Kierownictwo robót

Kierownictwo robót, zdając sobie sprawę z zagrożenia izolacji, zamierzało zabezpieczyć ją przed oderwaniem od ścian przez wytworzenie ciśnienia od wewnątrz i zrównoważenie parcia wody od zewnątrz przez napełnienie basenu wodą. Przybór wody powodziowej (świętojańskiej) na Wiśle był jednak tak szybki, że nie starczyło czasu na napompowanie wody do basenu. Na izolacji dna basenu zaczęły się pojawiać najpierw pęcherze wodne, świadczące o odrywaniu izolacji od podłoża, a następnie przez rozwarstwione styki wkładek izolacji zaczęła przedostawać się woda (program uprawnienia budowlane na komputer).

Aby jak najbardziej zlokalizować zniszczenie izolacji, poprzecinano ją w kilku miejscach, otwierając w ten sposób drogę dla wody, która wkrótce wypełniła basen.
Po ustąpieniu wysokiego stanu wody na Wiśle usunięto z basenu wodę, zdemontowano zbrojenie i naprawiono izolację w miejscach, gdzie została ona poprzecinana, nakładając nowe łaty według zasad (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W ten sam sposób naprawiono izolację dna i ścian w miejscach uprzednio nie przeciętych, lecz wykazujących pęcherze i sfałdowania, świadczące o tym, że izolacja została w tych miejscach uszkodzona.

Po wykonaniu naprawy izolacji można było ponownie przystąpić do robót zbrojarskich i betonowych wewnętrznej konstrukcji żelbetowej basenu.
Jak z powyższego wynika, tylko dzięki szybkiej akcji polegającej na napełnieniu basenu wodą udało się uratować izolację przed całkowitym zniszczeniem (uprawnienia budowlane). Naprawę izolacji ułatwiła też ta okoliczność, że użyty lepik na zimno wykazywał znaczną plastyczność, dzięki czemu uszkodzenia izolacji nie wystąpiły jaskrawo pomimo znacznych jej odkształceń pod wpływem parcia wody odrywającego ją od podłoża.

Okres wykonywania robót izolacyjnych został nieodpowiednio wybrany, ponieważ można było spodziewać się podniesienia wody gruntowej do krytycznego poziomu bez możności zabezpieczenia budowli przed taką ewentualnością (program egzamin ustny).
Uwagi dotyczące wykonywania robót w zakresie izolacji wodoszczelnych przy niskich temperaturach podano przy omawianiu poszczególnych robót. Niżej będą podane ogólne uwagi dotyczące tego zagadnienia z uwzględnieniem warunków zimowych.

Roboty izolacyjne

Roboty izolacyjne zasadniczo należy wykonywać w suchej porze roku w temperaturach powyżej 0°C, ponieważ wówczas zarówno jakość, jak i koszt robót nie będą budzić zastrzeżeń. Roboty wykonywane w zimie
są znacznie kosztowniejsze, a jakość ich nie zawsze jest zadowalająca (opinie o programie).
W celu zabezpieczenia budynków (w których nie zdołano w odpowiednim czasie wykonać robót izolacyjnych na dachu) przed opadami
w okresie zimowym należy przynajmniej należycie zagruntować podłoże (gładź cementową), na którym ma być układana izolacja wodoszczelna.

Robotę tę należy wykonać przed nastaniem mrozów.
Jeżeli wykonanie robót izolacyjnych w porze zimowej jest konieczne, to powinno się je wykonywać w cieplakach zabezpieczających budynki zarówno przed opadami atmosferycznymi, jak i przed mrozem (segregator aktów prawnych).
W niskich temperaturach stosowanie mas i lepików izolacyjnych na zimno wydaje się bardziej celowe niż na gorąco, ponieważ masa bitumiczna podgrzana w niskiej temperaturze szybko stygnie i należyte jej rozsmarowanie, zanim zgęstnieje, może sprawić trudności. Pośpiech zaś przy wykonywaniu robót może być przyczyną niedokładności i usterek w izolacji.

Materiały izolacyjne zarówno w rolach, jak i masy lub lepiki przed użyciem powinny być przechowywane w pomieszczeniach ogrzewanych. Papy nie mogą być w czasie mrozów układane, gdyż na skutek niskiej temperatury stają się kruche i łamliwe (promocja 3 w 1). To samo dotyczy lepików stosowanych na zimno, które w niskich temperaturach gęstnieją.

Roboty izolacyjne wykonane zimą należy na wiosnę poddać oględzinom i w razie stwierdzenia usterek należy je jak najprędzej usunąć. W szczególnych przypadkach można zastosować ułożenie dodatkowej warstwy papy.