Przerwy robocze

Jak już wspomniano, przerwy robocze lokalizujemy w przekroju elementu, gdzie występują niewielkie momenty zginające. Jednakże w miejscu przerw roboczych mogą występować znaczne siły poprzeczne. W tradycyjnych rozwiązaniach, w celu przeniesienia tych sił kształtowano w deskowaniu dybel (program uprawnienia budowlane na komputer). Obecnie, w celu ułatwienia wykonywania przerw roboczych w płytach żelbetowych, uciążliwe tradycyjne deskowanie zastępowane jest profilowanymi siatkami lub specjalnie ukształtowanymi blachami.

Są to elementy stalowe, ocynkowane, zapewniające dobrą przyczepność do betonu. Pręty zbrojeniowe przeprowadza się przez otwory w siatkach i profilowanych blachach, rozstaw prętów może być kształtowany dowolnie.
Podczas wykonywania belek żelbetowych zasada lokalizowania przerw roboczych jest taka sama jak w płytach; w odległości rozpiętości przęsła od podpory. Wskazane jest, aby dylatacje te były kształtowane przez dyblowanie lub przez ukośne podcięcie, wykorzystując do tego celu profilowane siatki.

W elementach konstrukcyjnych, w których występują znaczne siły ściskające, przerwa robocza powinna być usytuowana prostopadle do działania tych sił (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W przypadku słupów i ścian dylatacje umieszcza się w płaszczyźnie fundamentów oraz dolnej płaszczyźnie belki. Jeżeli betonowany element jest pochylony, przerwa robocza powinna być prostopadła do krawędzi elementu.
Gdy przerwa robocza została usytuowana w strefie przejścia między elementami poziomymi a elementem ukośnym, zaleca się „schodkowanie” prostopadłe do kierunku działania sił w elemencie ukośnym (uprawnienia budowlane).

W celu zapewnienia trwałego połączenia w miejscu utworzenia przerwy roboczej należy powierzchnię stwardniałego betonu zeskrobać szczotkami drucianymi lub skuć do głębokości 1-3 cm, następnie odkurzyć sprężonym powietrzem i polać wodą (program egzamin ustny). 

Zakres oddziaływań dynamicznych

Szczególnie dokładnie należy oczyścić powierzchnię betonu wokół wyrostków zbrojenia; pręty zbrojenia należy oczyścić od wszelkiego zanieczyszczenia. Nawilżony beton pokryć kilkumilimetrową warstwą zaprawy cementowej 1:1: 0,5. Na tak przygotowane podłoże należy układać nową mieszankę betonową. Podczas zagęszczania świeżo ułożonej mieszanki unikać dotykania wibratorem wgłębnym zbrojenia i uprzednio ułożonego betonu.
Głowicę słupa w konstrukcjach bezbelkowych należy betonować jednocześnie z płytą przekrycia (opinie o programie).

Belki i płyty monolityczne, związane z konstrukcją słupów, gdy nie stosuje się przerw roboczych, można betonować nie wcześniej niż po upływie 1 - 2 godzin, licząc od zakończenia układania betonu w deskowaniu słupa. Belki główne, o wysokości większej niż 0,8 m, monolitycznych przekryć belkowo-płytowych betonuje się oddzielnie, z zastosowaniem poziomych przerw roboczych, na wysokości dolnej powierzchni płyty.
Zdecydowanie większy stopień trudności wykonania dylatacji roboczych występuje w zbiornikach w miejscu połączenia ścian z płytą denną.

Są one narażone na działanie cieczy pod ciśnieniem. W celu uszczelnienia połączenia stosuje się specjalne taśmy. Wybór odpowiedniej taśmy uszczelniającej powinien uwzględniać warunki, w jakich będzie pracować realizowana konstrukcja: temperaturę, zakres oddziaływań dynamicznych, kierunek parcia, rodzaj cieczy przechowywanej w zbiorniku, wielkość ciśnienia cieczy itp.
Rozróżniamy dwa sposoby uszczelniania złączy: materiał izolacyjny umieszczany jest wewnątrz przekroju ściany lub na jej powierzchni zewnętrznej (segregator aktów prawnych).

Skuteczność działania złączy (poza wyborem odpowiedniego typu uszczelnienia) zależy od poprawności montażu i zamocowania taśmy. Prace te wymagają dużej dokładności i staranności wykonania.

Wewnętrzne taśmy do przerw roboczych w miejscu połączenia płyty dennej ze ścianą montowane są z utworzeniem progu fundamentowego lub bez tworzenia progu. Progi fundamentowe formowane są przy użyciu specjalnego elementu oferowanego przez producentów taśm (promocja 3 w 1).