Grubość ścian pieca tunelowego

Pod względem konstrukcyjnym nowoczesne piece tunelowe mają pewne cechy szczególne. Konstrukcja sklepienia jest płaska, co upraszcza budowę pieca, pozwala rozszerzyć kanał piecowy i umożliwia pracę układarki automatycznej. Grubość ścian pieca tunelowego obniżono do 0,5 m dzięki zastosowaniu ogniotrwałych bloków o porowatości 30-40%; powierzchnię zewnętrzną ścian pokryto duraluminium. Na sklepieniu umieszczono izolację cieplną w postaci spienionego wermikulitu. Murowanie trzonu (na wózkach) wykonuje się z dużych ogniotrwałych bloków profilowych, wyprodukowanych z porowatych (ok. 30-y40%) korundowo-mulitowych, kordierytowych lub dystenowych (sjenitowych) kształtek ogniotrwałych, zapewniających ogniotrwałość, izolację cieplną i stałość objętości (program uprawnienia budowlane na komputer).

Obserwuje się tendencję do zwiększania szerokości pieca tunelowego, co jest możliwe dzięki przejściu na bardziej udoskonalony sposób spalania paliwa z uzyskaniem długiego płomienia spalania i równomiernego rozwinięcia pola temperatur. W piecu tunelowym firmy „Richter i Schedel” (RFN) do wypalania pustaków, wybudowanym w 1971 r., szerokość kanału piecowego wynosi do 7,2 m. Ogólny załadunek wózka wynosi 16 ton. Wózek umieszczono na dwóch równoległych torach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Z reguły wózki przesuwają się okresowo, ale istnieją piece z ciągłym przesuwaniem się wózków (co jest bardziej racjonalne pod względem równomierności rozgrzewania ustawki) i górnym ogrzewaniem (uprawnienia budowlane).

Długość komory wstępnej

Dla zachowania aerodynamicznych warunków pracy piece tunelowe mają komorę wstępną, zwykle z dwojgiem (zewnętrznymi i wewnętrznymi) metalowych drzwi zasłonowych. Wózek z ładunkiem, wprowadzony do komory wstępnej, dość często dostaje się pod działanie gazów spalinowych, odprowadzanych z pieca do wstępnego podgrzewania półfabrykatów. Włącza się automatyczny wentylator recyrkulacyjny, doprowadzający gazy spalinowe, przy czym drzwi zewnętrzne zamykają się, a wewnętrzne podnoszą się. Długość komory wstępnej odpowiada zwykle długości jednego wózka, na przykład 2,35-r3,0 m. W niektórych zagranicznych konstrukcjach pieców komora wstępna służy do pierwszego podgrzewania surówki (do temperatury 200-250°C); w tym przypadku długość komory wstępnej wynosi ok. 15 m (program egzamin ustny).

W nowych piecach strefa podgrzewania zaczyna się od centralnego poboru gazów spalinowych; otwory dymowe rozmieszczone są na poziomie trzonu wózków na pozycjach 1+3. Dalej następuje system recyrkulacji, pozwalający odciągnąć za pomocą wentylatora gazy spalinowe, np. na styku 0 i 7 pozycji, oraz ponownie wprowadzić je do pieca przez wąskie szczeliny w sklepieniu na stykach pozycji 3 i 4, 5 i 6, Si 9,10 i 11,12 i 13. W piecu (wg typowego projektu Giprostroma, Kijów, 409-21-13) pobieranie gazów przewidziano na styku pozycji 4 i 5 i wprowadzanie ich na pozycjach 5 i 6, 6 i 7, wprowadzenie powietrza jako zasłony powietrznej - na pozycjach S i 9 oraz 12 i 13, długość strefy podgrzewania - na 12+14 pozycji (opinie o programie).

W piecach zagranicznych rozpowszechniono stosowanie wentylatorów do wyrównywania temperatury na wysokości kanału i odpowiednio do tego strefa podgrzewania jest podzielona na dwie sekcje - niskotemperaturową i wysokotemperaturową, gdzie umieszczone są wentylatory wykonane ze stali żaroodpornej. Trzecia sekcja strefy podgrzewania ma kilka par grzejników o małej mocy i często jest nazywana sekcją wstępnego wypalania (Francja). Palniki umieszcza się początkowo na poziomie trzonu, a następnie (bliżej strefy wypalania) nieco wyżej. Czasami palniki zaczyna się rozmieszczać począwszy nawet od czwartej pozycji (USA) (segregator aktów prawnych).

Strefa wypalania stanowi często 30-40% długości całego kanału piecowego i grubość ścian jest na tym odcinku największa. Zapewnia ona akumulację ciepła w piecu i stałość parametrów jego pracy. Temperatura podnosi się w strefie wypalania do 1020°C. Paliwo stosuje się przeważnie gazowe lub ciekłe, rzadko orzech (ziarno o średnicy 10 mm), który zasypuje się do pieca automatycznie za pomocą rusztów podsuwowych (np. 24 rzędów rusztów po 4 rzędy w sklepieniu pieca). W przypadku zasypywania paliwa stałego celowe jest wprowadzenie ok. 70% ilości paliwa wymaganego zwykle do wypalania masy (promocja 3 w 1).