Zużycie stali w płytach dachowych

Zużycie stali w płytach dachowych, dźwigarach szedowych i kratownicach głównych wynosi 22 kG/m2. Według przeprowadzonych obliczeń zużycie stali w konstrukcji stalowej wynosiłoby 35 kG/cm2. Oszczędność stali wyniosła więc 37% (program uprawnienia budowlane na komputer).
Dzięki zastosowaniu trzewików stalowych spód dźwigarów szedowych znajduje się w tym samym poziomie, co i spód dźwigarów głównych, a więc przy danym rozwiązaniu nie zachodzi wcale sumowanie wysokości ustrojowych poszczególnych elementów konstrukcji.
Wysokości ustrojowe konstrukcji dachowej przy pominięciu konstrukcji belek podsuwnicowych są w danym przypadku jednakowe dla obydwóch kierunków i wynoszą 110 cm. Konstrukcja ta byłaby więc bardzo korzystna przy posługiwaniu się transportem podwieszonym o kierunkach wzdłuż i w poprzek naw hali. Rozpiętość naw wynosi 12 m, rozstaw podłużny słupów - 9 m. Konstrukcja składa się ze słupów zamocowanych w stopach, dźwigarów kratowych bezkrzyżulcowych z cięgnami w polach skrajnych, płyt dachowych kasetonowych opartych na pasach dolnych i górnych dźwigarów kratowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Schemat konstrukcji jest statycznie wyznaczalny. Układ statyczny hali jest o tyle niekorzystny, że z powodu braku rozporek w poziomie głowic słupów każdy słup podejmuje przypadające na niego obciążenie pionowe i poziome samodzielnie bez jakiejkolwiek współpracy ze słupami sąsiednimi w kierunku podłużnym hali. Ponieważ nic nie stoi na przeszkodzie swobodnemu przechylaniu się głowic słupów (tj. przegubów środkowych) w kierunku podłużnym hali, długość wyboczenia słupów zamocowanych w stopach powinna być dla tego kierunku przyjmowana jako równa podwójnej ich wysokości.

Parcie wiatru

Parcie wiatru na ściany szczytowe przejmowane jest wyłącznie przez słupy skrajne (uprawnienia budowlane).
W konstrukcji węgierskiej powyższy charakter pracy słupów znajduje swe odbicie w ich ukształtowaniu. W kierunku podłużnym hali słupy zostały uformowane w kształcie litery A przy stosunku rozstawu osiowego gałęzi słupów w podstawie do wysokości równym 1 : 5. Ze względu na duży rozstaw gałęzi słupy czynią wrażenie ciężkich, zużycie jednak materiałów ze względu na dostosowanie kształtów słupów do charakteru ich pracy jest w nich bardzo małe (program egzamin ustny).
Dla uzyskania możliwie dużej ażurowości dźwigara, który jest jednocześnie płaszczyzną świetlną, zastosowano kratę bezkrzyżulcową z dodaniem w polach skrajnych cięgien zdolnych podejmować jedynie siły rozciągające. Przy założeniu, że w węzłach są przeguby i że w cięgnach nie występują siły ściskające, schemat statyczny kraty jest dwukrotnie geometrycznie zmienny (opinie o programie). Uwagi o konieczności dokładnych obliczeń dźwigarów o kracie geometrycznie zmiennej podane przy omawianiu dźwigara zastrzałowego (typu NRD) są przydatne w całej rozciągłości również i do omawianej tu kratownicy.
Szczegółem korzystnie wyróżniającym rozwiązanie konstrukcyjne tej kratownicy jest wykorzystanie ścianki podparapetowej, która ze względów budowlanych ma zawsze znaczną wysokość, jako pasa dolnego kratownicy. Wysokość pasa dolnego wynosi w danym przypadku 1 m (segregator aktów prawnych). Przy tak wysokich i sztywnych prętach pasa dolnego przekroje betonu i zbrojenia pozostałych prętów kratownicy wypadają bardzo ekonomicznie. Cięgna zakotwione są górą w stalowych płytkach oporowych, dołem - w betonie pasa dolnego. Zostają one obetonowane już w czasie wykonywania dźwigara w matrycach.
Płyty kasetonowe przekrycia dachowego opierają się na górnych powierzchniach pasów górnych kratownic i na poziomych występach w dole pasów dolnych. Powierzchnie oporowe płyt ukształtowane są poziomo. Połączenie płyt dachowych z pasami wykonane jest przez zalanie betonem monolitycznym końców zbrojenia wystającego z górnego i dolnego czoła płyt oraz z pasów kratownicy.
Zużycie materiałów i ciężary prefabrykatów konstrukcji szedowej. Podane w tablicy liczby świadczą o wysokim stopniu ekonomiczności konstrukcji (promocja 3 w 1).