Karta pracy

Karta pracy - dokument, w którym rejestruje się prace wykonane przez robotników i podaje się wyliczenie przypadającego zarobku.
Karta przewodnia’, przewodnik - w dokumentacji produkcyjnej podstawowy dokument wystawiany na określoną serię produkcyjną wyrobu, zespołu lub części; k.p. dotyczy procesów obróbki lub montażu i obejmuje całość procesu technologicznego lub jego część przebiegającą np. w ramach jednego wydziału; k.p. towarzyszy serii produkcyjnej w jej ruchu w wydziałach produkcyjnych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Karta przewodnia’, karta sterująca - inf. karta dziurkowana zawierająca informacje często używane do różnych opracowań lub służące do sterowania maszyny.
Karta remontowa - podstawowy dokument służb konserwacyjno-remontowych, w którym podane są właściwości remontowe danego obiektu i dane o przeprowadzonych remontach.
Karta rozdzielcza, rozdzielnik - w dokumentacji produkcyjnej formularz stanowiący kopię karty przewodniej, lecz nie towarzyszący serii produkcyjnej pozostaje w rozdzielni robót do celów ewidencji.
Karta sterująca - karta przewodnia (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Karta technologiczna* - podstawowy dokument opisujący proces technologiczny obróbki lub montażu; k.t. powinna zawierać: a) nazwę i oznaczenie części, zespołu lub wyrobu, b) określenie materiału, surówki lub półfabrykatu względnie montowanych zespołów, c) wykaz wszystkich operacji należących do procesu w kolejności ich wykonywania z oznaczeniem stanowisk pracy, d) normy czasowe operacji i grupy zaszeregowania operacji, e) informacje o innych dokumentach związanych z opisywanym procesem technologicznym, np. numery kart instrukcyjnych, numery kart normowania czasu.
Karta tytułowa - poligr. pierwsza, a w przypadku stosowania przedtytułu, trzecia stronica książki, zawierająca zwykle nazwisko autora, tytuł, podtytuł, nazwę wydawcy, miejsce i rok wydania.
Karter - siln. skrzynia korbowa wraz z miską olejową; termin obecnie rzadko stosowany (uprawnienia budowlane).
Kartografia - nauka o mapach, metodach ich sporządzania i sposobach wykorzystywania.
Kartogram - schematyczna mapa, na której w sposób graficzny przedstawiono dane statystyczne dotyczące badanego zjawiska.
Kartometria - dział kartografii zajmujący się metodami przeprowadzania pomiarów różnych obiektów geograficznych na mapach oraz analizą dokładności tego rodzaju pomiarów.
Kartometryczność mapy - właściwość mapy umożliwiająca mierzenie na niej długości.

Kartowanie geologiczne - całokształt prac terenowych mających na celu sporządzenie mapy geologicznej (program egzamin ustny).

Kartusz

Kartusz - ozdobnie obramowana część zewnętrznej ściany frontowej w kształcie kart z zawiniętymi brzegami, przeznaczona zwykle na umieszczenie emblematu, karbu, napisu itp.
Karuzela (do badań aerodynamicznych) - urządzenie do holowania modeli aerodynamicznych po płaskim torze kołowym; k. ma długie ramię obracające się dookoła osi pionowej, na końcu którego umocowuje się model.
Karuzeldwka - tokarka karuzelowa.
Karwon - główny składnik olejku kminkowego; jasnożółta lub bezbarwna ciecz, trudno rozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w alkoholu i eterze; k. jest otrzymywany z olejku kminkowego przez ekstrakcję i znajduje zastosowanie w medycynie, do wyrobu perfum i lakierów oraz jako środek zapachowy.

Karzeł - niewielka, a więc i o małej jasności absolutnej (V klasa jasności), gwiazda ciągu głównego.
Kasa rejestrująca - urządzenie do mechanicznej rejestracji obrotów kasowych w sklepach, lokalach gastronomicznych itp.
Kasacja - wycofanie z eksploatacji (np. pojazdu, samolotu) oraz przeprowadzenie rozbiórki lub przekazanie na złom (opinie o programie).
Kaseta - rodzaj pojemnika, w którym umieszcza się nośnik informacji (kliszę fotograficzną, błonę fotograficzną, taśmę magnetofonową, taśmę filmową), skonstruowanego w celu łatwego i dogodnego wprowadzania do aparatu odtwarzającego jego zawartość (aparat fotograficzny, magnetofon kasetowy).
Kaseton - czworoboczne lub wieloboczne wgłębienie stanowiące ozdobę stropów, sklepień i kopuł.
Kask ochronny, hełm ochronny - środek ochrony osobistej stosowany podczas wszystkich prac, które wykonuje się w warunkach, gdy są możliwe urazy głowy; w konstrukcji k.o. uwzględnia się typowe wymiary antropometryczne (segregator aktów prawnych).
Kaskada - w hydrotechnice - zespół współpracujących ze sobą stopni wodnych.

Kaskada - układ w postaci szeregu urządzeń tego samego rodzaju (np. wzmacniaczy, transformatorów), przy czym parametry wyjściowe jednego urządzenia są zarazem parametrami wejściowymi następnego urządzenia.
Kaskada hydrauliczna - układ w postaci szeregu elementów dławiących, rozmieszczonych wzdłuż przewodu z cieczą, powodujących spadki jej ciśnienia.
Kaskada kwantów y - dwa (lub więcej) kwanty y emitowane jeden natychmiast po drugim przez to samo jądro promieniotwórcze.
Kaskada pneumatyczna - układ będący połączeniem oporników pneumatycznych i komór (promocja 3 w 1).