Badania złóż żwirów

Badania złóż żwirów i skał zwartych o większej miąższości wymagają badań wgłębnych za pomocą wyrobisk próbnych - szybików, wykopów i wszelkiego rodzaju odsłonięć umożliwiających ustalenie miąższości złoża oraz rodzaju i jakości występującego w nim materiału (program uprawnienia budowlane na komputer).

Na podstawie przeprowadzonych badań ustala się obszar zalegania złoża badanej kopaliny, granice najbardziej opłacalnej części i ocenę jakości materiału. Do sprawozdania dołącza się mapę w skali 1 : 50 000 miejscowości, w. której znajduje się złoże kopaliny oraz plan złoża w skali 1 : 5000 lub 1 : 2000; przekroje geologiczne i kontury złoża z podaniem zapasu materiału oraz zestawienie i miąższość warstw na podstawie poszczególnych wyrobisk próbnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Badanie szczegółowe rozpoczyna się od założenia siatki poszukiwawczej. Siatka poszukiwawcza jest to układ wieloboków, których wierzchołki stanowią miejsca wykonywania robót geologiczno-poszukiwawczych. Odległości między poszczególnymi wyrobiskami siatki poszukiwawczej wynoszą zazwyczaj 200 - 300 m. Przy skomplikowanej powierzchni terenu siatkę wyrobisk próbnych zagęszcza się między nimi do odległości 50 m. Jednocześnie przeprowadza się zdjęcie topograficzne badanego terenu (uprawnienia budowlane).

Badania przeprowadzane w poszczególnych wyrobiskach i rodzaj wyrobisk uzależnione są od badanego materiału kamiennego. W przypadku np. masywów granitowych o dużej miąższości w wyrobiskach sprawdza się jedynie miąższość nadkładu (odkrywki) oraz grubość warstwy skały zwietrzałej. Wiercenia do projektowanego dna przyszłego kamieniołomu przeprowadza się co 250  300 m w celu umożliwienia pobrania próbek do badań laboratoryjnych (program egzamin ustny). Jeśli na badanym terenie istnieją naturalne odsłonięcia złoża, to oczyszcza się je i wykorzystuje przy badaniach dzięki czemu ilość wyrobisk można zmniejszyć.

Złoża piaskowców

Jeżeli złoże kopaliny zawiera wapień, to ze względu na możliwości różnic w składzie i zaleganiu odległość między wyrobiskami nie powinna przekraczać 100 m. Wyrobiska pośrednie sięgać powinny do dna nadkładu (odkrywki). W razie istnienia naturalnych odsłonięć skały na zboczach ich zakłada się chodniki sięgające do świeżej skały wapiennej. Próbki do badań należy pobierać z każdego wyrobiska ze względu na możliwość występowania skał o różnej jakości (opinie o programie).

W podobny sposób bada się złoża piaskowców. Załącznikiem do przeprowadzonych badań szczegółowych w terenie powinny być laboratoryjne analizy próbek kamienia i orzeczenie przydatności do celów drogowych. Wyniki badań powinny być tak dokładne, aby służyć mogły za podstawę do sporządzenia projektu technicznego eksploatacji kamieniołomu.

W sprawie sposobu ustalania zasobów złóż kopalin stałych w Polsce obowiązuje ,,Instrukcja" prezesa Centralnego Urzędu Geologii, jako podstawa do robót geologiczno-poszukiwawczych oraz ,,Projekt instrukcji prezesa Centralnego Urzędu Geologii w sprawie ustalania zasobów złóż piasków i żwirów", dotyczący badania złóż kruszywa naturalnego (segregator aktów prawnych).

Intensywne prace prowadzone przez Centralny Urząd Geologii zdążają do wydania w najbliższej przyszłości wszelkiego rodzaju instrukcji i przepisów regulujących w sposób właściwy i oparty na podstawach naukowych badanie i eksploatację kopalin użytkowych, materiałów kamiennych i kruszyw naturalnych o znaczeniu drogowym.

Nie należy bębnowi nadawać zbyt dużej prędkości obrotu, gdyż przy zwiększeniu prędkości obrotu siła odśrodkowa może na tyle wzrosnąć, ze kule będą się obracały wraz z bębnem, nie rozdrabniając jednak materiału.

W zależności od konstrukcji rozróżnia się następujące młyny kulowe:

• młyny cylindryczne,
• młyny rurowe,
• młyny stożkowe.

Zależnie od sposobu wyładowywania gotowego produktu, młyny kulowe dzielą się z kolei:

1. na młyny ze swobodnym odprowadzeniem rozdrobnionego materiału przez wydrążony czop;
2. młyny z wyładowaniem wzdłuż bębna przez sito cylindryczne;
3. młyny z wewnętrznym rozdzielaniem, w których oddzielenie gotowego materiału następuje w separatorach umieszczonych wewnątrz bębna (promocja 3 w 1).