Na temategzaminu

Rozwiązanie hali wielonawowej, która została wzniesiona na Węgrzech. Konstrukcję hali stanowią słupy dwugałęziowe rozstawione na siatce 13X13 m i oparte na nich kratowe dźwigary ciągłe. Na dźwigarach spoczywają płyty żebrowe z wycięciami na wstawienie świetlików stalowych. Do hal slupowo-belkowych można też zaliczyć liczne rozwiązania hal pilastych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Kratowe dźwigary dachowe są w nich układane albo w poprzek świetlików albo wzdłuż. Usztywnienie w drugim kierunku stanowią belki pod- rynnowe i kalenicowe lub też samo przekrycie. Przykładem hali pilastej o dźwigarach kratowych biegnących prostopadle do świetlików może być hala o siatce słupów 18X12 m, wzniesiona dla f-my Schweppes w Bristolu w Anglii. Dolne pasy kratownic są sprężone. Przekrycie stanowią faliste płyty azbestowo-cementowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Hale pilaste o dźwigarach tworzących od razu konstrukcję świetlika  są nawet stypizowane na Zachodzie. Kraty systemu Vierendeela opiera się bezpośrednio na głowicach słupów zamocowanych w fundamentach. Przekrycie stanowią wielkie płyty ułożone na pasach kratownic. Przekrycie usztywnia halę w kierunku prostopadłym do świetlików. Przy większych rozpiętościach naw są stosowane dźwigary łukowe, omówione w rozdz. 3. Przykład takiego rozwiązania może stanowić hala o konstrukcji przekrycia w postaci łuków dwuprzegubowych ze ściągami o rozpiętości 40 m, wzniesiona w Mediolanie we Włoszech. Rzadziej zamiast łuków stosowane są konstrukcje krokwiowe (uprawnienia budowlane).

Na przykład wieloprzęsłowa hala o siatce słupów 20,00X9,50 m o konstrukcji przekrycia rozporowej z dwóch przegubowo podpartych krokwi sztywno połączonych w kluczu i rozstawionych co 4,75 m została wzniesiona w Montevideo w Urugwaju. Złącza w kluczu wykonano na budowie.
Przy większych rozpiętościach naw krokwie są wykonywane z kratownic.
Zaletą, która spowodowała tak szerokie rozpowszechnienie hal o konstrukcji słupowo-belkowej jest prostota ich wykonania. Do zalet zaliczyć należy także łatwość projektowania, gdyż znalezienie wielkości statycznych potrzebnych do wymiarowania opiera się na gotowych tablicach, wzorach i nomogramach. Mało złożone elementy nie utrudniają produkcji, przewozu i montażu (program egzamin ustny).
Wadą konstrukcji, szczególnie w przypadku niestarannego wykonania złączy prefabrykatów, jest mała sztywność przestrzenna. Powoduje ona czasem, przy występowaniu większych obciążeń poziomych lub dynamicznych, nawet spę kanie obudowy. Poza tym prostota schematów statycznych daje konstrukcj o gorszych wskaźnikach techniczno-ekonomicznych w stosunku do układów bardziej złożonych jak powierzchniowe i przestrzenne (opinie o programie).

Hale o przekryciach powierzchniowych

Przekrycia powierzchniowe nie znalazły w budownictwie przemysłowym szerszego zastosowania z uwagi na trudności projektowania, a przede wszyst kim wykonania - szczególnie metodami uprzemysłowionymi. Przekrycia po wierzchniowe trudno jest dzielić na prefabrykaty, zaś podzielone wymagaj, specjalnych rusztowań do montażu.
Konstrukcję wsporczą oblicza się tak samo jak w halach słupowo-belkowych lub ramowych, zależnie od tego czy słupy z belkami wezgłowiowymi przekryć tworzą ramę czy tej belki są oparte przegubowo na słupach (segregator aktów prawnych).

W ostatnich latach w Polsce rozpoczęto jednak wykonywać przestrzenne przekrycia powierzchniowe z elementów prefabrykowanych o wymiarach dostosowanych do warunków przewozu i montażu. Styki pomiędzy żebrami, ograniczającymi elementy, zapełnia się cienką warstwą zaprawy i całość spręża kablami najczęściej w dwu kierunkach, w celu wywołania przestrzennej pracy przekrycia. Ten sposób tworzenia dźwigarów powierzchniowych zastosowano dotychczas w łupinach walcowych, przekryciach tarczownicowych, łupinach wiszących, wiatach motylkowych i przekryciach pilastych oraz dźwigarach cienkościennych o przekroju zamkniętym (promocja 3 w 1).

Doświadczenia zebrane przy projektowaniu i realizacji tych konstrukcji pozwalają na stwierdzenie, że ta metoda konstruowania i wykonania dźwigarów powierzchniowych ma szereg zalet. Należy do nich: a) przeniesienie głównych operacji i procesu produkcji do wytwórni prefabrykatów, b) uzyskanie niższych wskaźników zużycia materiałów przy dostatecznej sztywności w fazie podnoszenia, transportu, montażu i samej pracy.