanizacji procesu produkcyjnego jak również osiągnięcie dużej wydajności.

W ZSRR opracowano i uruchomiono potokową produkcję wielkowymiarowych płyt metodą walcowania (program uprawnienia budowlane na komputer).
Proces produkcyjny w tej metodzie obejmuje następujące fazy:
a) przygotowanie surowców,
b) przygotowanie i montaż zbrojenia z listew drewnianych,
c) przygotowanie masy gipsobetonowej,
d) formowanie i suszenie wyrobów,
e) magazynowanie prefabrykatów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Do produkcji wielkowymiarowych prefabrykatów stosowane są: gips, piasek (lub trociny) i woda. Gips i wypełniacze magazynowe są w zbiornikach, z których następnie poprzez dozatory dostacza się je w sposób ciągły za pomocą przenośników taśmowych i ślimakowych do mieszarki. Jednocześnie, również w sposób ciągły, dozuje się do mieszarki roztwór wodny z dodatkami regulującymi proces wiązania gipsu (uprawnienia budowlane).. Równolegle z przygotowaniem masy gipsowej przygotowywane są szkielety drewniane służące jako zbrojenie płyt, następnie ramy drzwiowe i okienne oraz trzpienie montażowe. Przygotowane szkielety układa się na szerokiej taśmie przenośnika, który transportuje je pod ciągle pracującą mieszarkę. Z mieszarki świeża masa gipsowa spada na przenośnik z nałożonymi drewnianymi szkieletami, na którym jest rozścielana i dociskana walcami.

W ten sposób otrzymuje się płyty o stałej grubości (program egzamin ustny). Dodatkowe zagęszczenie płyt uzyskuje się przez wibratory zainstalowane w bezpośrednim sąsiedztwie walców. Podział płyt odbywa się przez wcześniejsze ułożenie między szkieletami drewnianych przekładek. Szybkość posuwu przenośnika jest regulowana i wynosi 30, 60 lub 90 m/godz. W czasie przesuwania się przenośnika z płytami następuje wiązanie i twardnienie gipsu. Po przejściu odpowiedniego odcinka płytę ustawia się w pozycji pionowej i przewozi na stojak. Załadowany stojak z 5 płytami przesuwa się po torze do suszarni tunelowej, gdzie pozostaje na okres około 36 godzin w temperaturze około 120 °C. Płyty po wysuszeniu (do około 8% wilgotności) są magazynowane, a następnie w pozycji pionowej przewożone na plac budowy (opinie o programie).
Wytwórnie tego typu przy jednym ciągu formowania mają wydajność około 600 000 m2 płyt rocznie, przy czym wydajność dzienna na 1 robotnika wynosi około 22,5 m2.

Elementy i konstrukcje prefabrykowane

Elementy i konstrukcje prefabrykowane wykazują wielką różnorodność zarówno pod względem kształtów i przekrojów poprzecznych, jak i pod względem wielkości zależnie od swego przeznaczenia, przyjętego układu i systemu konstrukcyjnego, warunków miejscowych, materiałów, przyjętego systemu technologii produkcji itp. Na ogół biorąc prefabrykaty stosowane w poszczególnych rodzajach budownictwa są między sobą zróżnicowane i dlatego mamy do czynienia z prefabrykatami stosowanymi w budownictwie mieszkaniowym, przemysłowym, wiejskim, wodnym, górniczym itp. Ostatnio rozwój prefabrykacji i metod uprzemysłowionych idzie w kierunku takiej standaryzacji i unifikacji elementów i konstrukcji prefabrykowanych, aby mogły one być stosowane w maksymalnym stopniu w każdym rodzaju budownictwa (segregator aktów prawnych). Niezależnie od istniejącego w tym zakresie zróżnicowania prefabrykatów można przeprowadzić ogólny podział prefabrykatów, klasyfikując je według pewnych cech wspólnych.

Pod względem roli, jaką prefabrykaty mają spełniać, oraz ich przeznaczenia dzielimy je na:
1) prefabrykaty konstrukcyjne nośne,
2) prefabrykaty wypełniające i osłonowe (ograniczające zamkniętą przestrzeń).

Pod względem kształtu prefabrykaty możemy podzielić na:
- prefabrykaty prętowe prostoliniowe,
- prefabrykaty prętowe krzywoliniowe,
- prefabrykaty kratowe i złożone (prostoliniowe i krzywoliniowe),
- prefabrykaty płytowe płaskie,
- prefabrykaty płytowe krzywoliniowe.

Pod względem kształtu przekroju poprzecznego rozróżniamy:
a) prefabrykaty pełne o przekroju prostokątnym,
b) prefabrykaty o przekroju profilowym,
c) prefabrykaty drążone kanałowe,
d) prefabrykaty o przekroju złożonym.

Pod względem stopnia prefabrykacji rozróżniamy:
a) elementy i konstrukcje całkowicie prefabrykowane,
b) elementy i konstrukcje częściowo prefabrykowane.

W prefabrykacji drobnowymiarowej jako elementy konstrukcyjne stosowane są najczęściej prefabrykaty prętowe prostoliniowe o przekroju prostokątnym lub profilowym oraz elementy płytowe płaskie lub krzywoliniowe. W prefabrykacji średniowymiarowej przeważają prefabrykaty prętowe o przekroju profilowym i prefabrykaty płytowe (promocja 3 w 1).

W prefabrykacji wielkowymiarowej używane są poza prefabrykatami prętowymi przede wszystkim prefabrykaty kratowe i złożone, prefabrykaty płytowe oraz prefabrykaty belkowe o przekroju kanałowym.