Badania szerokości przyległego basenu

Badania szerokości przyległego basenu, wymaganej przy wodowaniu poprzecznym z zeskokiem nadwodnym, wykazały, że może być wystarczająca szerokość równa dwu i półkrotnej szerokości statku (program uprawnienia budowlane na komputer).
W jednej ze stoczni stanowiska do montażu statków założono wzdłuż bocznych krawędzi pirsu wysuniętego w głąb basenu, na środku zaś tego pomostu umieszczono tor i fundamenty dźwignicy roboczej, dostarczającej na stanowiska elementy konstrukcji statku.

Pirs taki pod względem konstrukcyjnym rozwieszany może być jak pomost na masywnych filarach lub pirs masywny, z tym tylko, że w części nadwodnej musi mieć po obu stronach ukośne płyty lub belki stanowiące podłoże torów spustowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Pochylnia może być wykonana bądź jako konstrukcja masywna: żelbetowa, betonowa lub murowana, bądź też jako pomost drewniany.
Ze względu na sposób posadowienia pochylnie masywne można podzielić następująco:
1. Pochylnie posadowione płytko wprost na gruncie i to w postaci:
- płyty spoczywającej całą swą powierzchnią bezpośrednio na gruncie i zajmującej bądź całą szerokość pochylni, bądź też tylko jej część albo pasy (uprawnienia budowlane),
- płyty lub muru posadowionego na podłużnych ławach fundamentowych, przy czym płyty szersze mogą spoczywać na kilku fundamentach, które mogą być również rozwiązane jako żebra tych płyt (program egzamin ustny).
- Płyty lub murowanego ustroju wielosklepieniowego, leżącego na filarach fundamentowych poprzecznych.
2. Pochylnie posadowione na palach drewnianych lub żelbetowych, przy czym:
- pale mogą być rozmieszczone mniej więcej równomiernie pod całą
płytą,
- płyta lub mur posadowione są jak poprzednio na podłużnych ławach fundamentowych, które z kolei wspierają się na palach,
- płyta lub mur spoczywają, ewentualnie poprzez sklepienia, na filarach fundamentowych poprzecznych, a te na palach (opinie o programie).

Pomosty drewniane

Rzadziej spotykanym sposobem fundamentowania pochylni płytowych są studnie, które mogą podpierać płytę podobnie jak pale w jeden z wyżej podanych sposobów, z tą jednak różnicą, że odstępy wzajemne studni są znacznie większe niż odstępy pali.
Pierwszy sposób fundamentowania pochylni stosuje się, gdy grunty zarówno na powierzchni, jak i w głębi są wytrzymałe, drugi zaś sposób oraz studnie mają zastosowanie na gruntach przy powierzchni słabych.

Pomosty drewniane z reguły posadowione są na palach drewnianych. Często podwodną pochylnię wybiegową wykonuje się jako pomost drewniany na palach, roboczą zaś jako ustrój masywny, posadowiony w jeden z wyżej podanych sposobów (segregator aktów prawnych).
Jeżeli pochylnia podwodna ma wychodzić w głąb basenu, to możliwe jest również zaprojektowanie jej na narzucie kamiennym lub kamienno-faszynowym.
Na pochylni wybiegowej wystarczy zwykle umocnić tylko podłoże torów spustowych, stanowiących dwa, a czasem cztery pasy o szerokości 2 do 3 m, równoległe do osi pochylni. Powierzchnię tych torów stanowi zwykle dylina podłużna, położona w pochylniach drewnianych na poprzecznych oczepach, wspólnych dla wszystkich torów. Oczepy te osadza się na podłużnicach lub kleszczach wieńczących głowy pali.

Pod każdym torem daje się 3-4 rzędów pali, których odstępy dostosowane są do rozkładu sił pionowych.
Belkowanie pochylni drewnianej musi być, ze względu na duże siły równoległe do powierzchni pochylni występujące w czasie wodowania, stężone w obu kierunkach: wzdłużnym i poprzecznym (promocja 3 w 1).

Pas środkowy pochylni roboczej (o szerokości równej od V2 do 2/3 szerokości największego budowanego na pochylni statku), na którym rozmieszczane są podpory stępkowe i tory spustowe, otrzymuje zwykle konstrukcję masywniejszą w postaci grubszej (do 2 m i więcej - zależnie od obliczenia) płyty żelbetowej, pobocza zaś podtrzymujące podpory obłowe wykonywane są lżej, niekiedy tylko w postaci nawierzchni betonowej.