Kanały spiętrzające

Kanały spiętrzające stosowane w oborach gospodarstw małoobszarowych. Kanał gnojowicowy spełnia rolę chwilowego zbiornika na odchody zwierzęce oraz wodę. Ilość wody, jaką zużywa się do mycia rusztu i rozrzedzania obornika, wynosi 10 1 na sztukę bydła i dobę. Czas zatrzymania odchodów zwierzęcych w kanale wynosi 7 dni. Po każdorazowym spuszczeniu gnojowicy należy kanał zalać wodą do poziomu co najmniej 10 cm (program uprawnienia budowlane na komputer). Kanały te mają przekrój prostokątny o wymiarach 0,7 X 0,8 m i spadek dna 0,5% w kierunku przepływu gnojowicy. Chcąc umożliwić napełnienie kanału mniejszą ilością wody, można stosować przekrój kanału. Dno kanału zwęża się przez wyłożenie go wykładziną z wypalonej gliny o szerokości 0,35-0,4 m. Kanały o takiej konstrukcji dna należy opróżniać co 3h-4 dni. Spadek dna kanału wynosi 0,5-1% w kierunku przepływu gnojowicy.

Podstawowym elementem instalacyjnym w kanałach spiętrzających są zasuwy (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zasuwy spiętrzające instaluje się w miejscach połączeń kanałów spiętrzających z rurami odpływowymi oraz jako zasuwy pośrednie. Rozstaw zasuw pośrednich powinien wynosić 20 m. Przy projektowaniu kanałów o przekroju należy zasuwy rozmieszczać co 10-12 m.

Szerokość kanału zależy od szerokości rusztu kratowego i wynosi 0,80 m. Głębokość kanału należy ustalać zależnie od jego długości (uprawnienia budowlane). Dno kanału wykonuje się bez spadku. Musi ono być dokładnie spoziomowane w każdym kierunku. Kanały o długości większej niż 20 m powinny mieć dno uformowane kaskadowo - wysokość uskoku powinna wynosić 20-25 cm (program egzamin ustny).

Długość kanałów

Połączenie kanału gnojowicowego ze zbiornikiem lub kolektorem może być wykonane następująco:

• zamontowanie zasuwy, która nie zatrzymuje spływu odchodów, lecz jest opuszczona do poziomu gnojowicy ograniczając przepływ gazów i zimnego powietrza do obory,
• zastosowanie w miejscu połączenia syfonu, który umożliwia ciągły przepływ gnojowicy, blokując jednocześnie przedostawanie się gazów i zimnego powietrza ze zbiornika do obory (opinie o programie).

Rolę tę spełniać może również gumowy fartuch zawieszony w kanale nad obornikiem przy ujściu do zbiornika. Kolektory są to kanały usytuowane poprzecznie do kanałów gnojowicowych. Dno kolektorów należy również wykonywać bez spadku. Powinno ono być obniżone w stosunku do kanałów gnojowicowych o 20 cm. Szerokość ich powinna mieścić się w granicach 0,8-1,5 m. Schemat obory z odprowadzeniem gnojowicy do zbiorników kanałami podziemnymi wykonanymi z rur kamionkowych. Średnica przewodu wynosi 0,50 m. Przewody te, ułożone poziomo, mogą odprowadzić gnojowicę na odległość do 60 m (segregator aktów prawnych).

Długość kanałów, która zależy od długości budynków inwentarskich, nie może być większa od 60 m. Jeżeli długość kanałów gnojowicowych przekracza 60 m, należy je doprowadzić do kolektorów znajdujących się wewnątrz budynków.

Głębokość kanałów gnojowicowych zależy od długości kanałów oraz współczynnika spływu gnojowicy. Współczynnik spływu gnojowicy c zależy od sposobu żywienia zwierząt i waha się w granicach 1,7-2,0. przyjmować przy żywieniu zwierząt sianem, sieczką lub produktami silosowymi. Wartość c - 2,0 należy przyjmować w przypadku żywienia burakami, wytłokami itp. Dla warunków przeciętnych należy przyjmować c = 1,9. Zależność głębokości kanałów od ich długości i współczynnika spływu (promocja 3 w 1). W przypadku projektowania dna kanałów ze spadkiem, spadek nie powinien być mniejszy niż 0,5%.