Badanie na spływność

Badanie na spływność przeprowadza się w następujący sposób. Z badanego lepiku (pozostałość po odparowaniu) należy uformować wałeczek o średnicy 10 mm i długości 20 mm przez odlanie go w odpowiedniej formie. Wałeczek należy umieścić w zagłębieniu blachy falistej, przy czym zagłębienie ma odpowiadać połowie średnicy wałeczka próbnego (program uprawnienia budowlane na komputer). Przygotowaną próbkę wraz z blachą falistą wstawia się do szuszarki nagrzewanej do temperatury 65°C. Blachę, na której leży próbka, należy nachylić pod kątem 30°. Po upływie 30 minut należy wyjąć z suszarki blachę z próbką i zmierzyć w milimetrach długość spłynięcia próbki.
Badanie temperatury mięknienia masy metodą „Pierścień i Kula” wykonuje się według przepisów badań dla asfaltów drogowych.

Badanie temperatury zupełnej płynności masy. Próbkę 120-150 g badanej masy ogrzewa się mieszając w naczyniu blaszanym do uzyskania zupełnej płynności; po całkowitym roztopieniu się masy do stanu umożliwiającego zalanie spoiny mierzy się termometrem temperaturę masy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Badanie spływności masy. Przyrząd do badania spływności składa się z foremki 1 do odlewania próbek i blachy falistej 2, na której umieszcza się uformowaną próbkę.
Z badanej masy formuje się na ciepło za pomocą rozbieranej foremki wałeczek o średnicy 10 mm i długości 20 mm. Po zastygnięciu wałeczka umieszcza się go w rowku z blachy falistej. Średnica rowka musi odpowiadać średnicy wałeczka (uprawnienia budowlane).

Blachę falistą wraz z próbką masy wstawia się w ten sposób do suszarki uprzednio nagrzanej do temperatury 45°C, aby nachylenie blaszki wynosiło 15°. Po upływie 30 minut wyjmuje się z szuszarki blaszkę wraz z próbką i mierzy linijką z podziałką długość, na jaką spłynęła badana próbka.
Odporność na zamrażanie. Z badanej masy odważa się próbkę 50 g i po lekkim podgrzaniu formuje się z niej ręcznie kulę. Kulę tę umieszcza się w kąpieli (lód z solą) o temperaturze - 15°C na przeciąg 2 godzin. Po upływie tego czasu wyjmuje się kulę z kąpieli i rzuca ją swobodnie z wysokości 2 m na podłogę betonową. Kula nie powinna pękać (program egzamin ustny).

Badania jakościowe składu

Do płynnego lub stopionego materiału zanurza się szklany pręcik, a potem ogrzewa go nad palnikiem aż do zapalenia się. W czasie spalania badanej substancji najpierw spalają się lotne rozpuszczalniki, a dopiero po nich bitumy. Po zdmuchnięciu płomienia bada się zapach. Ostry, duszący zapach wskazuje na obecność produktów powęglowych.
Określenie zawartości lotnych rozpuszczalników (opinie o programie).

Do płaskiej miseczki porcelanowej o średnicy 10 cm, wytarowanej wraz z pręcikiem szklanym, wlewa się ok. 10 g badanego produktu, waży i ogrzewa przez 1V2 godziny w suszarce przy temperaturze 165°C. Po ostudzeniu waży się miseczkę wraz z badanym materiałem. Strata na ciężarze jest równa zawartości rozpuszczalników lotnych.
W masach o konsystencji pasty oznacza się składniki lotne przez ogrzewanie w suszarce do temperatury 105°C aż do stałego ciężaru, przy czym do próby bierze się 30 g badanego materiału (segregator aktów prawnych).
Zawartość składników mineralnych w masach oznacza się przez wyekstrahowanie próbki chemicznie czystym benzenem w aparacie Soxhleta.
Badanie rozsmarowalności. Próbę tę przeprowadza się na okrągłych płytkach betonowych o średnicy 23 cm i grubości 3 cm.

Skład betonu powinien być następujący: 1 część cementu portlandzkiego, 3 części piasku normowego nr 2 (grubego) i 0,3 części wody. Płytki muszą dojrzewać przez 28 dni.
Badany preparat powinien dobrze i szybko kryć beton. Po kilku pociągnięciach pędzlem na powierzchni betonu powinien powstać jednolity film. Środki stosowane na zimno nie powinny przy rozsmarowywaniu ciągnąć się w postaci nitek za pędzlem (promocja 3 w 1).

Określenie czasu wysychania. Próbkę przeprowadza się na płytkach szklanych. Płytki szklane powleka się preparatami płynnymi przez jednorazowe posmarowanie.