Folie polietylenowe

Folie polietylenowe mają szerokie zastosowanie do okrywania materiałów budowlanych przed opadami atmosferycznymi, podobnie jak i impregnowanych elementów drewnianych, sprzętu, podłóg przy prowadzeniu robót malarskich i w innych podobnych przypadkach (program uprawnienia budowlane na komputer). W budownictwie wielkopłytowym istnieje konieczność zabezpieczania pomieszczeń przed wilgocią przenikającą do nich przez spoiny między płytami, ponieważ ze względu na znaczne ruchy termiczne poszczególnych elementów zaprawy murarskie w połączeniach ulegają pękaniu i stopniowo wykruszają się ze spoin (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Znacznie lepiej spełniają zadanie kity uszczelniające z tworzyw sztucznych, które nie wysychają i zachowują plastyczność w ciągu wielu lat. Kity takie wciska się na ogół w szczeliny za pomocą pistoletów ręcznych lub pneumatycznych. Poziome spoiny mogą być zabezpieczane za pomocą folii z miękkiego PCW lub innej, naklejanej w sposób przypominający obróbkę gzymsów blachą z tą różnicą, że odpowiedni profil jest uformowany w grubości ścian (uprawnienia budowlane).

Kształt przekrojów styków płyt wielkowymiarowych jest bardzo różny. Uszczelnienia płyt z zastosowaniem tworzyw sztucznych w postaci wałków ze spienionego PCW, folii oraz kitów trwale plastycznych, wytwarzanych z żywic syntetycznych (program egzamin ustny). Jedno z rozwiązań polskich (PBU-62), rozwiązanie duńskie, w którym charakterystyczny jest bardzo wysoki tzw. próg pokryty folią z tworzywa sztucznego. Złącze płyt wielowarstwowych, z którego usunięto zbędny kanał dekompresyjny oraz zaprawę cementową ze spoiny od strony zewnętrznej, a na jej miejsce wprowadzono kit trwale plastyczny.

Izolacja przeciwwodna

Najkorzystniejsza szerokość spoin zewnętrznych wynosi ok. 2 cm, a głębokość wypełnienia jej kitem 3-4 cm. Pozostałą część spoiny należy wypełniać tworzywem spienionym (miękki PCW, polistyren, miękki poliuretan), co zmniejsza zużycie kitu. Pożądane jest górny zewnętrzny brzeg płyty, łącznie z utworzonym na nim progiem, powlekać (jeszcze przed montażem płyt) warstwą żywicy epoksydowej lub poliestrowej (tańsza), co zapobiega zawilgoceniu płyt na całej długości spoin poziomych (opinie o programie). Styki każdych dwu płyt sąsiednich można pokryć samą powłoką wzmocnioną przędzą szklaną (najlepiej paskiem tkaniny z włókien szklanych).

Izolacja przeciwwodna jest zakładana w zasadzie tylko od strony występującego parcia wody. Jeżeli z jednej strony przegrody działa na nią woda gruntowa, a z drugiej użytkowa, to izolację przeciwwodną należy zakładać z obu stron przegrody. Jeżeli założenie izolacji przeciwwodnej w istniejącym obiekcie jest możliwe tylko od strony przeciwnej niż parcie wody, wtedy wykonuje się wewnątrz obiektu specjalną konstrukcję dociskową w postaci grubej płyty lub skrzyni żelbetowej, tzw. wanny (segregator aktów prawnych). Najpewniejsze rezultaty przy wykonywaniu izolacji przeciwwodnych z tworzyw sztucznych uzyskuje się stosując do tego folię poliizobutylenową o grubości 0,5-2,0 mm, w zależności od przewidywanego parcia hydrostatycznego.

W niektórych krajach stosuje się również miękkie folie z polichlorku winylu o grubości 1-3 mm lub bardzo dobre folie z polichloroprenu. Mogą również być stosowane w pewnym zakresie powłoki z żywic poliestrowej lub epoksydowej.

Folia poliizobutylenową należy do materiałów arkuszowych najłatwiejszych do stosowania w budownictwie ze względu na możność łączenia jej z podkładem i na zakładach arkuszy klejem nanoszonym na zimno. Oprócz tego folia może być spawana. Cechy te posiada również folia z PCW, jednak dzięki większej odporności na niższe temperatury (do - 25°C) i większej ciągliwości folia poli- izobutylenowa jest najlepsza do wykonywania izolacji przeciwwodnych(promocja 3 w 1).

Trwałość folii poliizobutylenowych również nie budzi zastrzeżeń, gdyż izolacje z niej wykonane przed 30 laty spełniają swe zadanie, a sama folia zachowała po tylu latach swoje pierwotne właściwości. Dodatnią cechą tej folii jest możność łączenia jej z preparatami asfaltowymi.