Izolacyjność przegrody

Średnia izolacyjność akustyczna jednorodnej przegrody pojedynczej jest w przybliżeniu wprost proporcjonalna do logarytmu masy 1 m takiej przegrody i do częstotliwości dźwięku, a odwrotnie proporcjonalna do porowatości materiału, z którego została ona wykonana. Przy obliczaniu izolacyjności akustycznej można z dużym przybliżeniem przyjąć, że izolacyjność przegrody o masie M ^ 200 kg/m² (program uprawnienia budowlane na komputer).

Należy podkreślić, że w przypadku przegród o masie powyżej 500 kg/m² (co odpowiada w przybliżeniu ścianie o grubości jednej cegły) zwiększenie ich izolacyjności wiąże się z koniecznością bardzo znacznego zwiększania masy, a więc pogrubiania przegrody (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przenikanie dźwięku przez przegrodę zależy nie tylko od jej masy, częstotliwości i porowatości. Każdą przegrodę można rozpatrywać jako ustrój o określonej częstotliwości drgań własnych i w związku z tym, zwłaszcza w odniesieniu do częstotliwości niskich, może występować współdrganie (koincydencja) tej przegrody wskutek działania fal dźwiękowych padających na jej powierzchnię (uprawnienia budowlane). Zjawisko wspóldrgania (koincydencji) wskazuje na wystąpienie rezonansu przestrzennego między otaczającym ośrodkiem i przegrodą, przy czym w pobliżu częstotliwości wspóldrgania, i to nieraz w dość szerokim paśmie częstotliwości, następuje zmniejszenie się własności izolacyjnych przegrody. Zjawisko współ- drgania jest tym mniej szkodliwe, im wyższa jest częstotliwość drgań własnych przegrody. Podwyższanie tej częstotliwości uzyskuje się przez zastosowanie materiałów o mniejszej sztywności (program egzamin ustny).

Bardziej ekonomiczne zwiększenie izolacyjności przegrody można uzyskać przez stosowanie przegród wielokrotnych, budowanych w postaci podwójnych lub potrójnych ścianek ze szczeliną powietrzną między nimi. Fala dźwiękowa przechodząca przez ściankę odbija się wówczas wielokrotnie pomiędzy poszczególnymi warstwami, tracąc część swojej energii.

Wypełnienie przestrzeni

Zależność między izolacyjnością akustyczną podwójnej jednorodnej przegrody a masą 1 m² tej przegrody akustyczną przegrody jednorodnej podwójnej (odstęp pomiędzy ściankami wynosi 10 cm) a masą 1 m² takiej przegrody. Wypełnienie przestrzeni pomiędzy poszczególnymi przegrodami składowymi materiałem dźwiękochłonnym zwiększa izolacyjność przegrody tym skuteczniej, im większy jest współczynnik pochłaniania zastosowanego materiału (opinie o programie).

Podobnie jak w przypadku materiałów dźwiękochłonnych, każdy materiał lub ustrój akustycznie izolujący posiada własną charakterystykę. Własności izolacyjne przegród podawane są w postaci charakterystyki izolacyjności akustycznej przegrody w funkcji częstotliwości w przedziale 100-f-3200 Hz. Jeżeli pomieszczenie, w którym występuje hałas o określonym poziomie i charakterystyce częstotliwości, ma być oddzielone od innego pomieszczenia wymagającego ciszy, należy dobrać taką charakterystykę, aby efektywna izolacyjność akustyczna tych przegród była wystarczająca do uzyskania wymaganego zmniejszenia tego poziomu (segregator aktów prawnych).

Materiały dźwiękochłonne w coraz szerszym zakresie znajdują zastosowanie do wytłumiania hałasu w przemyśle. W zależności od warunków w jakich mają one być stosowane, o ich przydatności decydują m.in. takie własności, jak trwałość, ognioodporność, odporność na działanie wilgoci, na działanie substancji chemicznych oraz na wysokie i niskie temperatury, łatwa zmywalność, mała masa itp.

W bardzo wielu rozwiązaniach materiały dźwiękochłonne są stosowane razem z materiałami dźwiękoizolującymi, np. gdy na ścianie dźwiękoizolującej zostaje umieszczona adaptacja dźwiękochłonna; niejednokrotnie dany ustrój projektuje się w ten sposób, aby miał własności izolacyjne i dźwiękochłonne równocześnie (promocja 3 w 1).

Podstawowym warunkiem skuteczności stosowania takich ustrojów jest dostosowanie charakterystyk izolacyjności akustycznej oraz charakterystyk współczynnika pochłaniania zastosowanych materiałów do charakterystyki hałasu, który ma być wytłumiony.