Projektowanie i wykonywanie stropodachów

Stropodachy z betonów lekkich tylko wtedy zachowują się w dobrym stanie, jeśli zastosowane w nich materiały nie ulegają zawilgoceniu i mają możliwość wysychania. Na podstawie wieloletnich doświadczeń, można stwierdzić, że w stropodachach niewentylowanych betony lekkie znajdują się bardzo często w stanie dużego zawilgocenia (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dotyczy to w pierwszym rzędzie stropodachów nad pomieszczeniami o dużej wilgotności powietrza. Dlatego w takich budynkach betony lekkie nie nadają się do wykonywania stropodachów niewentylowanych i nie powinny być stosowane. W celu zapewnienia prawidłowej pracy konieczne jest wykonywanie stropodachów ze szczelinami wentylowanymi. Szczeliny wentylowane należy wykonywać nad warstwą betonu lekkiego lub w górnej jego części, a ich orientacja powinna być zgodna z kierunkiem najczęściej występujących wiatrów (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Rolę szczelin wentylowanych mogą także spełniać kanaliki wyrobione w górnej warstwie betonu lekkiego.

J. Holmgren i T. Isakscn wyrażają opinię, że nad pomieszczeniami suchymi można wykonywać z betonów lekkich stropodachy niewentylowane lecz materiał powinien mieć możność wysychania od dołu. Zdaniem wspomnianych autorów, jako górna dopuszczalna granica stosowania stropodachów niewentylowanych może być przyjęta wilgotność powietrza w pomieszczeniach równa ciśnieniu pary wodnej 9-10 Tr. Materiały powinny być wbudowane w stanie powietrzno-suchym i nie mogą ulec zawilgoceniu w czasie wykonywania robót.

Betony lekkie mają zastosowanie w budownictwie m. in. jako przegrody izolujące pomieszczenia od zakłócających dźwięków powietrznych, a w przypadku stropów, również od dźwięków uderzeniowych. Niektóre rodzaje lekkich betonów mogą być ponadto stosowane jako materiały dźwiękochłonne do zmniejszania czasu pogłosu i do tłumienia hałasu w pomieszczeniach ze źródłami hałasu (np. wentylatornie), bądź wymagających specjalnych warunków akustycznych (np. sale kinowe, audytoria itp.).
W praktyce, w zależności od przeznaczenia przegrody (np. między mieszkaniami, między klasami), charakterystyka efektywnej izolacyjności akustycznej powinna mieć ściśle określone wartości dla poszczególnych częstotliwości pasma 100-3200 Hz, tj. powinna odpowiadać wymaganiom normowym (uprawnienia budowlane)..

Właściwości izolacyjne stropów

Właściwości izolacyjne stropów na dźwięki uderzeniowe określa się za pomocą charakterystyk poziomu uderzeniowego Lu dB w funkcji częstotliwości w paśmie 100-3200 Hz, mierzonego pod stropem, podczas pracy na nim stu- kacza znormalizowanego (program egzamin ustny). W zależności od przeznaczenia stropu międzykondygnacyjnego (np. między mieszkaniami), wartości poziomu uderzeniowego pomierzone pod stropem nie powinny przekraczać wartości uznanych za dopuszczalne i określonych charakterystyką normową, odpowiednio do przeznaczenia stropu, tj. powinny odpowiadać wymaganiom normowym.
Przegrody budowlane dzielimy na pojedyncze i podwójne (opinie o programie).

Izolacyjność akustyczna przegrody pojedynczej zależy przede wszystkim od jej ciężaru. Im przegroda jest cięższa, tym izolacyjność jej jest większa i w tym mniejszym stopniu występuje zmniejszenie jej izolacyjności wskutek zjawiska koincydencji’). W przypadku betonów lekkich dodatkowym czynnikiem wpływającym na izolacyjność przegrody jest porowatość struktury (segregator aktów prawnych).
Izolacyjność przegród podwójnych jest większa od izolacyjności przegrody pojedynczej o ciężarze równym ciężarowi obu przegród składowych.

Przyróść izolacyjności zależny jest od grubości szczeliny powietrznej między przegrodami składowymi oraz od materiału i konstrukcji przegrody, a w przypadku przegród z twardych materiałów, również od zapełnienia przestrzeni powietrznej materiałem dźwiękochłonnym.

Zjawisko koincydencji w tym mniejszym stopniu wpływa na zmniejszenie izolacyjności akustycznej przegrody podwójnej, im bardziej różnią się od siebie charakterystyczne częstotliwości koincydencji obu przegród składowych (promocja 3 w 1).