Grubość szczeliny wentylowanej

Grubość szczeliny wentylowanej waha się w granicach 15H-25 mm; dla okładziny z blachy wynosi 15 mm, a dla szkła zbrojonego lub czarnego marblitu 25 mm (uprawnienia budowlane). Szczelina wentylowana powinna się łączyć z zewnętrznym powietrzem górą i dołem, a wielkość otworów do wentylacji powinna wynosić nie mniej niż 50 cm2 na 1 m szerokości ścian przy średnicy otworów do 10 mm.

W wielu przypadkach otwory drenażowe sprawiają dużo kłopotu. Należy je rozstawiać dość gęsto, ażeby uchronić przed zapchaniem brudem i pyłem. Przy nadmiernej ich ilości lub o średnicach zbyt dużych wiatr może wpędzać przez nie wilgoć lub deszcz na skutek różnicy ciśnień. Dla zmniejszenia tego zjawiska należy stosować specjalne zasłony lub kanały drenażowe o krzywoliniowym kształcie (program na telefon).

W przypadkach ścian ze szczeliną powietrzną należy ochraniać materiał izolacyjny o strukturze porowatej przed wpływami wiatru — przez zastosowanie na jego powierzchni ochronnej warstwy przeciwwiatrowej w postaci papy asfaltowej, płyt azbestowo-cementowych lub innych materiałów odpornych na dyfuzję i na zawilgocenie, mających odpowiednią odporność przeciwogniową (program na komputer).

Ochrona przed wpływami wiatru

Ochrona przed wpływami wiatru sprowadza się do zabezpieczenia przed infiltracją powietrza do wnętrza budynku oraz wykonania konstrukcji ściany zdolnej do przeniesienia obciążenia wiatrem (program egzamin ustny).

Wiatr może spowodować: a) zmniejszenie ciśnienia po stronie zewnętrznej ściany, powodując wzrost przepływu ciepła na zewnątrz, b) zmniejszenie parowania wilgotnej ściany, co powoduje dodatkową utratę ciepła przez ścianę, c) przenikanie zimnego powietrza przez porowaty materiał izolacyjny powoduje oziębienie wewnętrznej powierzchni ściany oraz straty cieplne i pogorszenie warunków wilgotnościowych (opinie o programie).

Przy wyborze struktury ścian należy brać przede wszystkim pod uwagę proces wysychania ścian z wilgoci budowlanej, gdyż ona w pierwszym rzędzie decyduje o właściwościach ściany osłonowej, a dopiero później zawilgocenie z powodu kondensacji pary wodnej. W ścianach osłonowych ze szkieletem stalowym lub aluminiowym obciążenie od wiatru przejmują przeważnie pionowe szczebliny szkieletu, przekazując je na stropy (segregator aktów prawnych).

Sztywność ścian o konstrukcji płytowej warstwowej w dużej mierze zależy od sztywności okładziny zewnętrznej. Jeżeli okładzinę wykonuje się z materiałów płaskich w postaci blachy lub innych podobnych materiałów, to dla zapewnienia sztywności takich ścianek należy zewnętrzną powierzchnię wykonać falowaną, karbowaną lub wytłaczaną, lub od strony zewnętrznej zastosować niewidoczne żebrowanie itp (promocja 3 w 1).