Gwałtowne ogrzanie betonu

Cytowane wartości stanowią jedynie wskazówkę, lecz nadmierne gwałtowne ogrzewanie może wywołać spadek wytrzymałości dojrzałego betonu nawet o 1/3 w porównaniu z pielęgnacją w atmosferze wilgotnej o temperaturze pokojowej. Niekorzystny wpływ gwałtownego wzrostu temperatury zaznacza się wyraźniej przy wyższych stosunkach wodno-cementowych mieszanki i jest również bardziej zauważalny dla betonów na cementach szybko twardniejących niż dla betonów na cemencie portlandzkim zwykłym. Temperatury betonu nie przekracza wartości wymienionych uprzednio, to jego wytrzymałość będzie różniła się jedynie niewiele od wytrzymałości betonu dojrzewającego normalnie i będzie leżała w strefie A zaznaczonej (program uprawnienia budowlane na komputer). Wytrzymałość betonu ogrzanego zbyt gwałtownie będzie natomiast leżała w strefie B zaznaczonej na tym samym rysunku.

Ponieważ właśnie temperatura w okresie wiązania ma największy wpływ na późniejszą wytrzymałość dojrzałego betonu, korzystne jest zastosowanie pielęgnacji w parze z pewnym opóźnieniem. Pewne wskazówki dotyczące wpływu opóźnienia ogrzewania na wytrzymałość można uzyskać z wykresów, podanych przez Saula na podstawie danych Shidelera i Chamberlina (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Badany beton został wykonany na cemencie modyfikowanym i miał stosunek wodno-cementowy 0,6. Linia ciągła wskazuje przyrost wytrzymałości betonu pielęgnowanego w atmosferze o temperaturze pokojowej w zależności od jego dojrzałości. Linie przerywane odnoszą się do temperatur pielęgnacji równych 38-85°C, a liczby odpowiadające poszczególnym punktom wskazują opóźnienie w godzinach, zanim gwałtownie zastosowano wyższą temperaturę pielęgnacji (uprawnienia budowlane).

Cykle pielęgnacji

Dla każdej temperatury pielęgnacji istnieje część krzywej wskazująca normalną prędkość przyrostu wytrzymałości wraz z dojrzałością, tzn. po dostatecznym opóźnieniu gwałtowne ogrzewanie nie ma już niekorzystnego wpływu. Opóźnienie to wynosi ok. 2, 3, 5 i 6 h odpowiednio dla temperatur 38, 54, 74 i 85°C (program egzamin ustny). Jeśli jednak beton zostanie poddany wyższej temperaturze przy mniejszym opóźnieniu, wpłynie to ujemnie na wytrzymałość, jak to pokazuje część prawa każdej z przerywanych krzywych; efekt ten jest tym większy, im wyższa jest temperatura pielęgnacji. W okresie kilku godzin od ułożenia prędkość przyrostu wytrzymałości jest wyższa, niż można oczekiwać na podstawie obliczeń dojrzałości (opinie o programie).

Potwierdza to wcześniejszą obserwacja że wiek, w którym zastosuje się wyższą temperaturę, jest parametrem we wzorze na dojrzałość. W praktyce cykle pielęgnacji wybiera się jako kompromis między wymaganiami wczesnej i późniejszej wytrzymałości, jak również z uwagi na czas, jaki jest do dyspozycji, np. długość zmian roboczych. Względy ekonomiczne określają, czy cykl pielęgnacji powinien zostać dostosowany do danej mieszanki betonowej lub też odwrotnie, tzn. czy mieszanka betonowa powinna zostać odpowiednio dobrana do wygodnego cyklu pielęgnacji parowej. Szczegóły optymalnego cyklu pielęgnacji zależą od rodzaju elementów betonowych, które mają być pielęgnowane (segregator aktów prawnych).

Typowy zadowalający cykl składać się będzie z następujących faz, okresu dojrzewania naturalnego, ogrzewania z przyrostem temperatury z prędkością 22-30°C/h do maksymalnej temperatury 66-82°C, przechowywania w tej maksymalnej temperaturze, po którym w miarę możliwości następuje okres „nasycania”, gdy nie stosuje się już ogrzewania, lecz beton dochodzi we własnym cieple i wilgoci, i wreszcie z okresu ochładzania z umiarkowaną prędkością (promocja 3 w 1). Cały cykl, wyłączając okres opóźnienia, powinien trwać do 18 h. Beton na lekkim kruszywie może być ogrzewany do temperatury 82-88°C, przy czym optymalny cykl nie różni się od cyklu stosowanego do betonu na kruszywie zwykłym. Dlatego wydajny program dojrzewania będzie zawierał okres stopniowego wolnego wzrostu temperatury, okres maksymalnej temperatury i okres chłodzenia.