Cokołówka

Cokołówka - kształtka ceramiczna do cokołów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Cokół 1 - najniższy nadziemny człon budynku lub elementu architektonicznego (np. kolumny), wysunięty do przodu lub cofnięty w stosunku do wyższych partii, stanowiący jego podstawę konstrukcyjną lub będący tylko elementem zdobniczym; (2) podstawa pomnika.

Cokół’ - część konstrukcyjna lampy elektronowej przytwierdzona do bańki lub jej część, zawierająca wszystkie końcówki elektrod, przeznaczona do umocowania lampy w podstawce (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Cokół drzwiowy - pas zabezpieczający dolną część skrzydła drzwiowego przed uszkodzeniem mechanicznym i zabrudzeniem.

Cokół kontynentalny - blok kontynentalny.

Cokół przypodłogowy - cokolik przyścienny.

Cold-box - proces zimnej rdzennicy (uprawnienia budowlane).

Colcopter - pierścicniopłat.

Colidar - kolidar.

Cologarytm - kologarytm.

Consol - system radionawigacyjny polegający na namierzaniu pary radiolatami consol; namiar polega na odbiorze sygnałów przez zwykły odbiornik radiowy i zliczaniu nadawanych znaków (kropek i kresek).

Continuum 1 - liczba kardynalna oznaczająca moc zbioru liczb rzeczywistych.

Continuum 2 - zbiór zwarty i spójny.

Corfam - skóra syntetyczna warstwowa o wyglądzie i własnościach zbliżonych do własności wyprawionych skór naturalnych; c. jest stosowany głównie na wierzchy obuwia i galanterię; w Polsce wytwarzany pod nazwą polcorfam.

Cos - cosinus kąta.

Cosec - cosecans kąta.

Cosecans kąta, cosec - odwrotność sin a dla a ± kit gdzie k jest dowolną liczbą całkowitą (program egzamin ustny).

Cosinus kąta, cos - stosunek odciętej punktu A, dowolnie obranego na końcowym ramieniu kąta skierowanego (którego wierzchołek leży w początku układu ortokartezjańskiego, a początkowe ramię pokrywa się z dodatnią półosią odciętych) do długości promienia wodzącego O A punktu A, czyli odległości punktu A od początku układu

Cosinusy kierunkowe

Cosinusy kierunkowe (osi lub wektora) - cosinusy kątów, które dana oś lub dany wektor tworzy z osiami prostokątnymi układu osi współrzędnych.

Coupe - zamknięte nadwozie samochodowe dwudrzwiowe, dwu- lub czteroosobowe (opinie o programie).

Crown - kron.

Cs (z łac. caesium) - cez.

Ctg - cotangens kąta.

Cu (z łac. cuprum) - miedź cudzożywność - heterotrofizm.

Cukier - cukry.

Cukier 2 - sacharoza.

Cukier buraczany - sacharoza.

Cukier drzewny - ksyloza.

Cukier gronowy - glikoza.

Cukier inwertowany, inwert - mieszanina glikozy i fruktozy otrzymana w wyniku hydrolizy cukru buraczanego i trzcinowego; podczas hydrolizy zachodzi inwersja.

Cukier mlekowy - laktoza.

Cukier ołowiany - octan ołowiany.

Cukier owocowy - fruktoza.

Cukier słodowy - maltoza.

Cukier trzcinowy - sacharoza.

Cukroestry tłuszczowe - związki powstałe z połączenia sacharozy i kwasów tłuszczowych, będące wartościowymi emulgatorami spożywczymi, stosowanymi przy wyrobie margaryny, kremów itp. wpływające na polepszenie ich konsystencji; c.t. są stosowane także jako środki przeciwdziałające starzeniu się pieczywa oraz jako dodatki do produktów suchych przeznaczonych do rozpuszczania.

Cukromierz - areometr stosowany do oznaczania zawartości sacharozy w roztworach wodnych; zawartość sacharozy podawana jest w stopniach Ballinga lub Brixa (segregator aktów prawnych).

Cukroskop - przyrząd do obserwowania kryształów w gotowej cukrzycy w świetle zwykłym lub spolaryzowanym, w wielokrotnym powiększeniu.

Cukrownia - zakład przetwórczy przerabiający buraki cukrowe lub trzcinę cukrową na cukier.

Cukrownictwo - jedna z gałęzi przemysłu rolno-spożywczego zajmująca się wytwarzaniem cukru z buraków cukrowych lub trzciny cukrowej.

Cukry, węglowodany, sacharydy - grupa związków organicznych, syntetyzowanych przez rośliny, zbudowanych z atomów węgla, wodoru i tlenu, o ogólnym wzorze CmH,„Oa; c. są wielowodorowymi hydroksyaldehyaami (aldozy) lub hydrok- syketonami (ketozy), albo też związkami, z których w wyniku hydrolizy powstają aldozy lub ketozy.

Cukry nieredukpjące - cukry złożone, nie mające wolnych grup karbonylowych (C:0 i CHO), np. sacharoza, skrobia, celuloza.

Cukry proste, monozy, monosacharydy, cukry nie ulegające hydrolizie, aldozy lub ketozy o łańcuchach węglowych składających się z 3 - 10 atomów węgla, np. arabinoza, glikoza, fruktoza.

Cukry redukujące - cukry mające wolną grupę karbonylową i redukujące amoniakalny roztwór tlenku srebra do srebra metalicznego, np. cukry (promocja 3 w 1).