Konstrukcje żelbetowe z betonów lekkich

Konstrukcje żelbetowe z betonów lekkich wykonywane być mogą w zasadzie ze wszystkich rodzajów tych betonów, z tym jednak, że w zależności od cech fizycznych betonów stosuje się różne rozwiązania konstrukcyjne (program uprawnienia budowlane na komputer).
Najczęściej są to płyty żelbetowe, jakkolwiek mogą być to również belki lub dźwigary powierzchniowe.
Płyty z betonów lekkich mają najczęściej przekroje. Z uwagi na rodzaj konstrukcji rozróżniamy płyty.

Płyty jednolite są najdogodniejsze w produkcji, jednak - z uwagi na bezpośrednie w tym przypadku zespolenie zbrojenia z betonem lekkim - zakres zastosowania konstrukcji tego typu ogranicza się jedynie do betonów kruszywowych o strukturze zwartej i betonów komórkowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Szczególną odmianą elementów jednolitych są elementy zbrojone wkładkami sprężonymi. Wkładki sprężone spełniają w tym przypadku rolę prętów zbrojenia konstrukcji żelbetowej.

W płytach dwuwarstwowych zbrojenie znajduje się w warstwie zaprawy cementowej lub drobnoziarnistego betonu zwykłego, dzięki czemu warunki współpracy zbrojenia z betonem stają się tu zbliżone do warunków, jakie istnieją w konstrukcji zbrojonej z betonu zwykłego (uprawnienia budowlane). Zaprawę można rozkładać w postaci warstwy ciągłej lub w postaci wałeczków.
Przenikanie świeżej zaprawy do betonu lekkiego oraz duża powierzchnia wzajemnego styku zapewniają należyte zespolenie obu warstw elementu. Warstwa zaprawy chroni jednocześnie zbrojenie przed korozją.

Płyty trójwarstwowe

Płyty trójwarstwowe stosuje się w przypadku betonów lekkich o małej wytrzymałości lub w przypadku płyt o większej rozpiętości, kiedy zachodzi obawa znacznego przyrostu ugięć elementu wskutek pełzania ściskanej strefy betonu lekkiego (program egzamin ustny). Obok warstwy zaprawy otulającej zbrojenie występuje tu jeszcze warstwa górna, której zadaniem jest przenoszenie naprężeń ściskających przy zginaniu.
Beton lekki, zawarty między obu warstwami zaprawy, współpracuje w przenoszeniu naprężeń głównych i zapewnia współpracę zbrojenia z górną warstwą zaprawy.
Wytrzymałość betonu warstwy środkowej może być stosunkowo niska. Obok betonów o strukturze jamistej i bardzo lekkich betonów komórkowych znajdują tu zastosowanie również betony z wypełniaczami organicznymi (strużko- betony, betony wiórkowo-cementowe typu „Suprema” itp.) (opinie o programie).

Poza konstrukcjami, w których beton lekki stanowi podstawową część konstrukcji uwzględnioną w obliczeniach statycznych, mogą być stosowane również konstrukcje, w których beton lekki stanowi część wypełniającą, pomijaną w obliczeniach wytrzymałościowych (np. płyty gęstożebrowe z wypełnieniem w postaci bloków gazobetonowych lub pustaków żużlobetonowych, nadproża z betonu zwykłego licowane od zewnątrz betonem lekkim itp.). Zgodnie jednak z określeniem konstrukcji tego rodzaju nie zaliczamy do grupy konstrukcji żelbetowych z betonu lekkiego.

O specyfice konstrukcji żelbetowych z betonów lekkich w stosunku do konstrukcji z betonu zwykłego stanowią: porowata struktura betonu, stosunkowo mała wytrzymałość i duża odkształcalność.
Porowata struktura betonu wpływa przede wszystkim na mechanizm współpracy betonu ze zbrojeniem (segregator aktów prawnych). Betony kruszywowe o strukturze zwartej zbroi się w zasadzie w podobny sposób jak konstrukcje z betonu zwykłego, w betonie komórkowym konieczne jest natomiast dodatkowe zakotwienie prętów głównych poprzez dospawane pręty poprzeczne.
Beton kruszywowy o strukturze jamistej i beton z wypełniaczami organicznymi stosowany jest wyłącznie w płytach dwu- i trójwarstwowych.

Współpraca betonu ze zbrojeniem następuje tu poprzez zespolenie z betonem lekkim betonu warstwy otulającej zbrojenie.
Porowata struktura betonu stwarza również większe niż w przypadku betonu zwykłego niebezpieczeństwo korozji zbrojenia (promocja 3 w 1).
Ze wzrostem zwartości struktury i wytrzymałości betonu maleją różnice między konstrukcjami zbrojonymi z betonów lekkich i z betonu zwykłego.