Betoniarki o pracy ciągłej

Betoniarki o pracy ciągłej należą do grupy betoniarek, w których mieszanie składników masy betonowej odbywa się w sposób nieprzerwany (program uprawnienia budowlane na komputer). W sposób ciągły odbywa się również podawanie składników zarobu oraz odbiór masy betonowej. Zarówno pod względem konstrukcyjnym jak i eksploatacyjnym betoniarki te różnią się od betoniarek o pracy okresowej (wolnospadowych i o mieszaniu przymusowym).

Wytwarzanie masy betonowej w sposób ciągły może się odbywać w następujących rodzajach betoniarek:
- z mieszalnikiem obrotowym (wolnospadowe),
- z mieszalnikiem nieobrotowym (o mieszaniu przymusowym),
- grawitacyjnych.
Betoniarki o pracy ciągłej z mieszalnikiem obrotowym. Do grupy tej zaliczone są betoniarki typu wolnospadowego, w których zasada mieszania jest podobna do pracy betoniarek wolnospadowych o pracy okresowej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zasadniczym elementem jest mieszalnik w kształcie cylindra wykonany z blachy, wewnątrz którego znajduje się łopatka podnosząca składniki masy betonowej oraz spiralne taśmy do przesuwania masy w kierunku otworu spustowego. Obroty mieszalnika, jego długość oraz długość spirali tak muszą być dobrane, aby po jego jednorazowym przejęciu składników przez mieszalnik były one dobrze wymieszane i opuszczały mieszalnik w postaci jednorodnej masy betonowej. Liczba obrotów mieszalnika waha się w granicach od 12 do 20 obr/min. Długość mieszalnika wynosi od 3 do 5 m, a średnica 1500 do 1800 mm (uprawnienia budowlane).

W niektórych typach betoniarek dodatkowo stosowany jest poziomy wał z dwoma mieszadłami poruszającymi się w początkowej części mieszalnika. Mieszadła te mieszają wstępnie składniki masy betonowej. Mieszalniki obracają się na rolkach stalowych i na ogół są usytuowane poziomo, lecz niektóre typy są nachylone w kierunku otworu wysypowego. Kąt nachylenia osi mieszalnika wynosi kilka stopni.

Suche składniki

Przykładem betoniarki o pracy ciągłej z obrotowym mieszalnikiem jest betoniarka wolnospadowa z łopatkami spiralnymi wykonanymi z grubej blachy w kształcie śruby. Betoniarka składa się z mieszalnika walcowego, podstawy mieszalnika (stałej), łopatek z blachy w postaci podwójnej śruby, leja wsypowego, wałków oporowych, urządzenia do wstrząsania mieszalnika i urządzenia zasilającego w wodę (program egzamin ustny).

Betoniarka składa się z następujących części: mieszalnika walcowego łopatek stałych, silnika, reduktora, wału mieszadłowego z łopatkami do przymusowego mieszania składników, łopatek ruchomych, przekładni zębatej do wprawiania mieszalnika w ruch obrotowy, przekładni łańcuchowej do napędu dodatkowego wału mieszadłowego 8, otworu wsypowego, otworu wysypowego i wałków oporowych mieszalnika. Betoniarka ta pracuje częściowo jako wolnospadowa i częściowo jako betoniarka o mieszaniu przymusowym, przeciwbieżna (opinie o programie).
W kraju nie produkuje się tego typu betoniarek. Z przykładów zastosowania można przytoczyć jedynie wytwórnię masy betonowej na budowie zapory wodnej w Solinie, gdzie wykorzystano betoniarki sprowadzone z CSRS.

Do rozwiązań konstrukcyjnych, które można spotkać w kraju, należy zaliczyć betoniarkę wolnospadową o pracy ciągłej z mieszalnikiem obrotowym na podwoziu z kół metalowych (przewoźna) typu „Regulus”. Jest to betoniarka z mieszalnikiem jednoosiowym dwuotworowym, nieprzechylnym. Urządzenia zasilające podają składniki zarobu (kruszywo, piasek, cement i wodę) w sposób ciągły w postaci strumieni poszczególnych składników, których objętość na jednostkę czasu utrzymywana jest w odpowiednim, wymaganym stosunku (segregator aktów prawnych).

Suche składniki znajdujące się w stale uzupełnianych zasobnikach (piasek i żwir) i (cement), wyposażonych w przenośniki ślimakowe podawane są przez nie do kosza zasilającego przenośnik kubełkowy. W postaci suchej są one podnoszone do góry i wsypywane do mieszalnika (promocja 3 w 1).