Sondowania sondami wbijanymi

W czasie wierceń w nawodnionych gruntach sypkich lub małospoistych i namułach bardzo łatwo może dojść do ich rozluźnienia bądź upłynnienia w dnie otworu. W celu przeciwdziałania temu niezbędne jest albo wypełnianie otworu wodą (ew. zawiesiną tiksotropową), albo pobieranie prób gruntu cienkościennym długim cylindrem > 60 cm) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Sondowania sondami wbijanymi lub wciskanymi stosuje się przed wykonaniem wiercenia w odległości ok. 0,5 m od przewidzianego otworu wiertniczego; sondowania po wywierceniu otworu należy wykonywać w odległości ok. 10 średnic otworu wiertniczego w grunach nawodnionych i ok. 5 średnic w gruntach nienawodnionych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Sondowania wbijaną sondą cylindryczną (SPT) wykonuje się w dnie otworu podczas wierceń z odpowiednim zabezpieczeniem gruntu przed rozluźnieniem lub upłynnieniem. Wbijane sondy stożkowe lub krzyżakowe ITB-ZW należy stosować przed wierceniem; można ich użyć i w otworze wiertniczym, ale biorąc pod uwagę tylko wyniki sondowań od głębokości ok. 0,6 m poniżej dna otworu (uprawnienia budowlane). Miarą oporu gruntu podczas sondowań sondami wbijanymi jest liczba uderzeń, potrzebnych do wbicia końcówki na ustalony wpęd: N_i0, N₂o, N₃₀, gdzie liczba w indeksie oznacza wpęd w cm. Obrót sondy krzyżakowej pozwala ustalić opory ścinania gruntu: maksymalny (rezydualny). Wciskane sondy pozwalają określić opór gruntu pod stożkiem q_e i opór tarcia f, na pobocznicy sondy (program egzamin ustny).

Podczas sondowań sondami wbijanymi SL, SC i ITB-ZW w gruncie jednorodnie zagęszczonym obserwuje się wzrost liczby uderzeń od zera na powierzchni terenu do liczby nominalnej N„ na głębokości nominalnej z„; głębiej przyrost oporu jest znacznie mniejszy i stanowi ok. 3% N„ na każdy metr głębokości. Interpretacja wyników sondowań polega na obliczaniu N„ na podstawie uzyskanej liczby uderzeń N_z na danej głębokości z, a następnie na ustaleniu lub na bezpośrednim wyznaczaniu I_D z nomogramu (opinie o programie).

• metryki otworów badawczych (z wypełnionymi wszystkimi rubrykami),
• przekroje geotechniczne z zaznaczonymi warstwami gruntów, poziomami wody gruntowej i cechami gruntów,
• zestawienie wyników laboratoryjnych badań gruntów, wyniki sondowań i próbnych obciążeń,
• zestawienie wyników badań składu chemicznego wody,
• opisową charakterystykę terenu budowy łącznie z opisem warunków wodno-gruntowych i stanu istniejących budowli.

Grunty jednorodne

Grunty jednorodne obciąża się w poziomie projektowanego posadowienia budowli, co najmniej jednak w trzech miejscach w planie. Jeżeli grunty są niejednorodne, to należy wykonać próbne obciążenia każdej warstwy do głębokości równej dwu szerokościom fundamentów poniżej poziomu posadowienia (segregator aktów prawnych).

Próbne obciążenia wykonuje się w wykopie lub w otworze wiertniczym. Pod blok obciążeniowy w dole próbnym należy zabetonować poduszkę, zagłębioną w gruncie ok. 15 cm w celu przeciwdziałania wypieraniu gruntu. W otworach wiertniczych stosuje się świder talerzowy, wkręcany na głębokość około dwóch średnic otworu wiertniczego poniżej dna.

W wyniku przeprowadzonych wierceń, sondować ewentualnie próbnych obciążeń i badań laboratoryjnych należy opracować dokumentację geotechniczną, która powinna zawierać plan sytuacyjny terenu w skali 1:1000 (12:000) z zaznaczonymi warstwicami terenu, istniejącymi i projektowanymi budowlami, drogami oraz z wykonanymi otworami badawczymi (promocja 3 w 1).

Zadania geodezji jako nauki i techniki obejmują: pomiary i badania rozmiarów i kształtu całej powierzchni kuli ziemskiej lub jej części, sporządzanie map i planów, jak również zastosowanie metod geodezyjnych oraz pomiarów terenowych i ich wyników, a przede wszystkim map do rozwiązywania zagadnień projektowych, realizacyjnych i badawczych występujących w poszczególnych dziedzinach topografii wojskowej, techniki inżynieryjno-budowlanej i życia gospodarczego. Geodezyjne pomiary terenowe dzielą się na pomiary poziome (sytuacyjne) i pionowe (wysokościowe, niwelacyjne).