Destylat wodny

W wyniku rozkładowej destylacji drewna prowadzonej w retortach otrzymuje się gazy nie kondensujące, destylat wodny, smołę drzewną i węgiel drzewny (program uprawnienia budowlane na komputer).
Główną część nie kondensujących gazów stanowi dwutlenek węgla CO^. W dużej ilości występuje tlenek węgla CO, w bardzo małych ilościach metan CH4, wodór H i etylen C2H4. Ilość gazów odpowiada wagowo około 20 % suchej masy drewna.

Głównymi składnikami destylatu wodnego, czyli surówki octowej są kwas octowy CH;tCOOH, alkohol metylowy CH.,OH, olej smołowy i woda powstająca z rozkładu celulozy i ligniny. Największą wydajność kwasu octowego daje drewno brzozowe. W surówce octowej zawartość surowego alkoholu wynosi 1-3% (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Na surowy alkohol składa się aceton CH3COCH3 w ilości 10-15%, octan metylu CH3COOCH:t w ilości 10-15%, aldehyd octowy CH.,CHO, alkohol allilowy CH2 : CH ■ CH2 • OH i alkohol propylowy CH.,CH.( • CH2OH w ilości 0,5-1,0% oraz alkohol metylowy, czyli metanol, w ilości 65-70%. Prócz tego w surówce octowej występują w drobnych ilościach inne związki chemiczne.

Smoła drzewna występuje w produktach destylacji w ilości 6—8% w stosunku do suchej masy drewna (uprawnienia budowlane). W drodze dalszego przerobu chemicznego można otrzymać ze smoły drzewnej szereg fenolowych pochodnych aromatycznych, np. gwajakol, pyrokatechinę, kreozot itp. Węgiel drzewny otrzymuje się w ilości około 37% w stosunku do suchej masy drewna.
Przy rozkładowej destylacji prowadzonej w retortach wykorzystuje się drewno w 57,5%; około 30 % stanowi woda, około 12% dwutlenek węgla.

Rozkładowa destylacja drewna miała do niedawna duże znaczenie jako źródło otrzymywania kwasu octowego i alkoholu metylowego (metanolu) (program egzamin ustny).
Znaczenie jej zostało postawione pod znakiem zapytania z chwilą opracowania metody produkcji syntetycznego kwasu octowego z karbidu (1914 r.) oraz metody produkcji syntetycznego metanolu z węgla i z wodoru (1924 r.). Mimo to rozkładowa destylacja drewna utrzymała się w użyciu, gdyż dostarcza trudnego do zastąpienia węgla drzewnego.

Ciepło spalania

Dzięki usprawnieniu procesu technologicznego opłacalność rozkładowej destylacji drewna wytrzymuje porównanie z konkurencyjnymi metodami, równocześnie zaś umożliwia przerób takich sortymentów drewna, które w chwili obecnej nie mają bardziej korzystnego zastosowania. Kwas octowy stanowi około 50%, a węgiel drzewny około 36% ogólnej wartości produkcji.

Liczbową charakterystykę produktów przeprowadzonej doświadczalnie rozkładowej destylacji drewna brzozowego; destylację prowadzono przez 8 godzin pod ciśnieniem atmosferycznym (opinie o programie).
Ciepło spalania bezwodnego drewna brzozowego wynosi 4895 kcal/kg, ilość ciepła potrzebna do ogrzania 1 kg drewna brzozowego do temperatury 275 C wynosi 100,6 kcal, a zatem ogólna ilość ciepła reprezentowana przez 1 kg drewna w temperaturze 275 C wynosi 4895 + 100,6 = 4995,6 kcal. Ogólna ilość ciepła reprezentowana przez produkty destylacji wynosi 4635,9 + 262,5 = 4898,4 kcal, ilość ciepła wydzielanego w toku reakcji (w fazie egzotermicznej) wynosi 4995,6 - 4898,4 = 97,2 kcal.

Liczby powyższe określone doświadczalnie zgadzają się w przybliżeniu z wynikami przemysłowymi z tą różnicą, że na skutek dłużej trwającego procesu destylacji otrzymuje się w procesie przemysłowym więcej surówki octowej, a mniej smoły drzewnej (segregator aktów prawnych).
Surowiec drzewny do rozkładowej destylacji stanowi liściaste drewno av postaci szczap i wałków, obrobione podobnie jak drewno opałowe. Twarde gatunki liściaste, buk, grab i brzoza, dają lepsze wyniki ilościowe i jakościowe niż miękkie drewno liściaste; stanowią one w naszych warunkach podstawowy surowiec destylacyjny (promocja 3 w 1).

Drewno przeznaczone do rozkładowej destylacji określa się u nas mianem drewna chemicznego. Jest to niewłaściwie używany termin o bardziej ogólnym znaczeniu, gdyż obok drewna przeznaczonego do pirolizy obejmuje on także papierówkę i drewno ekstrakcyjne.