Gatunek asfaltu

Gatunek asfaltu musi więc być zawsze starannie dobrany do miejscowych warunków klimatycznych, z uwzględnieniem najwyższych i najniższych temperatur, jakie mogą w danej miejscowości występować, przy czym nie bez znaczenia jest sytuacja budowli w stosunku do stron świata, z czym łączy się intensywność pochłaniania promieniowania słonecznego, a w konsekwencji i stopień nagrzewania masy asfaltobetonowej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy doborze gatunku mas bitumicznych należy zwrócić uwagę na temperaturę łamliwości (Fraas) i punkt mięknienia (określany metodą pierścień-kula), wreszcie na ciągliwość (duktylność) asfaltu, a także jego trwałość przy zmienności warunków zewnętrznych (miara starzenia się asfaltów).
Elementy betonowe uszczelnień iłowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zapory ziemne z materiału przepuszczalnego powinny mieć uszczelnienie z iłu, gliny lub z betonu. O wyborze typu uszczelnienia decydują warunki posadowienia i lokalne możliwości materiałowe. Jeśli na miejscu budowy lub w jej sąsiedztwie istnieją złoża iłu lub gliny, konstruktorzy chętnie korzystają z tego materiału, wykonując z niego rdzeń lub ekran.

W przypadku gdy zapora spoczywa na podłożu skalistym, połączenie rdzenia lub ekranu z podłożem wykonywane jest najczęściej z elementów betonowych, zapobiegających przeciekom wody po kontakcie budowli ze skałą. Zależnie od warunków połączenie takie stanowi poduszka betonowa lub ścianka betonowa (uprawnienia budowlane).
Betonowe rdzenie wodoszczelne w korpusie zapory. Brak materiału plastycznego na miejscu budowy do uszczelnień jest zwykle głównym czynnikiem decydującym o zastosowaniu uszczelnień z betonu zwykłego lub zbrojonego. W przypadku podłoża nieskalistego najchętniej stosuje się uszczelnienie korpusu ułożone na skarpie odwodnej i wówczas stanowi ono równocześnie jej okładzinę. Jeżeli podłoże jest skaliste, a zaporę buduje się z kamienia lub żwiru, wówczas uszczelnienie betonowe rozwiązuje się w postaci pionowego rdzenia umiejscowionego pośrodku korpusu (program egzamin ustny). Rdzenie pracujące na stosunkowo duże parcie wody muszą być wykonane wyjątkowo starannie z betonu wodoszczelnego i dobrej jakości. Ich wadą jest to, że ulegają one znacznym deformacjom i w związku z tym istnieje niebezpieczeństwo pęknięć. Dla uniknięcia tego rdzeń należy silnie zbroić i dylatować.

Rdzeń betonowy

Rdzeń betonowy ma kształt trapezu wydłużonego ku górze, którego szerokość w koronie wynosi 0,5-r-l,5 m, a u podstawy 1/e-r-1/i wysokości piętrzenia (opinie o programie). Pochylenie ścian bocznych wynosi 20 : 1. Korona rdzenia powinna być wzniesiona ok. 0,5-0,75 m ponad poziom maksymalnego piętrzenia i przykryta gruntem nasypowym zapory.
Dla zwiększenia wodoszczelności rdzenia dobrze jest położyć na jego ścianę odwodną warstwę torkretu i pokryć ją warstwą gorącego asfaltu. Dla ograniczenia skurczu rdzeń dylatuje się na całej wysokości w odstępach 15-^20 m. Dylatacje uszczelnia się z reguły asfaltem.

Najprostsze dylatacje mają postać trójkątnego lub trapezowego wpustu (segregator aktów prawnych). Przy większych odkształceniach takie rozwiązanie może być przyczyną pęknięcia zazębienia, wobec tego dla zabezpieczenia się przed taką ewentualnością można wykonać żebra w miejscu dylatacji, wówczas tę ostatnią znacznie łatwiej jest uszczelnić.
Rdzeń pracuje podobnie jak wspornik, co powoduje znaczne wychylenia jego korony oraz powstawanie pod działaniem parcia wody jednostronnych dużych naprężeń zginających. W celu ograniczenia naprężeń zrodził się pomysł przegubowego posadowienia rdzenia na podłożu. Ponieważ nawodnienie części korpusu zapory leżącej od strony odpowietrznej wpływa negatywnie na stateczność odpowietrznej skarpy zapory, przeto w kilku zaporach ziemnych zainstalowano galerie drenażowe wkomponowane w rdzeń. Na uwagę zasługują dwa rozwiązania tego typu: zapora Cam- pilhas i zapora Harspranget.

Niezależnie od warunków w jakich rdzeń ma pracować i niezależnie od sposobu jego wykonania zaleca się od strony odwodnej uszczelnić go przez obłożenie warstwą plastycznego, nieprzepuszczalnego iłu lub gliny, zaś od strony odpowietrznej okryć warstwą silnie przepuszczalnego gruntu (żwir, kamień) wraz z drenażem zapewniającym odpływ wody z korpusu zapory (promocja 3 w 1).