Bieguny magnesów

Woda przepływa przez szczelinę pierścieniową omywając bieguny magnesów. Prędkość przepływu wody w obu aparatach powinna wynosić 0,5-2,5 m/s (program uprawnienia budowlane na komputer).
W niektórych krajach magnetyczne metody uzdatniania wody i obróbki innych ciekłych czynników stosowane są już od przeszło 20 lat. Pomimo to nie zostały dotychczas w pełni wyjaśnione mechanizmy działania pola magnetycznego na roztwory wodne. Najbardziej pełną monografię badań tego zagadnienia opracowano w Związku Radzieckim.

W zasadzie istnieją dwie hipotezy wyjaśniające fizyczne podstawy tego procesu uzdatniania wody. Pierwsza z nich zakłada, że osiągane efekty uzależnione są od występowania w wodzie mikroskopijnych paraferromagnetycznych ciał stałych (tlenków żelaza, węglanów wapnia lub magnezu itp.). Ciała te w silnym polu magnetycznym stają się zarodkami krystalizacji, przy czym w procesie krystalizacji tworzą się drobne kryształy i związki o charakterze bezpostaciowym dające niezwiązany z podłożem osad (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Druga hipoteza sugeruje, że w polu magnetycznym powstają indukcyjne zmiany potencjału zewnętrznych elektronów cząsteczek wody i elektronów walencyjnych soli tworzących kamień. Wzmożone drgania elektronów zmieniają lub w ogóle uniemożliwiają proces krystalizacji węglanów wapnia i innych soli, zapobiegając powstawaniu stałego kamienia wodnego (uprawnienia budowlane).
W literaturze technicznej można znaleźć szereg sprzeczności, a nawet otwarte kwestionowanie skutków magnetyczngo uzdatniania wody. Na przykład Herre urządzenia typu CEPI nazywa „cudownymi aparatami” pisząc: „działanie na wodę za pomocą elektromagnesu przed rozpoczęciem powstawania kamienia nie ma sensu, ponieważ na kryształy te można oddziaływać dopiero wtedy, gdy już istnieją”. Następnie twierdzi on „Należy więc wyraźnie podkreślić, że nie można zwalczać korozji i powstawania kamienia za pomocą aparatów, które nie uzyskały dotąd uznania naukowców i wymagają jeszcze dłuższego czasu badań…” (program egzamin ustny).

Produkująca urządzenia

Pomimo tych negatywnych stwierdzeń, metoda ta jest stosowana w coraz szerszym zakresie, a belgijska firma Epurex produkująca urządzenia magnetyczne CEPI zainstalowała ich ponad 70 000 przy wprowadzeniu okresu gwarancyjnego (12 miesięcy), w ciągu którego, przy braku skuteczności działania urządzenia, można je zwrócić wycofując poniesione nakłady (opinie o programie).
Na podstawie wyników badań krajowych oraz literatury zagranicznej, głównie radzieckiej, można stwierdzić, że magnetyczne uzdatnianie wody powinno w najbliższej przyszłości znaleźć coraz szersze zastosowanie w instalacjach c. w. u.

Dotyczy to szczególnie instalacji, w których na skutek dużej twardości wody wodociągowej występują kłopoty eksploatacyjne związane z osadzaniem się kamienia wodnego.
Spośród różnych metod chemicznego uzdatniania wody zmierzających do zmniejszania jej twardości przemijającej (dekarbonizacja) na potrzeby instalacji c. w. u. najlepiej nadaje się metoda szczepienia skondensowanymi fosforanami. Wynika to z konieczności uzdatniania dużych ilości wody i zachowania warunków sanitarnych wody pitnej. W obowiązujących w kraju wymaganiach sanitarnych dotyczących wody pitnej (p. załącznik 1) nie ma ograniczenia co do zawartości związków fosforu w wodzie (segregator aktów prawnych).

Na terenie RFN przepisy sanitaria przewidują natomiast, że dawka fosforu w w’odzie pitnej nie powinna przekraczać stężenia 5 mg/dm3 P205. Według Herrego organizm ludzki może bez żadnych ubocznych skutków przetwarzać bez trudności 10 mg/dm3 polifosforanu, co odpowiada 6,5 mg/dm3 P205. Powyższe stwierdzenia oraz skuteczność działania fosforanów, które w dużym stopniu zapobiegają tworzeniu się stałych osadów, w pełni uzasadniają celowość ich stosowania w instalacjach ciepłej wody użytkowej.

Spośród wielu rodzajów skondensowanych fosforanów stabilizujących twardość wody, do najbardziej rozpowszechnionych należą związki (promocja 3 w 1).