Wykonanie konstrukcji stalowej

W dokumentacji powinny być podane niezbędne informacje o warunkach technicznych wykonania konstrukcji, o wymaganych dokładnościach zachowania wymiarów elementów konstrukcji, o wymaganej jakości połączeń, o warunkach prowadzenia montażu konstrukcji na budowie, o możliwościach i warunkach transportu konstrukcji, o masach i wymiarach gabarytowych elementów wysyłkowych i inne. Zakres podawanych w dokumentacji informacji i sposoby wykonania rysunków warsztatowych powinny nawiązywać do metod produkcyjnych wytwórni krajowych, wykonujących konstrukcje stalowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wykonanie konstrukcji stalowej w wytwórni poprzedzają prace przygotowawcze, prowadzone w przedsiębiorstwie w oparciu o pełną dokumentację warsztatową. Schemat przebiegu dokumentacji warsztatowej w przedsiębiorstwie, które ma wykonywać jednostkowe konstrukcje stalowe. Sprawami związanymi z wykonaniem konstrukcji zajmują się w przedsiębiorstwie cztery piony organizacyjne: zbytu, planowania produkcji, technologicznego przygotowania dokumentacji i pion zaopatrzenia (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Po opracowaniach związanych z przygotowaniem uruchomienia produkcji i po otrzymaniu materiałów w ilości niezbędnej do wykonania konstrukcji, całość opracowania dokumentacji warsztatowej zostaje przekazana do warsztatu produkcyjnego.
W poszczególnych fazach prac przygotowawczych korzysta się z dokumentacji warsztatowej i montażowej w różnym zakresie.
Na wstępie przeprowadza się analizę dokumentacji w celu ustalenia technicznych możliwości wykonania przez wytwórnię zleconej konstrukcji.

Dla przeprowadzenia analizy konieczne są dane znajdujące się w dokumentacji roboczej, w szczególności informacje o rodzaju konstrukcji, zastosowanych gatunkach materiałów, warunkach technicznych wykonania konstrukcji i jej odbiorach. Następnie potrzebne są informacje o zakresie zamówienia i dostaw, wymaganych terminach i kolejności realizacji oraz warunkach transportu (uprawnienia budowlane). Po analizie tych materiałów następuje wstępne potwierdzenie przyjęcia zamówienia do realizacji przez przedsiębiorstwo produkcyjne.

Gospodarka materiałowa

W drugiej fazie prac przygotowawczych następuje szczegółowe opracowanie technologiczne, które polega na sprecyzowaniu warunków technicznych wykonania, niezbędnych do zrealizowania dostaw konstrukcji (program egzamin ustny). Takie opracowanie łącznie z dokumentacją projektową stanowi prawną podstawę w stosunkach między wykonawcą konstrukcji a zamawiającym oraz jest podstawą działalności techniczno-administracyjnej przedsiębiorstwa. Na podstawie pełnej dokumentacji warsztatowej i montażowej oraz w określonych warunkach technicznych opracowuje się zapotrzebowanie materiałów na konstrukcję i ustala się zakres
niezbędnych dostaw z kooperacji z innych zakładów. Całość opracowania zostaje przekazana do działu zaopatrzenia przedsiębiorstwa.

Gospodarkę materiałową w przedsiębiorstwie prowadzi dział zaopatrzenia i jemu, a nie warsztatowi produkcyjnemu, podlegają wszystkie składy materiałów (opinie o programie). Po przekazaniu zamówień i uzyskaniu potwierdzenia przyjęcia zamówienia oraz terminów dostawy materiałów, ustalonych przez centrale dystrybucji wyrobów walcowanych i innych, dział planowania produkcji ustala harmonogram prac warsztatowych. Na, podstawie dokumentacji warsztatowej zespołów konstrukcji ustala się ilościowy plan produkcyjny warsztatu. W porozumieniu z przedsiębiorstwem montażowym, w oparciu o terminaż prac montażowych, ustala się kolejność dostaw na budowę poszczególnych elementów wysyłkowych konstrukcji (segregator aktów prawnych).

Dział technologiczny opracowuje następnie szczegółowe warunki wykonania konstrukcji i sporządza dokumentację technologiczną.
Wykazy zamawianych materiałów podaje się po scaleniu i komasacji wyrobów wyszczególnionych w wykazach materiałowych do rysunków warsztatowych (promocja 3 w 1). Pozycje zamówionych materiałów wpisuje się na wykazy warsztatowe, które następnie służą do kontroli i ewidencji spływu materiałów od dostawców, do ustalenia rozkroju scalonych pozycji blach oraz do zapotrzebowania materiałów przez warsztat z centralnego składowiska na określone zespoły konstrukcyjne.