Izolacje bitumiczne

Przy wykonywaniu napraw należy przestrzegać przepisów i wymagań obowiązujących przy wykonywaniu nowych powłok.
W środowiskach agresywnych ciekłych stosuje się następujące rodzaje zabezpieczeń:
- izolacje bitumiczne (asfaltowe bezwkładkowe i z wkładkami),
- powłoki z żywic syntetycznych,
- izolacje z folii z tworzyw sztucznych,
- wykładziny z płytek lub cegieł chemoodpornych (na kitach chemoodpornych) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Izolacje bitumiczne w szczególności asfaltowe można stosować jako ochronę betonu w środowiskach wodnych stosunkowo słabo agresywnych jak również w gruntach słabo agresywnych. Z powodzeniem stosuje się je do izolacji fundamentów a nawet pali żelbetowych.
Asfalty mogą być również stosowane do zabezpieczeń prefabrykowanych pali żelbetowych zarówno w gruntach agresywnych na terenach śródlądowych jak i w budowlach morskich.
Woda morska w zasadzie niszczy pale betonowe od pierwszego momentu wzniesienia konstrukcji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Proces niszczenia pali w ciągu pierwszych 8 lat przebiega powoli, lecz po upływie np. 12 lat obserwuje się już znaczne uszkodzenia, które przy tego rodzaju konstrukcji nie można naprawić.
Pale wykonuje się z betonu szczelnego, wysokiej marki i przechowuje się przez 2 miesiące (najlepiej na wolnym powietrzu), po czym poddaje się je suszeniu w temperaturze od 38 do 82°C w ciągu 12 godzin i następnie nasyca asfaltem w ciągu 2 godzin pod ciśnieniem 0,6 at n zwiększając stopniowo temperaturę od 80 do 121°C. W ciągu następnych 8 godzin pale nasyca się asfaltem pod ciśnieniem 10,5 at n, a po wyjęciu z komory chłodzi powietrzem (uprawnienia budowlane).

Powłoki z żywic syntetycznych

Pale w ten sposób nasycane (na głębokość do 5 mm i głębiej) posiadają wytrzymałość taką samą jak pale nienasycone, lecz w niewielkim stopniu są mniej nośne (o ok. 10%). Bitumizację pali zaleca się do budowli nadmorskich oraz lądowych posadowionych w gruntach agresywnych chemicznie w stosunku do betonu i stali zbrojeniowej.
Nasycanie pali może odbywać się również na zimno emulsjami asfaltowymi i roztworami asfaltowymi przy stosowaniu odpowiednich metod nasycania (program egzamin ustny).
Można również zabezpieczać pale żywicami epoksydowymi w postaci powłok bez stosowania specjalnych metod nasycania.

Niemniej należy przyjąć taki sposób nasycania, ażeby pierwsza warstwa podkładowa nasyciła możliwie głęboko beton. Powłoki takie są odporne na uszkodzenia mechaniczne i chemiczne (opinie o programie).
Powłoki z żywic syntetycznych (poliestrowych, epoksydowych lub epoksydowo-smołowych) uzyskuje się przez naniesienie na powierzchnię betonu kompozycji żywic lub żywic i smół powęglowych z odpowiednim wypełniaczem i utwardzaczem. Powłoki tego typu można stosować do ochrony konstrukcji (do zbiorników, obiektów oczyszczalni ścieków itp.) przed działaniem wód i cieczy agresywnych kwaśnych i alkalicznych, jeżeli nie przewiduje się powstania rys.

Można je stosować również w postaci powłok wzmocnionych welonem lub tkaniną z włókien szklanych. W wielu przypadkach zastępują one wykładziny chemoodporne (segregator aktów prawnych).
Folie z tworzyw sztucznych (ze zmiękczonego PCW, poliizobutylenowe, polietylenowe) należy stosować przede wszystkim jako izolacje antykorozyjne konstrukcji, fundamentów, posadzek, zbiorników itp., narażonych na działanie silnie agresywnych cieczy (kwasów, ługów i roztworów soli) (promocja 3 w 1).

Izolacji z folii nie stosuje się samodzielnie, lecz w połączeniu z wykładziną chemoodporną z płytek lub cegieł, zabezpieczającą izolację od uszkodzeń mechanicznych.
Wykładziny chemoodporne z płytek lub cegieł chemoodpornych stosuje się najczęściej w połączeniu z izolacją ciągłą (bitumiczną lub z folii i z tworzyw sztucznych) jako zabezpieczenie posadzek, zbiorników, studzienek, kanałów ściekowych itp., narażonych na działanie agresywnych cieczy produkcyjnych.