Brykiety jasne

Brykiety jasne wykazały małą odporność; natomiast wodoodporność brykietów ciemnych jest wystarczająca do stosowania ich jako paliwa generatorowego (program uprawnienia budowlane na komputer). Charakterystyka wartości opałowej brykietów jasnych przedstawia się w świetle badań przeprowadzonych przez prof. Studzińskiego następująco ciężar właściwy wilgotność zawartość popiołu ciepło spalania wartość opałowa
Próby zastosowania brykietów jako paliwa do napędu generatorów na gaz drzewny dały pozytywne wyniki. Poza tym brykiety mogą być używane do przerobu chemicznego.

Na podstawie uzyskanych wyników wstępnych przystąpiono do opracowania planów i skonstruowania prototypu brykieciarki przemysłowej (prof. Szymanowski - Politechnika Warszawska). Uruchomienie produkcji brykietów na skalę przemysłową pozwoli na racjonalne wykorzystanie niskowartościowych odpadów obróbki drewna (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Mianem trwałości określa się odporność drewna na działanie czynników powodujących jego zniszczenie.

Pojęcie trwałości drewna określa okres czasu, przez jaki drewno zachowuje swoje fizyczne i mechaniczne własności i opiera się działaniu czynników rozkładowych. Mniejsza lub większa trwałość drewna jest wynikiem przeciwnie skierowanego działania czynników wewnętrznych, decydujących o odporności drewna, oraz działania czynników zewnętrznych, które powodują występowanie niekorzystnych zmian prowadzących do zniszczenia drewna (uprawnienia budowlane).
Czynniki powodujące zniszczenie drewna są różne; ogólnie można je podzielić na czynniki chemiczne, fizyczne i biologiczne.

Jako przykład niszczących czynników chemicznych można przytoczyć działanie żrących roztworów o odczynie kwaśnym lub alkalicznym. Pod wpływem światła oraz pod wpływem tlenu zawartego w powietrzu przebiegają w drewnie reakcje chemiczne stanowiące jedno z ogniw w procesach rozkładu drewna.

Wpływ rodzaju drewna

Spośród czynników fizycznych na pierwszy plan wysuwa się wpływ czynników atmosferycznych, a więc zmian temperatury i względnej wilgotności powietrza, oraz wpływ opadów atmosferycznych. Czynniki te powodują zmiany w wilgotności drewna i związane z tym zjawiska pęcznienia i kurczenia się (program egzamin ustny). Następstwem tego są pęknięcia umożliwiające wnikanie powietrza, wody i zarodników grzybów w głąb drewna; w ślad za tym idzie zwiększone nasilenie procesów rozkładu. Do grupy czynników biologicznych należy zaliczyć niszczycielską działalność owadów, grzybów i bakterii.
Wpływ rodzaju drewna na jego trwałość.

Trwałość drewna zależy od gatunku i wieku drzewa oraz od rodzaju (biel lub twardziel) i od pochodzenia drewna (opinie o programie). Dużą trwałość wykazuje
drewno twardzielowe, zwłaszcza zaś drewno o ścisłej budowie i o wysokim ciężarze właściwym. W ramach tego samego gatunku drewno o wyższym ciężarze wykazuje większą trwałość niż drewno o mniejszym ciężarze. Nie można jednak nadmiernie uogólniać wpływu ciężaru właściwego i wyłącznie na jego podstawie wysnuwać wniosków na temat trwałości. I tak np. buk (Ye = 0,70 G/cm:1) ma wyższy ciężar właściwy niż sosna (Y„ = - 0,48 G/cm;f). Mimo to naturalna trwałość drewna sosnowego jest większa niż trwałość drewna bukowego.

Bardziej konkretnym wskaźnikiem orientacyjnym niż ciężar właściwy jest obecność i zabarwienie twardzieli (segregator aktów prawnych). Drewno twardzielowe wykazuje wyższą trwałość niż drewno beztwardzielowe, drewno twardzielowe o intensywnym zabarwieniu wykazuje wyższą trwałość niż twardziel jasno zabarwiona lub nie zabarwiona. Modrzew i dąb np. mają intensywnie zabarwioną twardziel, a trwałość ich wydatnie przewyższa trwałość innych krajowych gatunków drewna. W wyrazisty sposób występuje to zjawisko u podzwrotnikowych gatunków drzew z jaskrawo zabarwioną twardzielą (promocja 3 w 1).

Twardziel ma u niektórych gatunków wielokrotnie wyższą trwałość niż biel; za przykład może służyć drewno dębowe, w którym biel ulega zgniliźnie w ciągu 1—2 lat, twardziel natomiast utrzymuje się przez wiele lat w nie zmienionej postaci.