Rezultaty eksperymentów

Rezultaty eksperymentów prowadzonych na świecie są często nieporównywalne z tego powodu, że metody badań nie są zunifikowane oraz techniki pomiarów nierzadko różnią się między sobą. W celu ustalenia kryterium zniszczenia betonu konieczne jest przeprowadzenie doświadczeń w ten sposób, aby dać możność oszacowania średnich naprężeń i odkształceń przy różnych stadiach aż do granicznego poziomu naprężeń (program uprawnienia budowlane na komputer).

Próbki betonowe ściskane nawet jednorazowo podlegają w rzeczywistości złożonemu i bliżej nieokreślonemu, trójosiowemu stanowi naprężenia. Wynika to z hamującego wpływu tarcia między powierzchnią próbki a płytą dociskową maszyny probierczej, wskutek czego ograniczone są odkształcenia poprzeczne próbki. Ten złożony stan naprężenia przechodzi stopniowo w jednoosiowy w miarę zbliżania się przekroju ku środkowej wysokości próbki o kształcie słupowym (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wiele jest znanych sposobów likwidacji tarcia na powierzchni próbki, a wśród nich do najpopularniejszych zaliczyć można przekładki z tektury, pilśni, sklejek itp. lub powlekanie środkami zmniejszającymi tarcie (smary, parafina, warstwy idealnie gładkie itp.).

Do tej grupy analizy techniczno-wytrzymałościowej zaliczyć należy badania takich autorów jak: K. Newman i L. Lachance (1964 r.), B. P. Hughes i B. Bahramian (1965 r.), Y. Niwa (1967 r.), G. W: D. Vile (1968 r.). Inny sposób zaproponował //. Hilsdorf (1965 r.) umieszczając szczotki stalowe między płytą prasy a próbką (uprawnienia budowlane). Jednak i ten sposób okazał się zawodny, bowiem procent zmniejszenia tarcia i nadania próbce swobody odkształceń poprzecznych zależy od szeregu parametrów technologicznych samych szczotek oraz wymiarów badanego elementu.

Również urządzenie przegubowe w prasie odgrywa poważną rolę w procesie zgniatania lub rozciągania próbek. Dwie różne postacie propagacji rys. Jeśli kuliste gniazdo jest ruchome podczas badania, jako przegub, wywołuje to poprzeczne siły, co w konsekwencji powoduje koncentrację naprężeń na przeciwległym brzegu próbki (program egzamin ustny).

Układ rys

W stadium I zlokalizowały się rysy zapoczątkowane w postaci mikroskopowej w odosobnionych punktach próbki, tam gdzie nastąpiła największa koncentracja odkształceń rozciągających. Ich tworzenie się łagodzi koncentrację odkształceń i przywraca równowagę sił wewnętrznych. Przy naprężeniu poniżej poziomu A rysy nie powiększają się, natomiast zachodzi zjawisko „rozmnażania” się rys początkowych. Po przekroczeniu poziomu naprężenia A beton wchodzi w stadium II. Zachodzi zjawisko propagacji rys powstałych w stadium 7 (opinie o programie).

Prawdopodobne rozkłady rys w założeniu fozkładu normalnego Gaussa. W stadium II układ rys pomnaża się i rozprzestrzenia jednak w sposób stabilny w tym sensie, że jeśli obciążenie zostanie wstrzymane, rozprzestrzenianie się rys również ustanie. Granica między stadium I i II nie jest wyraźna. Przejście to może być określone jedynie w sposób konwencjonalny przez pomiar zmiany impulsów ultradźwiękowych, pomiar maksymalnych odkształceń rozciągających lub też pomiar zmian objętości.

Stadium III końcowe występuje wówczas, gdy pod wpływem pewnego obciążenia układ rys rozwinął się do tego stopnia, że staje się niestabilny (segregator aktów prawnych). Pod wpływem wyzwalającej się energii rysy rozprzestrzeniają się dalej samorzutnie aż do całkowitego zniszczenia. Trzecie stadium występuje przy 70-f-90°/o wytrzymałości i uwidacznia się przez znaczny przyrost objętości struktury.

Naprężenie na poziomie B, towarzyszące początkowi tego zjawiska nazwane jest naprężeniem krytycznym (A. Brandtzaeg, 1927 r.) i odpowiada w przybliżeniu „wytrzymałości długotrwałej” betonu (H. Riisch, 1960 r.). Badania dalsze rozwinął w Budapeszcie L. BereśJ). Cztery serie, każda zawierająca 9 próbek, były obciążane do zniszczenia przy różnych prędkościach obciążenia (promocja 3 w 1).