Wysokości belek głównych

Wysokości belek głównych h wynoszą od i/8 do V22 rozpiętości l, zależnie od tego czy są one żelbetowe, czy sprężone, czy pomost przyjmuje ruch kolejowy (wtedy h = V8-V10) Z, czy drogowy h = (V10-V15) h CZY wreszcie tylko stanowi kładkę dla pieszych h = (V2o - V22) l- Szerokość belek przyjmuje się zależnie od uzbrojenia od 30 do 40 cm (program uprawnienia budowlane na komputer). Skrajne belki, jeżeli nie wchodzą w kontakt ze statkami mogą być cieńsze i niższe, w przeciwnym razie odwrotnie, powinny być masywniejsze od wewnętrznych, bez względu na wartość przypadającego na nie obciążenia pionowego. Grubość płyty zwykle przyjmuje się równą 10-^20 cm.

Przekrój poprzeczny przęsła najczęściej bywa płytowy, albo belkowy, albo belkowo-korytowy, lub też korytowy albo ramowy.
Możliwe są oczywiście też inne rozwiązania (np. belki kratowe), są jednak stosowane wyjątkowo (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Obciążenie użytkowe przęseł i przyczółków pomostów i nabrzeży pomostowych w portach i przystaniach otwartych należy przyjmować jak odpowiednie obciążenie mostów, zgodnie z normą PN-66/B-02015. Mosty, wiadukty i przepusty. Obciążenia i oddziaływania.
Płyty pomostów mogą być zaprojektowane ze zbrojeniem głównym jednokierunkowym albo krzyżowym.

Oblicza się je jako wolno podparte, o zbrojeniu głównym jednokierunkowym prostopadłym do dźwigarów głównych pomostu, najczęściej wtedy, gdy są one prefabrykowane i nad dźwigarami „rozcięte”, jako ciągłe zaś i również o zbrojeniu głównym jednokierunkowym, gdy płyta stanowi z belkowaniem monolit (uprawnienia budowlane).
Gdy istnieją żebra poprzeczne, płyty można obliczać jako podparte w poszczególnych polach z czterech stron i zbrojone krzyżowo. Wówczas odpowiednia część obciążenia z płyty przypada również na żebra, które należy odpowiednio do tego zwymiarować (program egzamin ustny).

Obliczanie żeber

Obliczenie i wymiarowanie płyt zbrojonych w jednym kierunku przeprowadza się według ogólnie znanych zasad statyki budowli i żelbetnictwa, jak belek wolno podpartych czy ciągłych, wyznaczając maksymalne momenty zginające i siły styczne (poprzeczne) za pomocą linii wpływu lub metodami przybliżonymi. W tym wypadku należy pamiętać o tym, że wbrew założeniom płyty zginane są także w kierunku prostopadłym do kierunku zbrojenia głównego lub są skręcane i wymagają mocnego zbrojenia poprzecznego, które wymiaruje się jako konstrukcyjne według wskazówek empirycznych (opinie o programie).

Jeżeli weźmie się pod uwagę jeszcze, że i rozpiętości płyt tak obliczanych mimo zastosowania większych grubości płyty, nie mogą przy np. 30 cm jej grubości, w praktyce przekroczyć 6 m, dochodzi się do wniosku, że mimo zwiększonych trudności obliczania płyt krzyżowo zbrojonych te ostatnie są w wypadku pomostów znacznie ekonomiczniejsze: są cieńsze i osiągają rozpiętości do kilkunastu metrów. Nietrudno wówczas zastosować np. tylko dwa główne skrajne dźwigary połączone żebrami i przykryte jedną płytą (segregator aktów prawnych).
Płyty takie oblicza się zgodnie z zasadami teorii płyt, przy czym przęsła (pola) płytowe o stałej grubości można obliczać na podstawie przybliżonej teorii płyt cienkich sprężystych. Korzysta się przy- tym z tablic powierzchni wpływowych, które służą do wyznaczania największych wartości momentów zginających lub sił poprzecznych wywołanych w badanym punkcie płyty przez ruchome obciążenie użytkowe. Powierzchnie takie przedstawia się zwykle w postaci rzutu poziomego warstwicowego lub profilów (np. Pucher).

Szczegółowe omówienie poruszonych zagadnień znajduje się w pracy Czerskiego i Pajchela.
W najprostszych wypadkach pomostów o małych rozpiętościach i o przyjętym równomiernie rozłożonym obciążeniu użytkowym, przyjmuje się że belkowanie pomostu stanowi układ niezależnych dźwigarów liniowych przenoszących swe obciążenie na sztywne podpory (promocja 3 w 1).