Wrąb

Wrąb - wąska, długa szczelina o odpowiedniej głębokości wybrana mechanicznie wrębiarką lub ręcznie (w. ręczny) w celu uzyskania dodatkowej płaszczyzny odsłonięcia, która ułatwia odstrzelenie węgla wrąb - złącze ciesielskie przekazujące siły z jednego elementu konstrukcyjnego drewnianego na inny poprzez docisk odpowiednio ukształtowanych powierzchni stycznych wrąb (ościeżnicy. krosna, ramiaka) - bud. wycięcie wykonane wzdłuż najdłuższej krawędzi elementów ościeżnicy lub krosna, bądź też krawędzi ramiaka (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wrąb łopatkowy (wirnika) - odpowiednio ukształtowane wgłębienie na obwodzie tarczy wirnika (turbiny, sprężarki), w którym osadzona jest łopatka wrąb międzyzębny - przestrzeń między dwoma sąsiednimi zębami koła zębatego lub zębatki. Wrębiarka, maszyna wrębowa - górn. maszyna do wykonywania wrębów obecnie najpowszechniej stosowane są w. łańcuchowe wrębiarka chodnikowa, wrębiarka zabierkowa, wrębiarka wąskoprzodkowa - wrębiarka przeznaczona do pracy głównie w wyrobiskach o wąskim przodku (w chodnikach, zabierkach i komorach) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wrębiarka ładująca, wręboładowarka - wrębiarka łańcuchowa jednowrębnikowa, która oprócz swych normalnych czynności umożliwia dzięki odpowiednim urządzeniom ładowanie urobku na przenośnik wrębiarka łańcuchowa - wrębiarka z wrębnikiem łańcuchowym wrębiarka ścianowa - wrębiarka dostosowana do pracy głównie w wyrobiskach o szerokim przodku (w ścianach) wrębiarka uniwersalna - wrębiarka chodnikowa umożliwiająca wykonywanie dowolnie usytuowanych wrębów (uprawnienia budowlane).

Wrębiarka zabierkowa

Wrębiarka zabierkowa - wrębiarka chodnikowa wrębiarz - górnik obsługujący wrębiarkę wrębienie - wykonywanie wrębów; współcześnie w. odbywa się maszynowo wrębiarkami łańcuchowymi różnych typów wrębnik - organ skrawający wrębiarki lub kombajnu; w. łańcuchowy składa się z ramy prowadniczej i łańcucha wrębowego z nożami wrębowymi; w. (łańcuchowy) prosty ma łańcuch wrębowy poruszający się w płaszczyźnie poziomej; w. (łańcuchowy) podwójny ma dwa równoległe łańcuchy; w. (łańcuchowy) zakrzywiony ma ramę wygiętą od pewnego miejsca o 60’ lub 90°; w. (łańcuchowy) pierścieniowy ma łańcuch wrębowy poruszający się w płaszczyźnie pionowej wręboładowarka - wrębiarka ładująca wrębowiny - drobny urobek powstający podczas wrębienia i usuwany z wrębu wręg’, wręga - element wiązania burt i ewentualnie dna statku; do wręgów przymocowuje się poszycie (program egzamin ustny).

wręg - boczne wycięcie w desce stosowane przy połączeniach na zakładkę lub jako przylga wręgownik - strug do wykonywania wręgów w elementach drewnianych wrężnica - przekrój kadłuba płaszczyzną prostopadłą do powierzchni wody i do płaszczyzny symetrii statku wrężnik, płytnik - strug o budowie zbliżonej do wręgownika lecz o większej szerokości noża, służący do wykonywania wrężyn wrężyna - boczne wycięcie w desce podobne do wręgu, lecz o małej głębokości i dużej szerokości (opinie o programie).

wrobienie - różnica długości nitki i długości tkaniny lub dzianiny na danym odcinku wyrażona w procentach długości wyrobu wrostki mineralne - wtrącenie wrota - pionowa ruchoma przegroda wraz z konstrukcją, niezbędną do umocowania tej przegrody, stanowiąca zamknięcie bramy; w zależności od konstrukcji i sposobu otwierania skrzydeł wrót rozróżnia się w. podnoszone, rozsuwane, rozwierane i składane (segregator aktów prawnych).

wrota - wejście lub wyjście układu mikrofalowego, przez które przechodzą fale elektromagnetyczne wrota burtowe - furta ładunkowa wrota dziobowe - zamykany otwór komunikacyjny w dziobie statku; w.dz. są stosowane na morskich promach, statkach do ładunków jezdnych oraz jednostkach wojennych, np. desantowych wrota energetyczne - punkt oddziaływania energetycznego między układem i jego otoczeniem wrota lodowcowe - brama lodowcowa wrota rufowe - zamykany otwór komunikacyjny w rufie statku (promocja 3 w 1).