Skuteczność wszelkich powłok

Zawarte w paście sole dyfundują w wilgotne (przed nałożeniem pasty) partie pala i w nich pozostają na stałe. Aby dyfuzję ułatwić, wskazane jest nakładanie pasty na wilgotne części drewna, a więc po deszczu. Część soli przy tym opływa pal od zewnątrz, zapobiegając późniejszemu osiedlaniu się na jego powierzchni zarodników grzybni i larw owadzich szkodników. Przekroje pala zabezpieczonego pastą ES w rok po jej nałożeniu (program uprawnienia budowlane na komputer).
Powlekanie środkami przeciwgnilnymi powinno być systematycznie powtarzane, powłoki bowiem tak izolacyjne jak i grzybobójcze łatwo ulegają wymyciu przez fale lub jej rozbryzgi, a nawet przez opady, nieraz już po kilku miesiącach.
Skuteczność wszelkich powłok zależy ponadto od dokładności ich wykonania. Pozostawienie miejsc niezaimpregnowanych, nawet mniejszych od 1 mm2, wystarczy „aby osiadające na nich zarodniki grzybów mogły wy- kiełkować i dostać się do światła promienia rdzeniowego” (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W IBW PAN przeprowadzono również badania skuteczności częściej stosowanych w kraju środków grzybobójczych (karbolineum nie było badane) na 36 deskach powleczonych impregnatami i zanurzonych w wodzie Zatoki Gdańskiej (Molo w Sopocie).

Stwierdzono „że niestety ani jeden z wypróbowanych impregnatów nie chronił całkowicie desek przed wtargnięciem najgroźniejszych gatunków morskich (grzybów) przy czym Xylamit żeglarski i maść dyfuzyjna okazały się najmniej skuteczne (uprawnienia budowlane). Stwierdzono dalej, że jeszcze po upływie 9 miesięcy dość skuteczne okazały się Xylamit super, Xylamit destylowany i Tetra M (środek oleisty), ale już po 12 miesiącach różnice się zatarły [54]. Fakty te mogą świadczyć o tym, że po 9 miesiącach pozostało już w deskach niewiele impregnatu, w które wnikał średnio na głębokość 1-3 mm. Przemawiają również za koniecznością konserwacyjnego impregnowania elementów drewnianych przynajmniej raz na rok, przy czym w czasie dalszych impregnacji konieczne jest stosowanie nie tyle powłok izolujących, co środków grzybobójczych dla wy trucia grzybów, które już do drewna wtargnęły oraz wskazane jest stosowanie metod pozwalających na głębsze wnikanie impregnatu w drewno (np. metodą zastrzyków) (program egzamin ustny).

Organizmy roślinne

Oprócz organizmów roślinnych, takich jak grzyby czy bakterie, drewno może być zaatakowane przez organizmy zwierzęce: owady, mięczaki lub skorupiaki.
Larwy owadów atakują drewno w zasadzie gdy znajduje się ono na powietrzu, a więc w okresie na przykład jego składowania, lub po wbudowaniu w konstrukcję tylko części wystających nad wodę i nie obetonowanych. Najbardziej znany jest tu chrząszczyk Nacerdes melanura (opinie o programie).

Żenczykowski wymienia kilka innych gatunków owadów, których larwy niszczą drewno na powietrzu, jak np. trzpiennik olbrzym (Sirecc gigas), rytel pospolity (Hylocoetus dermestoides), drwalnik paskowany (Xyloterus lineatus Oliv.), spuszczel (Hylotrapes bajulus) i inne, których larwy drążą w suchym lub wilgotnym drewnie kanaliki osłabiające jego strukturę.
W częściach nadwodnych konstrukcji nadmorskich stwierdzono ponadto uszkodzenia dokonane przez kołatka domowego (Anobium puncta- tum Degew), zmorszczyka czerwonego (Leptura rubra L.) i inne. Uszkodzeń drewna żywych drzew, na przykład wierzb stanowiących naturalną ochronę brzegów, dokonuje zgrzypik twardokrzywka i krycień olchowiec (Mielczarski) (segregator aktów prawnych).
W 1952 r. stwierdzono na słodkich lub słonawych wodach Zalewu Wiślanego żerowanie larw owadów z rzędu dwuskrzydłowych (muchówek) - Diptera, z rodziny ochotkowatych (Chironomidae) gatunku Glyptotendipes gripekoveni Kieff, na całej długości elementów drewnianych ścianek szczelnych także zanurzonych pod wodą (promocja 3 w 1).

Dalsze badania w IBW PAN w Gdańsku, wspólnie z Zakładem Ochrony Lasu SGGW, pozwoliły jednak stwierdzić, że szkodliwość ochotka jest minimalna, mimo dość szerokiego rozpowszechnienia się w całej polskiej części Zalewu i w delcie Wisły, gdyż atakują one jedynie drewno już uprzednio zbutwiałe, nie naruszając prawie zupełnie drewna zdrowego.