Akademicki związek walki młodych

Akademicki związek walki młodych „ŻYCIE” (AZWM), ideowo-wychowawcza, autonomiczna organizacja ZWM, zał. 1945, skupiająca młodzież akademicką; ściśle współpracowała z PPR; 1948 zjednoczyła się z organizacjami studenckimi ZNMS, ZMW „Wici” ZMD w Związek Akademicki Młodzieży Pol.; organ „Po prostu”. Akademie medyczne, wyższe uczelnie kształcące lekarzy, farmaceutów, niektóre również magistrów pielęgniarstwa, podlegle Min. Zdrowia i Opieki Spot.; większość utworzona ok. 1950, częściowo z odpowiednich wydziałów uniw.; znajdują się w Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Katowicach, Krakowie (1993 włączona do UJ), Lublinie, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Akademie MUZYCZNE, wyższe uczelnie kształcące kompozytorów, dyrygentów, instrumentalistów, śpiewaków, teoretyków muzyki, pedagogów muz., reżyserów dźwięku, terapeutów muz. itp.; utworzone z Państw. Wyższych Szkól Muz. (PWSM) 1979 w Warszawie, Krakowie, Katowicach, 1981 w Bydgoszczy, Gdańsku, Lodzi, Poznaniu i Wrocławiu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

AKADEMIE ROLNICZE, 4-5-letnie uczelnie wyższe przygotowujące specjalistów z różnych dziedzin rolnictwa, ogrodnictwa, leśnictwa itp.: a.r. istnieją w Warszawie (SGGW-Akad. Roln.), Bydgoszczy (Akad. Techn.-Roln.), Krakowie, Lublinie, Olsztynie (Akad. Rol- niczo-Techn.), Poznaniu, Szczecinie i Wrocławiu; do 1972 nosity nazwę Wyższych Szkól Roln. (poza SGGW) (uprawnienia budowlane).

Akademie WOJSKOWE, wyższe uczelnie przygotowujące kadrę oficerską z wyższym wykształceniem wojsk., podlegle Min. Obrony Nar.; w Polsce działają: Akad. Obrony Narodowej, Wojskowa Akad. Techniczna im. gen. J. Dąbrowskiego, Wojskowa Akad. Medyczna im. gen. dyw. B. Szareckiego, Akad. Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte (program egzamin ustny).

Ludność semicka

Akademii nauk, góry, pasmo górskie w Pamirze, w Tadżykistanie; wys. do 7495 m (Pik Komunizmu - najwyższy szczyt kraju); lodowce. AKADEMIK:

1) członek akademii - rzeczywisty (wyższy stopień), członek korespondent, członek tytularny lub członek zagraniczny;

2) rzadziej - słuchacz wyższej uczelni, student;

3) potoczna nazwa domu akademickiego (opinie o programie).

Akademizm, szt. piast, prąd w sztuce, zwt. XVIII i XIX w., oparty na regułach estetyki klasycyst. i eklekt. naśladowaniu artystów i dziel uznanych za doskonałe; ograniczał swobodę twórczą, narzucając tematykę i środki formalne; źródłem i ostoją a. były akad. sztuki. AKADOWIE (Akadyjczycy), ludność semicka zamieszkująca Mezopotamię w III tysiącl. p.n.e.; zal. m.in. państwa Akad; ulegli wpływom kultury Sumerów.

AKADYJSK! JĘZYK (język wschodniose- micki), gł. dialekty: staroakadyjski, ba- bil., asyr.; w Mezopotamii od 3000 p.n.e., język żywy 2000-400 p.n.e. prawie na całym staroż. Bliskim Wschodzie, nauk. i liturgiczny do pocz. n.e.; znaczny wpływ substratu sumer.; literatura w piśmie klinowym (segregator aktów prawnych).

AKAN, grupa ludów afryk. w pd. i środk. Ghanie oraz na pograniczu z Wybrzeżem Kości Słoniowej; ok. 8 min; języki akan. AKANIE, językozn. wymowa nie akcentowanego o jako samogłoski zbliżonej do a (występująca w języku ros. i bia- lorus.). AKANT (Acanthus), śródziemnomor. bylina lub krzew, o dużych, głęboko wyciętych liściach (motyw dekor.) i kłosowatych kwiatostanach; uprawiany od czasów staroż. jako ozdobny. AKANT, szt. piast, popularny od starożytności motyw dekor. w formie stylizowanych liści, także gałązek i kwiatów rośliny o tej nazwie; stosowany w architekturze, rzeźbie i rzemiośle artystycznym (promocja 3 w 1).

AKANTOCEFALOZA, choroba pasożytnicza zwierząt (m.in. świń, szczurów) wywoływana przez kolcogłowy bytujące w przewodzie pokarmowym (gl. w jelicie cienkim); u człowieka b. rzadka. AKANTODY (Acanthoidei), kopalne ryby paleozoiczne, do 2,5 m dl.; ciało krystal. wychwytujący jeden z elektronów walencyjnych, a więc dostarczający dziur do pasma walencyjnego (np. atom Al lub Ga w Ge lub Si); warunkuje przewodnictwo elektr. dziurawe. Akceptor elektronów, chem. w teorii wiązań chem. atom przyjmujący parę elektronów od donora tworząc wiązanie koordynacyjne.