Dysproporcje wymiarowe

Przy omawianiu celu i stosowania modułu podstawowego wspomniano, że jego wielkość musi być wynikiem kompromisu między tendencjami natury użytkowej i plastycznej z jednej strony, a techniczno-produkcyjnej - z drugiej strony (program uprawnienia budowlane na komputer). Ogólnie uważa się, że przy M ^ 15 cm istnieją możliwości prawidłowego kształtowania funkcji i plastyki budynku. Operowanie skokiem nie większym niż 15 cm pozwala otrzymać np. odpowiednio zróżnicowany wybór szerokości otworów okiennych … 90-105-120-135-150-165-180-195-210-225-240 … w świetle muru oraz ich wysokości, wystarczający dla zaspokojenia zróżnicowanych wymagań użytkowych i plastycznych. Podobnie wybór tych wymiarów jest wystarczający dla otrzymania w różnych przypadkach np. odpowiedniej szerokości korytarza, wc czy też łazienki, tj. pomieszczeń posiadających małe bewzględne wielkości, a więc najbardziej czułych na ewentualne dysproporcje wymiarowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Z drugiej strony uważa się, że przy 10 cm istnieją wystarczające warunki dla uzyskania ekonomicznej typizacji drobnych i ewentualnie średnich prefabrykowanych elementów budowlanych. Rozpatrując np. bloki ścienne ceramiczne czy betonowe pustakowe albo z lekkich betonów, o ciężarze objętościowym zwykle 1000-M500 kG/m³, których ciężar całkowity powinien przy ręcznym układaniu wynosić 20-f-30 kG, można przyjąć, że objętość ich będzie rzędu 20 dcm³, stąd największy ich wymiar liniowy nie przekroczy na ogół 60 cm (uprawnienia budowlane).

Już graniczny, najmniej z dopuszczalnych korzystny dla produkcji, moduł podstawowy M = 10 cm, pozwoli na uzyskanie kilku zaledwie teoretycznych wymiarów długościowych 10-20-30-40-50-60 cm; w praktyce ilość tę można zredukować do 3-4 wymiarów długościowych, gdyż ich sumowanie w różnych układach pozwala i tak na osiąganie wszystkich w praktyce wymaganych wymiarów budowlanych filaru, otworu czy wnęki (program egzamin ustny).

Granice wymiarowe

Tak więc przyjmujemy do dalszych rozważań ustalenie, że wielkość modułu podstawowego powinna zawierać się w granicach cd 10 do 15 cm 10 cm M ^15 cm przy czym zależności między korzyściami natury użytkowej i plastycznej a korzyściami natury ekonomicznej bezpośrednio produkcyjnej nie są na tyle zbadane i ustalone, aby można było określić ściśle, która z możliwych wielkości M zawartych między 10 a 15 cm jest obiektywnie najlepsza z punktu widzenia wspólnego rozpatrywania obydwu wymienionych grup korzyści (opinie o programie).

Przechodząc do modułu osiowego można zacząć od analogicznego rozumowania. Istnieją bowiem również granice dla wielkości MO, spośród których przekroczenie granicy dolnej zwiększa swobodę projektowania, lecz powoduje nadmierną niekorzyść w typizacji; przekroczenie zaś górnej granicy powiększa ekonomiczność produkcji przez podniesienie stopnia typizacji, lecz zbytnio usztywnia swobodę kształtowania funkcji i plastyki (segregator aktów prawnych).

Utrzymanie zaś wielkości MO pomiędzy wielkościami granicznymi pozwala na najrozsądniejszy kompromis między wymaganiami funkcji i plastyki a wymaganiami techniczno-ekonomicznymi. Przy tym, podobnie jak to miało miejsce w przypadku modułu podstawowego, nie jesteśmy w stanie określić, która ścisła wielkość zawarta w omawianych granicach jest najkorzystniejsza.

Jakie granice wymiarowe są najwłaściwsze dla szukania wielkości modułu osiowego? Aby rozpatrzyć to zagadnienie, trzeba zdać sobie sprawę z faktu istnienia różnych wymagań w tym względzie, zależnych od konstrukcji i skali budownictwa. Można z dostatecznym przybliżeniem przyjąć, że „subtelność” projektowania rozstawów zasadniczych elementów konstrukcji, jak i komórek funkcjonalnych w przeciętnym budownictwie mieszkaniowym, szkolnym, biurowym, szpitalnym i tym podobnych grupach budownictwa użyteczności publicznej jest taka sama (promocja 3 w 1). W każdej z tych grup stosowanie skoku wymiarowego rzędu 50 cm nie stwarza zbytnich utrudnień w projektowaniu, dając jednocześnie dostateczne zróżnicowanie rozmiarów poszczególnych typów elementów prefabrykowanych, stwarzając dostatecznie korzystne warunki ekonomiczności ich produkcji.