Instalacje wodociągowe

Zasady obliczania hydraulicznego przewodów i projektowania instalacji wodociągowych w obiektach służby zdrowia nie odbiegają od omówionych w poprzednich rozdziałach dla instalacji w budownictwie ogólnym (program uprawnienia budowlane na komputer).

Charakterystyczne dla szpitali są zróżnicowane wielkości ciśnienia, występujące w sposób ,,nie uporządkowany” w różnych pomieszczeniach, co utrudnia ustalenie wymaganego ciśnienia i rozwiązanie instalacji dla takiego obiektu. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15.6. 1964 r. (Dz. U. nr 25/64) w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, hydranty wewnętrzne należy stosować w zakładach zamkniętych opieki zdrowotnej i społecznej powyżej 50 łóżek:

• do 300 łóżek, przy budynkach do 4 kondygnacji nadziemnych hydranty o średnicy nominalnej 25 mm,
• do 300 łóżek, przy budynkach o ponad 4 kondygnacjach nadziemne hydranty o średnicy nominalnej 52 mm,
• ponad 300 łóżek, bez względu na liczbę kondygnacji hydranty o średnicy nominalnej 52 mm (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Instalacje wodociągowe w obiektach służby zdrowia powinny odpowiadać warunkom technicznym określonym w zarządzeniu Min. Bud. i Przem. Mat. Bud. z dnia 29.12.1970 r. (Dz. Bud. nr 1/71).

Wyposażenie sanitarne obiektów służby zdrowia należy projektować w nawiązaniu do przyjętego programu użytkowo-funkcjonalnego obiektu i przeznaczenia poszczególnych pomieszczeń (uprawnienia budowlane). Obok typowych przyborów sanitarnych, stanowiących zwykle wyposażenie węzłów sanitarnych, w obiektach służby zdrowia występują aparaty i urządzenia specjalne, wymagające przewodów doprowadzających wodę i odprowadzających ścieki. Węzły sanitarne obejmują pomieszczenia sanitarne i pomocnicze o charakterze ogólnym, jak: ustępy, łazienki, natryski, brudowniki, kuchnie, pralnie, szatnie itd. Niezależnie od tego przybory sanitarne występują w pomieszczeniach podstawowych, gdzie realizowany jest program użytkowo-funkcjonalny obiektu (program egzamin ustny).

Pokój łóżkowy

Liczbę przyborów w węzłach sanitarnych obiektów służby zdrowia należy ustalać na podstawie następujących wskaźników:

• Na oddziałach łóżkowych dla dorosłych i dzieci starszych w węzłach sanitarnych dla chorych należy przyjmować:
• 1 wannę na 35 łóżek,
• 1 natrysk na 25 łóżek (niezależnie od wanien),
• 1 oczko na 15 łóżek (w ustępach dla kobiet),
• 1 oczko na 20 łóżek oraz 1 pisuar na 40 łóżek (w ustępach dla mężczyzn),
• 1 umywalka na 15 łóżek (opinie o programie).

Powyższe wskaźniki dotyczą wspólnych węzłów sanitarnych dla pokoi łóżkowych wchodzących w skład odcinka pielęgniarskiego. Przy tym nie należy uwzględniać pokoi łóżkowych i pomieszczeń, dla których przewidziano własne węzły sanitarne.

• Na oddziałach łóżkowych neurologicznych i nefrologicznych liczbę oczek ustępowych oraz pisuarów w węzłach sanitarnych dla chorych należy zwiększyć o 50%;
• W przychodniach i odziałach diagnostyczno-leczniczych, w węzłach sanitarnych dla pacjentów i osób towarzyszących należy przewidzieć:
• 1 oczko na 25 osób (w ustępach dla kobiet),
• 1 oczko na 35 osób oraz 1 pisuar na 35 osób (w ustępach dla mężczyzn), przyjmując za podstawę maksymalną liczbę jednocześnie przyjmowanych osób.
• Na oddziałach łóżkowych, w przychodniach, oddziałach diagnostyczno-leczniczych i pomocniczych, w węzłach sanitarnych dla personelu należy przewidzieć:
• 1 oczko na 25 osób (w ustępach dla kobiet) (segregator aktów prawnych),
• 1 oczko na 35 osób oraz 1 pisuar na 35 osób (w ustępach dla mężczyzn),
• 1 umywalkę na każde 6 oczek ustępowych (nie mniej jednak niż jedną w zespole ustępów).
• W oddziałach obsługiwanych jednocześnie przez mniej niż 15 osób dopuszcza się projektowanie dla personelu 1 oczka ustępowego, wspólnego dla kobiet i mężczyzn.
• W szatniach dla personelu (z wyjątkiem oddziałów infekcyjnych, pracowni izotopowych, kuchni i pralni) należy przewidzieć:
• 1 natrysk na 25 osób,
• 1 umywalkę na 30 osób,
• 1 oczko ustępowe na każde 10 natrysków (nie mniej jednak niż jedno w zespole natrysków) (promocja 3 w 1).