Biegun funkcji

Biegun komutacyjny, biegun zwrotny - dodatkowy biegun magnetyczny w maszynie elektrycznej przeznaczony do poprawy komutacji.

Biegun niebieski - biegun świata biegun prostej (względem stożkowej) punkt, którego biegunową względem danej stożkowej jest dana prosta.

Biegun przegięć - punkt, leżący na kole przegięć, w którym przecinają się wektory prędkości tych punktów poruszającej się w swej płaszczyźnie figury płaskiej, które w danej chwili znajdują się w punktach przegięć swych torów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Biegun przyporu - punkt styczności kół tocznych współpracujących kół zębatych.

Biegun sfer - jeden z dwóch punktów przecięcia się wyróżnionej osi obrotu ze sferą biegun świata.

Biegun niebieski - każdy z dwóch punktów przecięcia się sfery niebieskiej z osią świata; są dwa północny i południowy.

Biegun wieloboku sił - punkt dowolnie obrany na płaszczyźnie wieloboku sił, z którego to punktu prowadzi się promienie do wierzchołków wieloboku.

Biegun współrzędnych (na płaszczyźnie) - punkt stały na osi biegunowej, od którego mierzy się odległość danego punktu, wyrażoną przez promień wodzący w układzie współrzędnych biegunowych.

Biegun wydatny - biegun maszyny elektrycznej, który wystaje z jarzma lub z piasty w kierunku.

Biegun wypadkowy - biegun pojawiający się w ciele magnetycznym w wyniku działania dwóch magnetyzacji o zwrotach przeciwnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Biegun zazębienia - masz punkt styków okręgów tocznych kół zębatych w przekładni równoległej; (2) punkt styku okręgu podziałowego ślimacznicy z walcem tocznym.

Biegun zwrotny - biegun komutacyjny.

Biegunowa (aerodynamiczna) profilu - krzywa przedstawiająca zależność między współczynnikiem siły nośnej a współczynnikiem oporu profilu.

Biegunowa prędkości - lotu. krzywa przedstawiająca zależność między prędkością pionową (samolotu, szybowca) a jego prędkością postępową (poziomą), przy różnych kątach toru lotu.

Biegunowa profilu - biegunowa aerodynamiczna profilu (uprawnienia budowlane).

Biegunowa punktu (względem stożkowej) - prosta, będąca miejscem geometrycznym punktów harmonicznie sprzężonych z danym punktem i z dwoma punktami przecięcia stożkowej z prostą, na której leżą te punkty biegunowa samolotu - krzywa przedstawiająca zależność między współczynnikiem siły nośnej a współczynnikiem oporu samolotu dla różnych kątów natarcia płata, odpowiadających różnym stanom lotu.

Biegunowa skośnej fali uderzeniowej - krzywa przedstawiająca zależność między prędkościami przed i za falą, kątem odchylenia przepływu i katem promienia fali biegunowość - stan jakiegokolwiek układu, w którym wyróżniono bieguny jako punkty charakterystyczne (program egzamin ustny).

Biegunowość (względem stożkowej) - przekształcenie rzutowe, w którym każdemu punktowi odpowiada prosta biegunowa tego punktu względem danej stożkowej i nawzajem każdej prostej odpowiada jej biegun względem danej stożkowej

Bieguny geograficzne

Bieguny geograficzne - miejsca przecięcia się powierzchni Ziemi z osią jej obrotu.

Bieguny magnetyczne Ziemi - miejsca na powierzchni Ziemi, w których nachylenie magnetyczne wynosi 90°.

Bieguny Keggego - biegunowe osobliwości amplitudy rozpraszania rozpatrywanej jako funkcja energii zespolonej (lub zespolonego modułu pędu) i zespolonego momentu pędu; b. R. reprezentują cząsteczki, które mają różne wartości spinu zależnie od wartości masy (opinie o programie).

Biel- warstwa zewnętrznych przyrostów rocznych drewna w pniu, zachowująca zdolność przewodzenia wody; u wielu gatunków drzew warstwa ta jest jaśniejsza niż twardziel biel - biały pigment nieorganiczny do wyrobu farb i lakierów.

Biel antymonowa - tlenek antymonowy. Sb;Oi, pigment o barwie białej stosowany do wyrobów lakierowanych, do emalii ceramicznych i glazur.

Biel barytowa, biel barowa - rozdrobniony siarczan barowy stosowany w produkcji farb wodnych, do wyrobu tapet, papierów satynowanych itp.

Biel cynkowa - tlenek cynkowy stosowany w produkcji farb i lakierów, w kosmetyce, ceramice, jako wypełniacz tworzyw sztucznych itp.

Biel drukarska - farba graficzna (o różnej zdolności krycia) wprowadzana do innych farb w celu poprawienia ich własności drukarskich i rozjaśnienia farb kolorowych; rozróżnia się przezroczystą i biel do doprawy (segregator aktów prawnych).

Biel fałszywy - łuk lub pierścień jaśniej zabarwionego drewna widoczny na przekroju poprzecznym w obrębie twardzieli. a na powierzchni materiałów tartych widoczny jako smuga biegnąca wzdłuż włókien, znajdująca się w części twardzieli.

Biel odniesienia - TV barwa biała uzyskiwana przy zmieszaniu przez sumowanie w różnych proporcjach trzech promieniowań świetlnych w wybranych kolorach podstawowych; w technice używa się kilku oznaczanych odpowiednio literami A. B, C, D. E.

Biel ołowiana - zasadowy węglan ołowiawy, stosowany w przemyśle farb i lakierów oraz w przemyśle ceramicznym.

Biel tytanowa - dwutlenek tytanu trudno rozpuszczalny i odporny na czynniki chemiczne; stosowany do wyrobu emalii, w ceramice, kosmetyce itp.

Bieiarnia - dział wykończalniczy fabryki włókienniczej, w którym odbywa się bielenie tkanin (promocja 3 w 1).