Ciekłość mieszanki

Przy wzroście temperatury mieszanka, szczególnie przygotowana na cemencie zawierającym ponad 8°/o C_aA, traci szybko ciekłość, a przy temperaturze 80°C często trudno ją ułożyć, zwłaszcza jeśli mieszanka zawiera porowate kruszywa. Zjawisko to występuje wskutek zmniejszenia się w niej ilości wolnej wody w wyniku jej utraty do 5H-8% przy rozgrzewaniu, układaniu i zagęszczaniu mieszanki pod wpływem wzrastającego gradientu temperatury i z powodu odsysania wilgoci przez porowate kruszywo przy obniżeniu temperatury mieszanki (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ciekłość mieszanki zmniejsza się wskutek zwiększenia ilości fizycznie związanej wody, której obniżona lepkość sprzyja jej przenikaniu do cieńszych kapilar, jak również wskutek intensywnego współdziałania z minerałami klinkieru cementowego i szybkiego chemicznego związania wody w nowo powstałych związkach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Utrata ciekłości mieszanki w przypadku różnych cementów nie pozwala jej nagrzewać do temperatury powyżej 70-75^oC, co przedłuża czas dojrzewania betonu do chwili uzyskania potrzebnej wytrzymałości. Opóźnić utratę ciekłości mieszanki betonowej przy wysokich temperaturach można przygotowując ją z dodatkami powierzchniowo-czynnymi (ług posulfitowy i in.) hamującymi procesy hydratacji, opóźniającymi koagulację i zwiększającymi plastyczność. Zmniejsza to jednak szybkość narastania wytrzymałości betonu we wczesnym wieku. Graniczna plastyczność mieszanek przy gorącym formowaniu wynosi 50 sekund (uprawnienia budowlane).

Celowa jest zaproponowana przez CNIIEP i Industrojprojekt następująca technologia produkcji. Mieszankę betonową rozgrzewa się bezpośrednio nad formami bateryjnymi za pomocą przesuwnego rozdzielacza ze zmontowanym na nim stanowiskiem rozgrzewania osiąga się przy tym natychmiastowe jej układanie. Rozdzielacz składa się z samobieżnego podwozia, przesuwającego się na szynach wzdłuż form bateryjnych u góry ich ram. Na ramie podwozia zmontowane są trzy zasobniki elektryczne, przesuwające się na niej prostopadle do frontu form bateryjnych. Z jednej strony ramy urządzone jest stanowisko elektrorozgrzewu (program egzamin ustny).

Mieszanka doprowadzana przewodem rurowym

Mieszanka doprowadzana przewodem rurowym lub przenośnikiem napełnia kolejno zasobniki elektryczne. Następnie pierwszy zasobnik przesuwa się na stanowisko rozgrzewania mieszanki, gdzie zostaje automatycznie podłączony do sieci elektrycznej, a drugi napełnia się mieszanką (opinie o programie). Po zakończeniu rozgrzewania mieszanki pierwszy zasobnik zatrzymuje się nad przegrodami formy, drugi wchodzi na stanowisko elektrycznego rozgrzewania, a trzeci załadowuje się mieszanką.

Oprócz podkreślonych wyżej przyczyn, na równomierność pola elektrycznego przy rozgrzewaniu mieszanki w zasobnikach całkowicie metalowych wywiera wpływ stopień jednorodności pola elektrycznego, zależny od konstrukcji zasobnika i elektrod (segregator aktów prawnych). Dla zmniejszenia natężenia pola na krawędziach elektrod płytowych i lokalnego przegrzania mieszanki opracowana została przez Wszechzwiązkowy Instytut Naukowo-Badawczy Żelbetu i DSK Zjednoczenia „Syktywkarspecpromstroj” konstrukcja kombinowanych pogrążalnych elektrod płytowo-rurowych. Jednak również przy występowaniu rur w strefie przyelektrodowej następuje pewne przegrzanie mieszanki betonowej.

Dla całkowitego usunięcia miejscowego przegrzania celowe jest mieszanie mieszanki przy jej rozgrzewaniu lub sztuczne studzenie warstwy przyelektrodowej. W tym celu przepuszcza się przez rury zimną wodę lub zastępuje je metalowymi prętami o takich samych średnicach, mającymi znacznie większą pojemność cieplną. Przy wykorzystywaniu wody z sieci wodociągowej powinny być przestrzegane odpowiednie przepisy z zakresu bhp. W DSK wymienionego zjednoczenia eksploatuje się urządzenie rozgrzewania mieszanki betonowej składające się z ramy z wibratorem i trzema elektrodami płytkowymi. Na krawędziach tych elektrod naspawane są metalowe rury o średnicy 60 mm (promocja 3 w 1).