Kolorowanie wykresów

Wreszcie kolorowanie wykresów, tak chętnie stosowane w praktyce budowlanej, nie powinno być dokonywane przesadnie. W szczególności szkodliwe jest przedstawianie tych samych procesów różnymi, niejednokrotnie jaskrawymi kolorami. Nie bez znaczenia jest tu także kosztowność techniki kolorowej jeśli stosowana jest w druku (program uprawnienia budowlane na komputer).
Oprócz obrazów graficznych w formie wykresów geometrycznych, najczęściej stosowanych w planowaniu organizacji budowy, spotyka się również symboliczne obrazy graficzne. Stosowane są one głównie przy przedstawianiu schematów struktury organizacyjnej przedsiębiorstw, kierownictw budowy itp. wreszcie przy obrazowaniu przebiegu procesów technologicznych budowlanych.

W tych przypadkach obraz graficzny nie jest związany z formą geometryczną, lecz polega na stosowaniu abstrakcyjnych znaków umownych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Matematyczna metoda planowania organizacji budowy stosowana jest w przypadkach skomplikowanych, dużych obiektów o trudnej technologii : znacznej liczbie czynności roboczych (np. 200 i więcej). W tych przypadkach wykorzystuje się zazwyczaj elektroniczną technikę obliczeniową (uprawnienia budowlane).
Idea harmonogramów mająca na celu przedstawienie harmonizacji czynności należy do wybitnego polskiego uczonego Karola Adamieckiego (1866-1933 r.), który przedstawił ją w „Biuletynie Technicznym” w r. 1909 (nr nr 17, 20, 28, 29) w artykule „Metoda wykreślna organizowania pracy zbiorowej w walcowniach”. Jako inżynier-technolog spostrzegł dzięki wykresom przebiegu czynności, że istotną przyczyną małej wydajności w walcowni był brak dokładnego zharmonizowania czasów poszczególnych czynności (operacji). Uzgodnienie wszystkich czynności w jedną harmonijną całość decydowało o powodzeniu produkcji (program egzamin ustny).

Od czasu działalności prof. K. Adamieckiego idea harmonogramów uległa znacznej rozbudowie, czyniąc ją teorią analityczno-wykreślną, uzależniającą ściśle przebieg czynności produkcyjnych od racjonalnego przebiegu zatrudnienia głównych specjalności roboczych, maszyn i materiałów (na podstawie wyrównania zapotrzebowania na środki i zasoby), a także w określonych warunkach wyznaczającą drogę krytyczną (znana z metod sieciowych) (opinie o programie).

Sposób teoretycznie poprawny

Przedstawiona w niniejszej pracy teoria projektowania harmonogramów budowlanych nie jest więc żadną „tradycyjną” metodą planowania w budownictwie, ale wprost przeciwnie, jest nowoczesną, szeroko rozbudowaną metodą planowania, w której rozwiązuje się w sposób teoretycznie poprawny, a praktycznie nienaganny nie tylko zharmonizowany przebieg czynności, ale równocześnie rozwiązuje się przebieg zużycia robocizny, materiałów oraz środków finansowych. Metoda ta formułuje sposoby takiego projektowania harmonogramów produkcji, przy którym następuje wyrównanie robocizny, materiałów i finansów (za pomocą przekształcania harmonogramu).

W tych warunkach jest niesłuszne, że liczni nasi autorzy (w szczególności w prasie technicznej) zamiast używać terminu „harmonogram”, tak znakomicie odzwierciadlający istotny sens tego wykresu i powoływać się na jego polskiego twórcę, prof. K. Adamieckiego, używają określeń „wykresy Gantta”, „wykresy belkowe” itp. Wynika to z nieporozumienia, bowiem Gantt nie jest twórcą harmonogramów, lecz ich rozwinięcia (segregator aktów prawnych).
Opracowana przez autora i przedstawiona poniżej teoria harmonogramów budowlanych ma na celu stworzenie ogólnych podstaw, przy pomocy których możliwe byłoby przedstawienie metodą graficzną głównych problemów planowania budowy.

Przy tym założeniu nie ma potrzeby ustalania specjalnych zasad graficznych oddzielnie dla projektowania harmonogramów budownictwa mieszkaniowego, oddzielnie dla budownictwa przemysłowego itp. Różnica między nimi nie polega na odmiennych podstawach graficznego przedstawiania myśli i faktów, lecz na różnych odmianach organizacyjnych, specyficznych dla danego rodzaju budownictwa. Wykorzystując ogólne zasady projektowania harmonogramów budowlanych można je dostosować do konkretnych potrzeb danego rodzaju budownictwa na określonym etapie i w określonych warunkach (promocja 3 w 1).